¹A Achab oznámil Jezábeli všetko, čo učinil Eliáš i všetko to, jako pobil všetkých prorokov mečom.

¹Ashabi i njoftoi Jezebelit tërë ato gjëra që Elia kishte bërë dhe si kisht vrarë me shpatë tërë profetët.

²Vtedy poslala Jezábeľ posla k Eliášovi s odkazom: Tak nech mi učinia bohovia a tak nech pridajú, že zajtra o tomto čase učiním to, aby bola tvoja duša jako duša jedného z nich.

²Atëherë Jezebeli i dërgoi një lajmëtar Elias për t'i thënë: "Perënditë të më bëjnë kështu dhe më keq, në rast se nesër në këtë orë nuk do të të kem bërë ty si një nga ata".

³A on vidiac, čo sa strojí, vstal a odišiel pre záchranu svojho života a prišiel do Bér-šeby, ktorá patrí Júdovi, a svojho sluhu nechal tam.

³Kur dëgjoi këto fjalë, Elia u ngrit dhe iku për të shpëtuar. Arriti në Beer-Sheba, që i përket Judës, dhe la aty shërbëtorin e tij.

⁴A sám išiel púšťou cesty jedného dňa a prijdúc sadol si pod nejakým jalovcom a žiadal si zomrieť a povedal: Už teraz dosť, ó, Hospodine, vezmi moju dušu, lebo nie som lepší ako moji otcovia.

⁴Përkundrazi u fut në shkretëtirë një ditë rrugë, shkoi të ulet poshtë një gjinestre dhe kërkoi të vdesë, duke thënë: "Tani mjaft, o Zot! Merr jetën time, se unë nuk jam më i mirë se etërit e mi".

⁵Potom si ľahol a usnul pod nejakým jalovcom. A hľa, toď, anjel sa ho dotkol a riekol mu: Vstaň, jedz!

⁵Pastaj u shtri dhe e zuri gjumi poshtë gjinestrës, por ja që një engjëll e preku dhe i tha: "Çohu dhe ha".

⁶A keď sa podíval tu hľa, pri jeho hlave bol koláč, pečený na uhlí, a nádoba vody. A keď pojedol a vypil, zase si ľahol.

⁶Ai shikoi dhe pa pranë kokës së tij një kulaç të pjekur mbi gurë të nxehtë dhe një enë me ujë. Ai hëngri dhe piu, pastaj përsëri u shtri.

⁷A anjel Hospodinov sa vrátil podruhé a dotkol sa ho a riekol: Vstaň, pojedz, lebo máš priveľkú cestu pred sebou.

⁷Engjëlli i Zotit u kthye për herë të dytë, e preku dhe i tha: "Çohu dhe ha, sepse rruga është tepër e gjatë për ty".

⁸Vtedy vstal, pojedol a vypil a išiel v sile toho pokrmu štyridsať dní a štyridsať nocí až na vrch Boží Horeb.

⁸Ai u ngrit, hëngri dhe piu; pastaj me forcën që i dha ai ushqim eci dyzet ditë dhe dyzet netë deri sa arriti në malin e Perëndisë, në Horeb.

⁹A keď prišiel ta k jaskyni, nocoval tam. A hľa, slovo Hospodinovo k nemu, a riekol mu: Čo tu robíš, Eliášu?

⁹Atje hyri në një shpellë dhe aty kaloi natën. Dhe ja, fjala e Zotit iu drejtua dhe i tha: "Ç'bën këtu Elia?".

¹⁰A on povedal: Veľmi som horlil za Hospodina, Boha Zástupov, lebo synovia Izraelovi opustili tvoju smluvu, tvoje oltáre poborili a tvojich prorokov povraždili mečom, a ostal som len ja sám, a hľadajú i moju dušu, aby ju vzali.

¹⁰Ai u përgjigj: "Më nxiti një zili e madhe për Zotin, Perëndinë e ushtrive, sepse bijtë e Izraelit e kanë braktisur besëlidhjen tënde, kanë prishur altarët e tu dhe kanë vrarë me shpatë profetët e tu. Kam mbetur vetëm unë dhe ata kërkojnë të më vrasin".

¹¹A riekol: Vyjdi, postav sa a stoj na vrchu pred Hospodinom. A hľa, Hospodin išiel pomimo. A najprv sa valil veľký vietor silný, ktorý podvracal vrchy a lámal skaly, pred Hospodinom. Ale Hospodin nebol vo vetre. A po vetre nasledovalo zemetrasenie; ale Hospodin nebol v zemetrasení.

¹¹Perëndia i tha: "Dil dhe ndalu mbi malin përpara Zotit". Dhe ja, po kalonte Zoti. Një erë e fortë dhe e furishme çante malet dhe thyente shkëmbinjtë përpara Zotit, por Zoti nuk ishte në erë. Mbas erës ra një tërmet, por Zoti nuk ishte në tërmet.

¹²A po zemetrasení oheň; ale ani v ohni nebol Hospodin. A po ohni bolo počuť tichý hlas jemný.

¹²Mbas tërmetit ra një zjarr, por Zoti nuk ishte në zjarr. Mbas zjarrit u dëgjua një zë, si një shushuritje e ëmbël.

¹³A stalo sa, keď to počul Eliáš, že zavinul svoju tvár do svojho plášťa a vyjdúc stál pri otvore jaskyne, a hľa, prišiel k nemu nejaký hlas, ktorý hovoril: Čo tu robíš, Eliášu?

¹³Sa e dëgjoi këtë, Elia e mbuloi fytyrën me mantelin, doli dhe u ndal në hyrje të shpellës; dhe ja, një zë i tha: Ç'bën aty Elia?".

¹⁴A on odpovedal: Veľmi som horlil za Hospodina, Boha Zástupov, lebo synovia Izraelovi opustili tvoju smluvu, tvoje oltáre poborili a tvojich prorokov povraždili mečom, a zostal som len ja sám, a hľadajú i moju dušu, aby ju vzali.

¹⁴Ai u përgjigj: "U nxita nga një zili e madhe për Zotin, për Perëndinë e ushtrive, sepse bijtë e Izraelit kanë braktisur besëlidhjen tënde, kanë prishur altarët dhe kanë vrarë me shpatë profetët e tu. Kam mbetur vetëm unë dhe ata përpiqen të më vrasin".

¹⁵A Hospodin mu riekol: Idi, vráť sa svojou cestou na púšť Damašku a prijdeš a pomažeš Hazaela za kráľa nad Sýriou,

¹⁵Zoti i tha: "Shko, merr përsëri rrugën e kthimit deri në shkretëtirën e Damaskut; kur të arrish aty, do ta vajosësh Hazaelin mbret të Sirisë.

¹⁶a Jehu-va, syna Nimšiho, pomažeš za kráľa nad Izraelom a Elizea, syna Šafatovho, z Ábel-mecholy, pomažeš za proroka miesto seba.

¹⁶Do të vajosësh gjithashtu Jehun, birin e Nimshit, mbret të Izraelit; do të vajosësh pastaj Eliseun, birin e Shafatit nga Abel-Melohahu, si profet në vendin tënd.

¹⁷A stane sa, že toho, kto by ušiel meču Hazaelovmu, usmrtí Jehu, a toho, kto by ušiel meču Jehuvovmu, usmrtí Elizeus.

¹⁷Kështu që ai që do të shpëtojë nga shpata e Hazaelit, do të vritet nga Jehu; dhe ai që do të shpëtojë nga shpata e Jehut, do të vritet nga Eliseu.

¹⁸A ponechal som v Izraelovi sedem tisíc, všetko to kolená, ktoré sa nesklonily Bálovi, a všetko to ústa, ktoré ho nebozkaly.

¹⁸Por kam lënë në Izrael një tepricë prej shtatë mijë njerëzish; të gjithë nuk janë gjunjëzuar përpara Baalit dhe nuk e kanë puthur me buzët e tyre".

¹⁹Keď potom išiel odtiaľ, našiel Elizea, syna Šafatovho, práve keď oral majúc pred sebou dvanásť párov volov a on s dvanástym. A Eliáš prejdúc k nemu hodil svoj plášť na neho.

¹⁹Elia u nis që andej dhe gjeti Eliseun, birin e Shafatit, ndërsa lëronte me dymbëdhjetë pendë qe para tij, dhe ai vetë gjendej me pendën e dymbëdhjetë. Elia i kaloi afër dhe i hodhi sipër mantelin e tij.

²⁰A on opustil voly, bežal za Eliášom a povedal: Dovoľ, prosím, aby som bozkal svojho otca a svoju matku a potom pojdem za tebou. Na to mu riekol: Idi, vráť sa, lebo veď čo som ti učinil?

²⁰Atëherë Eliseu la qetë dhe vrapoi pas Elias, duke thënë: "Të lutem, më lër të shkoj të puth atin tim dhe nënen time, pastaj do të të ndjek". Elia iu përgjigj: "Shko dhe kthehu, sepse ç'të kam bërë?".

²¹A keď sa navrátil od neho, vzal pár volov, zabil ich a riadom od volov ich uvaril, mäso z nich, a dal ľudu a jedli. Potom vstal a išiel za Eliášom a posluhoval mu.

²¹Me t'u larguar nga ai, Eliseu mori një pendë qe dhe i ofroi si flijim; me veglat e qeve poqi mishin dhe ua dhe njerëzve, që e hëngrën. Pastaj u ngrit, shkoi pas Elias dhe u vu në shërbim të tij.