¹Истину говорю во Христе, не лгу, свидетельствует мне совесть моя в Духе Святом,

¹Unë them të vërtetën në Krishtin, nuk gënjej dhe jep dëshmi me mua ndërgjegja ime me anë të Frymës së Shenjtë;

²что великая для меня печаль и непрестанное мучение сердцу моему:

²kam një trishtim të madh dhe një dhembje të vazhdueshme në zemrën time.

³я желал бы сам быть отлученным от Христа за братьев моих, родных мне по плоти,

³Sepse do të doja të isha vetë i ma-llkuar, i ndarë nga Krishti, për vëllezërit e mi, për farefisin tim sipas mishit,

⁴то есть Израильтян, которым принадлежат усыновление и слава, и заветы, и законоположение, и богослужение, и обетования;

⁴të cilët janë Izraelitë dhe atyre u përket birëria, lavdia, besëlidhjet, shpallja e ligjit, shërbimi hyjnor dhe premtimet;

⁵их и отцы, и от них Христос по плоти, сущий над всем Бог, благословенный во веки, аминь.

⁵të tyre janë edhe etërit, prej të cilëve rrjedh sipas mishit Krishti, i cili është përmbi çdo gjë Perëndi, i bekuar përjetë. Amen.

⁶Но не то, чтобы слово Божие не сбылось: ибо не все те Израильтяне, которые от Израиля;

⁶Por kjo nuk do të thotë se fjala e Perëndisë ra poshtë, sepse jo të gjithë që janë nga Izraeli janë Izrael.

⁷и не все дети Авраама, которые от семени его, но сказано: в Исааке наречется тебе семя.

⁷As sepse janë pasardhës e Abrahamit janë të gjithë bij; por: ''Në Isakun do të quhet pasardhja jote''.

⁸То есть не плотские дети суть дети Божии, но дети обетования признаются за семя.

⁸Do të thotë: nuk janë bijtë e Perëndisë ata që lindin prej mishi, por vetëm bijtë e premtimit numërohen si pasardhës.

⁹А слово обетования таково: в это же время приду, и у Сарры будет сын.

⁹Sepse kjo është fjala e premtimit: ''Në këtë kohë do të vij dhe Sara do të ketë një bir''.

¹⁰И не одно это; но так было и с Ревеккою, когда она зачала в одно время двух сыновей от Исаака, отца нашего.

¹⁰Dhe jo vetëm kaq, por edhe Rebeka mbeti shtatzënë nga një njeri i vetëm, Isakun, atin tonë,

¹¹Ибо, когда они еще не родились и не сделали ничего доброго или худого(дабы изволение Божие в избрании происходило

¹¹(sepse para se t'i lindnin fëmijët dhe para se të bënin ndonjë të mirë a të keqe, që të mbetej i patundur propozimi i Perëndisë për të zgjedhur jo sipas veprave, po prej atij që thërret),

¹²не от дел, но от Призывающего), сказано было ей: больший будет в порабощении у меньшего,

¹²iu tha asaj: ''Më i madhi do t'i shërbejë më të voglit'',

¹³как и написано: Иакова Я возлюбил, а Исава возненавидел.

¹³siç është shkruar: ''E desha Jakobin dhe e urreva Ezaun''.

¹⁴Что же скажем? Неужели неправда у Бога? Никак.

¹⁴Çfarë të themi, pra? Mos ka padrejtësi te Perëndia? Aspak!

¹⁵Ибо Он говорит Моисею: кого миловать, помилую; кого жалеть, пожалею.

¹⁵Ai i thotë në fakt Moisiut: ''Do të kem mëshirë për atë që të kem mëshirë, dhe do të kem dhembshuri për atë që do të kem dhembshuri''.

¹⁶Итак помилование зависит не от желающего и не от подвизающегося, но от Бога милующего.

¹⁶Kështu, pra, kjo nuk varet as prej atij që do, as prej atij që vrapon, por nga Perëndia që shfaq mëshirë.

¹⁷Ибо Писание говорит фараону: для того самого Я ипоставил тебя, чтобы показать над тобою силу Мою и чтобы проповедано было имя Мое по всей земле.

¹⁷Sepse Shkrimi i thotë Faraonit: ''Pikërisht për këtë gjë të ngrita, që të tregoj te ti fuqinë time dhe që të shpallet emri im mbi mbarë dheun''.

¹⁸Итак, кого хочет, милует; а кого хочет, ожесточает.

¹⁸Kështu ai ka mëshirë për atë që do dhe e ngurtëson atë që do.

¹⁹Ты скажешь мне: „за что же еще обвиняет? Ибо ктопротивостанет воле Его?"

¹⁹Ti do të më thuash, pra: ''Pse vazhdon të ankohet? Kush mund, në fakt, t'i rezistojë vullnetit të tij?''.

²⁰А ты кто, человек, что споришь с Богом? Изделие скажет ли сделавшему его: „зачем ты меня так сделал?"

²⁰Po kush je ti, o njeri, që i kundërpërgjigjesh Perëndisë? A mund t'i thotë ena mjeshtrit: ''Përse më bërë kështu?''.

²¹Не властен ли горшечник над глиною, чтобы из той же смеси сделать один сосуд для почетного употребления , а другой для низкого?

²¹A nuk ka vallë fuqi poçari mbi argjitën për të bërë nga po ai brumë një enë për nderim, edhe një tjetër për çnderim?

²²Что же, если Бог, желая показать гнев и явить могущество Свое, с великим долготерпением щадил сосуды гнева, готовые к погибели,

²²Dhe çfarë të thuash nëse Perëndia, duke dashur të tregojë zemërimin e tij dhe të bëjë të njohur pushtetin e tij duroi me shumë zemërgjërësi enët e zemërimit që qenë bërë për prishje?

²³дабы вместе явить богатство славы Своей над сосудами милосердия, которые Он приготовил к славе,

²³Dhe që të bëjë të njohur pasuritë e lavdisë së tij ndaj enëve të mëshirës, të cilat i përgatiti për lavdi,

²⁴над нами, которых Он призвал не только из Иудеев, но и из язычников?

²⁴mbi ne, që edhe na thirri, jo vetëm nga Judenjtë, por edhe nga johebrenjtë?

²⁵Как и у Осии говорит: не Мой народ назову Моим народом, и не возлюбленную – возлюбленною.

²⁵Ashtu si thotë ai te Osea: ''Unë do ta quaj popullin tim atë që s'ka qenë populli im dhe të dashur atë të mosdashurin.

²⁶И на том месте, где сказано им: вы не Мой народ, там названы будут сынами Богаживаго.

²⁶Dhe do të ndodhë që atje ku u është thënë atyre: "Ju nuk jeni populli im", atje do të quheni bij të Perëndisë së gjallë''.

²⁷А Исаия провозглашает об Израиле: хотя бы сыны Израилевы были числом, как песок морской, только остаток спасется;

²⁷Por Isaia thërret për Izraelin: ''Edhe sikur të ishte numri i bijve të Izraelit si rëra e detit, vetëm mbetja e tij do të shpëtohet''.

²⁸ибо дело оканчивает и скоро решит по правде, дело решительное совершит Господь на земле.

²⁸Në fakt ai do ta realizojë vendimin e tij me drejtësi, sepse Zoti do ta realizojë dhe do ta përshpejtojë vendimin e tij mbi tokë.

²⁹И, как предсказал Исаия: если бы Господь Саваоф неоставил нам семени, то мы сделались бы, как Содом, и были бы подобны Гоморре.

²⁹Dhe ashtu si profetizoi Isaia: ''Në qoftë se Perëndia i ushtrive nuk do të na kishte lënë farë, do të ishim bërë si Sodoma dhe do t'i kishim ngjarë Gomorës''.

³⁰Что же скажем? Язычники, не искавшие праведности,получили праведность, праведность от веры.

³⁰Çfarë të themi, pra? Se johebrenjtë, që nuk kërkuan drejtësinë, e fituan drejtësinë, por atë drejtësi që vjen nga besimi,

³¹А Израиль, искавший закона праведности, не достиг до закона праведности.

³¹ndërsa Izraeli, që kërkonte ligjin e drejtësisë, nuk arriti në ligjin e drejtësisë.

³²Почему? потому что искали не в вере, а в делах закона. Ибо преткнулись о камень преткновения,

³²Përse? Sepse e kërkonte jo me anë të besimit, por me anë të veprave të ligjit; sepse ata u penguan në gurin e pengesës,

³³как написано: вот, полагаю в Сионе камень преткновения и камень соблазна; но всякий, верующий в Него, не постыдится.

³³ashtu siç është shkruar: ''Ja, unë po vë në Sion një gur pengese dhe një shkëmb skandali, dhe kushdo që i beson atij nuk do të turpërohet''.