1(87:1) Песнь. Псалом, Сынов Кореевых. Начальнику хора на Махалаф, дляпения. Учение Емана Езрахита. (87:2) Господи, Боже спасения моего! днем вопию и ночью пред Тобою:
1O Zot, Perëndi i shpëtimit tim, unë bërtas ditë e natë para teje.
2(87:3) да внидет пред лице Твое молитва моя; приклони ухо Твое к молению моему,
2Arriftë deri te ti lutja ime, vëri veshin britmës time,
3(87:4) ибо душа моя насытилась бедствиями, и жизнь моя приблизилась кпреисподней.
3sepse shpirti im është ngopur me të keqen, dhe jeta ime ka arritur deri në Sheol.
4(87:5) Я сравнялся с нисходящими в могилу; я стал, как человек без силы,
4Tanimë përfshihem ndër ata që do të zbresin në gropë, jam si një njeri që nuk ka më forcë.
5(87:6) между мертвыми брошенный, – как убитые, лежащие во гробе, окоторых Ты уже не вспоминаешь и которые от руки Твоей отринуты.
5Jam braktisur midis të vdekurve ashtu si të vrarët që janë në varr, të cilët ti nuk i mban mend dhe që janë prerë e janë larguar nga dora jote.
6(87:7) Ты положил меня в ров преисподний, во мрак, в бездну.
6Ti më ke shtënë në gropën më të thellë, në vënde të errëta, në humnerat.
7(87:8) Отяготела на мне ярость Твоя, и всеми волнами Твоими Ты поразил меня .
7Mbi mua ka shpërthyer zemërimi yt, dhe ti më ke marrë me vete megjithë valët tua. (Sela)
8(87:9) Ты удалил от меня знакомых моих, сделал меня отвратительным дляних; я заключен, и не могу выйти.
8Ti më ke lënë pa miqtë e mi; më ke bërë për ta një objekt të neveritshëm; jam mbyllur dhe nuk mund të dal.
9(87:10) Око мое истомилось от горести: весь день я взывал к Тебе, Господи, простирал к Тебе руки мои.
9Syri im venitet nga dhembja; të kërkoj çdo ditë, o Zot, dhe i zgjat drejt teje duart e mia.
10(87:11) Разве над мертвыми Ты сотворишь чудо? Разве мертвые встанут и будут славить Тебя?
10A do të bësh vallë mrekulli për të vdekurit? A do të ringjallen të vdekurit për të të lëvduar? (Sela)
11(87:12) или во гробе будет возвещаема милость Твоя, иистина Твоя – в месте тления?
11A do të kremtohet mirësia jote në varr dhe besnikëria jote në vendin e shkatërrimit?
12(87:13) разве во мраке познают чудеса Твои, и в земле забвения – правду Твою?
12A do të njihen mrekullitë e tua në terr dhe drejtësia jote mbi tokën e harresës?
13(87:14) Но я к Тебе, Господи, взываю, и рано утром молитва моя предваряет Тебя.
13Por unë të këlthas ty, o Zot, dhe lutja ime të drejtohet në mëngjes.
14(87:15) Для чего, Господи, отреваешь душу мою, скрываешь лице Твое отменя?
14Pse më refuzon, o Zot, pse më fsheh fytyrën tënde?
15(87:16) Я несчастен и истаеваю с юности; несу ужасы Твои и изнемогаю.
15Kam qenë i pikëlluar dhe duke vdekur qysh në rini; kam vuajtur nga tmerret e tua dhe e kam humbur.
16(87:17) Надо мною прошла ярость Твоя, устрашения Твои сокрушили меня,
16Mbi mua ka kaluar zemërimi yt i zjarrtë; tmerret e tua më kanë asgjesuar,
17(87:18) всякий день окружают меня, как вода: облегают меня все вместе.
17më kanë rrethuar si ujërat gjatë gjithë ditës dhe të gjitha së bashku më kanë mbytur.
18(87:19) Ты удалил от меня друга и искреннего; знакомых моих не видно.
18Ke larguar nga unë miqtë dhe të njohurit e mi; miku im më i ngushtë është errësira.