¹Tu odpovedal Cófar Naamatský a riekol:

¹Atëherë Zofari nga Naamathi u përgjigj dhe tha:

²Či azda množstvo slov má zostať bez odpovedi? Ale je isté, že muž hojných rtov nebude spravedlivý.

²"Një mori e tillë fjalësh a do të mbetet pa përgjigje? A duhet të ketë të drejtë një njeri fjalëshumë?

³Tvoje márne reči umlčujú ľudí; posmievaš sa, a niet toho, kto by ťa zahanbil,

³Llafet e tua a do t'ua mbyllin gojën njerëzve? Ti do të tallesh dhe asnjë mos të të bëjë me turp?

⁴a hovoríš: Moja náuka, je čistá, a vraj som čistý, Bože, v tvojich očiach.

⁴Ti ke thënë: "Doktrina ime është e pastër dhe jam i pakritikueshëm para teje".

⁵Ale oj, aby prehovoril Bôh a aby otvoril proti tebe svoje rty!

⁵Por po të donte Perëndia të fliste dhe të hapte gojën e tij kundër teje,

⁶Vtedy by ti oznámil tajomstvá múdrosti, lebo dvakrát toľko si zaslúžil vskutku a vedz, že ti Bôh dáva zabudnúť mnoho z tvojej neprávosti.

⁶për të treguar të fshehtat e diturisë, sepse dituria e vërtetë është e shumëtrajtshme, atëherë do të mësoje se Perëndia harron një pjesë të fajit tënd.

⁷Či azda vystihneš hlbiny bytosti Boha? Či dosiahneš až po dokonalosť Všemohúceho?

⁷A mundesh ti të hulumtosh thellësitë e Perëndisë? A mund të depërtosh në përsosmërinë e të Plotfuqishmit?

⁸Tam výšiny nebies - čo učiníš? Hlboké pod peklo - čo poznáš?

⁸Janë më të larta se qielli; çfarë mund të bësh? janë më të thella se Sheoli: çfarë mund të dish?

⁹Miera toho dlhšia ako zem a širšia ako more. -

⁹Madhësia e tyre është më e gjatë se toka dhe më e gjerë se deti.

¹⁰Jestli ta prejde Bôh a zavrie alebo keď svolá shromaždenie na súd, kto mu zabráni?

¹⁰Në rast se Perëndia kalon, burgos dhe nxjerr në gjyq, kush mund t'ia pengojë këtë veprim?

¹¹Lebo on zná ničomných ľudí márnych a vidí neprávosť a nepozoroval by?

¹¹Sepse ai i njeh njerëzit e rremë; e sheh padrejtësinë dhe e kqyr.

¹²A preto prázdny človek nech nadobudne rozumu, a divoké osľa nech sa preporodí v človeka! .

¹²Njeriu i pamend do të bëhet i urtë, kur kërriçi i gomares së egër të bëhet njeri.

¹³Ak ty nastrojíš svoje srdce a rozprestrieš svoje ruky k nemu,

¹³Në rast se e përgatit zemrën tënde dhe shtrin ndaj saj duart e tua,

¹⁴- jestli je neprávosť v tvojej ruke, vzdiaľ ju od seba a nedopusti, aby v tvojich stánoch prebývala nešľachetnosť -

¹⁴në rast se largon padrejtësinë që është në duart e tua dhe nuk lejon që çoroditja të zërë vend në çadrat e tua,

¹⁵áno, vtedy pozdvihneš svoju tvár bez poškvrny; budeš stáť neochvejne a nebudeš sa báť;

¹⁵atëherë do të mund të lartosh ballin tënd pa njollë, do të jesh i patundur dhe nuk do të kesh frikë,

¹⁶lebo ty zabudneš na trápenie; budeš naň spomínať ako na vody, ktoré sa pominuly,

¹⁶sepse do të harrosh hallet e tua, do t'i kujtosh si uji që ka rrjedhur;

¹⁷a tvoj pozemský život nastane jasnejší nad poludnie, a nech by bolo tma, bude jako ráno.

¹⁷jeta jote do të jetë më e ndritur se mesdita, edhe errësira për ty do të ishte si mëngjesi.

¹⁸A budeš dúfať, lebo bude nádej, a keď poprezeráš príbytok, ľahneš si bezpečne

¹⁸Do të jesh i sigurt sepse ka shpresë; do të shikosh rreth e qark dhe do të pushosh në siguri.

¹⁹a položiac sa budeš ležať v pokoji, a nebude nikoho, kto by poplašil, a mnohí budú hladkať tvoju tvár.

¹⁹Do të biesh të flesh dhe nuk do të ketë njeri që të të trembë dhe shumë persona do të kërkojnë favorin tënd.

²⁰Ale oči bezbožných sa zatmejú, a útočište im zahynie, a ich nádej vydýchnutie duše.

²⁰Por sytë e të pabesëve do të treten; çdo shpëtim do t'u pritet, dhe shpresa e tyre do të jetë grahma e fundit".