¹Hľa, nádej človeka na neho je klamná. Alebo či sa dokonca už i na jeho pohľad rúti na zem?

¹A mund ta nxjerrësh Leviathanin me grep ose të mbash të palëvizur gjuhën e tij me një litar?

²Nikto nie je taký smelý, ani len aby ho zobudil. A kde kto potom sa postaví predo mnou?!

²A mund t'i vësh një xunkth në flegrat e hundës ose t'i shposh nofullën me një çengel?

³Kto ma kedy predišiel voľačím, aby som odplatil? Čokoľvek je pod všetkými nebesami, je moje.

³A do të të lutet ai së tepërmi apo do të të drejtojë fjalë të ëmbla?

⁴Nebudem mlčať o jeho údoch o sile a kráse jeho ustrojenia.

⁴A do të lidhë një besëlidhje me ty, që ti ta marrësh si shërbëtor për gjithnjë?

⁵Kto odkryje povrch jeho rúcha? S dvojitou svojou úzdou kto pristúpi?

⁵A do të lozësh me të si me një zog apo do ta mbash lidhur për vajzat e tua?

⁶Kto otvorí vráta jeho tvári? Okolo jeho zubov je strach.

⁶Miqtë e tu do të bëjnë me të takime të mrekullueshme apo do ta ndajnë vallë midis tregtarëve?

⁷Pýchou ryhy jeho štítov; každý je privrený jako tesná pečať.

⁷A mund të mbulosh lëkurën e tij me shigjeta dhe kokën e tij me fuzhnja?

⁸Jeden prilieha k druhému tak, že vzduch nevojde medzi ne.

⁸Vëri duart mbi trupin e tij; do të të kujtohet luftimi dhe nuk ke për ta rifilluar.

⁹Každý ľne pevne k druhému; držia sa spolu a neodstávajú od seba.

⁹Ja, shpresa e atij që e sulmon është e rreme; mjafton ta shikosh dhe të zë tmerri.

¹⁰Jeho kýchanie žiari svetlom a jeho oči sú jako riasy rannej zory.

¹⁰Askush nuk ka aq guxim sa ta provokojë. Kush, pra, është në gjendje të qëndrojë i fortë para meje?

¹¹Z jeho úst vychádzajú fakle; uletujú ohnivé iskry.

¹¹Kush më ka bërë një shërbim i pari që unë duhet ta shpërblej? Çdo gjë nën qiejt është imja.

¹²Z jeho chriapov vychádza dym; je to jako vrúci kotol a horiaca sitina.

¹²Nuk do t'i kaloj në heshtje gjymtyrët e tij, forcën e tij të madhe dhe bukurinë e armaturës së tij.

¹³Jeho dych rozpaľuje uhlie, a plameň vychádza z jeho úst.

¹³Kush mund ta zhveshë nga parzmorja e tij dhe kush mund t'i afrohet me një fre të dyfishtë?

¹⁴V jeho šiji prebýva sila, a pred ním výskoky uteká strach.

¹⁴Kush mund të hapë portat e gojës së tij, e rrethuar siç është nga tmerri i dhëmbëve të tij?

¹⁵Kusy jeho mäsa pevne sa držia. Všetko je na ňom ako uliate, ani sa nepohne.

¹⁵Shumë të bukura janë rreshtat e mburojave të tij, të salduara fort si prej një vule.

¹⁶Jeho srdce je uliate jako z kameňa, a je uliate, pevné jako spodný žernov.

¹⁶Ato janë aq afër njëra-tjetrës sa nuk kalon as ajri midis tyre.

¹⁷Jeho dvihnutia sa boja i najsilnejší; zlyhajú od zdrtenia.

¹⁷Janë të ngjitura njëra me tjetrën, të bashkuara fort midis tyre, dhe nuk mund të ndahen.

¹⁸Keby ho niekto dostihol mečom, jeho meč neostojí, ani kopija ani strela ani pancier.

¹⁸Teshtimat e tij japin shkreptima drite dhe sytë e tij janë si qepallat e agimit.

¹⁹Považuje železo za slamu, za hnilé drevo meď.

¹⁹Nga goja e tij dalin flakë, dalin shkëndija zjarri.

²⁰Strela z luku ho nepohne na útek; kamene z praku sa mu obrátia na plevy.

²⁰Nga flegrat e hundës së tij del tym, si nga një enë që vlon ose nga një kazan.

²¹Kyjak považuje za suché steblo; smeje sa šramotu kopije.

²¹Fryma e tij i vë zjarrin qymyrit dhe nga goja e tij del flakë.

²²Pod ním je ostrie črepu; stelie hrot, ako čo by to bolo na blato.

²²Forca qëndron te qafa e tij dhe para tij hedh valle tmerri.

²³Pôsobí, aby vrela hlbina jako hrniec; robí more nádobou strojenej masti.

²³Pjesët e flashkëta të mishit të tij janë fort kompakte, janë mjaft të ngjeshura mbi të dhe nuk lëvizin.

²⁴Za ním svieti draha; považuje priepasť za bezvládne šediny.

²⁴Zemra e tij është e fortë si një gur, e fortë si pjesa e poshtme e mokrës.

²⁵Nie je mu podobného na zemi; ktorý by bol učinený tak, bez strachu.

²⁵Kur ngrihet, të fuqishmit kanë frikë, dhe nga tmerri mbeten të hutuar.

²⁶Smele pozrie na čokoľvek vysoké; je kráľom nad všetkými šelmami.

²⁶Shpata që arrin nuk i bën asgjë, e njëjta gjë ndodh me ushtën, shigjetën dhe shtizën.

²⁷E quan hekurin si kashtë dhe bronzin si dru të brejtur nga krimbi.

²⁸Shigjeta nuk e bën të ikë; gurët e hobesë për të janë si kallamishte.

²⁹Topuzi i duket sikur është kashtë, ai tallet me vringëllimën e ushtës.

³⁰Poshtë ka maja të mprehta dhe lë gjurmë si të lesës mbi baltë.

³¹E bën të ziejë humnerën si ndonjë kazan dhe e bën detin si të ishte një enë me melhem.

³²Lë pas vetes një vazhdë drite dhe humnera duket si e mbuluar nga thinjat.

³³Mbi tokë nuk ka asgjë që t'i ngjajë, që të jetë bërë pa pasur fare frikë.

³⁴Shiko në fytyrë tërë njerëzit mendjemëdhenj; ai është mbret mbi të gjitha bishat më madhështore".