1Náčelníkovi speváckeho sboru. Žalm Dávidov.
1Deri kur do të më harrosh, o Zot? Vallë kështu do të jetë përjetë? Deri kur do të më fshehësh fytyrën tënde?
2Až dokedy, ó, Hospodine?! Či ma zabudneš na veky? Dokedy budeš predo mnou skrývať svoju tvár?
2Deri kur do të marr vendime në shpirtin tim dhe do të kem pikëllim në zemrën time tërë ditën? Deri kur do të ngrihet armiku im mbi mua?
3Dokedy budem skladať rady vo svojej duši vnoci, trápenie nosiť vo svojom srdci vodne? Dokedy sa bude povyšovať môj nepriateľ nado mnou!?
3Shiko me vëmendje dhe përgjigjmu, o Zot, Perëndia im, ndriço sytë e mi, që të mos më zërë gjumi në gjumin e vdekjes,
4Pohliadni, ozvi sa mi, Hospodine, môj Bože; osvieť moje oči, aby som neusnul na smrť;
4dhe armiku im të mos thotë: "E munda", dhe armiqtë e mi të mos gëzohen kur unë lëkundem.
5aby nepovedal môj nepriateľ: Premohol som ho, a plesali by tí, ktorí ma sužujú, keby som sa pohnul.
5Por unë kam besim në mirësinë tënde dhe zemra ime do të ngazëllojë në çlirimin tënd;
6Ale ja sa nadejem na tvoju milosť; moje srdce bude plesať v tvojom spasení. Spievať budem Hospodinovi, lebo on dokoná za mňa.
6unë do t'i këndoj Zotit, sepse ai më ka trajtuar me shumë shpirtmadhësi.