¹Môj duch je rozrušený; moje dni hasnú; zbývajú mi hroby.

¹Ang aking diwa ay nanglulumo, ang aking mga kaarawan ay natatapos, ang libingan ay handa sa akin.

²Je isté, že je posmech posmievačov u mňa, a moje oko má dlieť na ich poburovaní!

²Tunay na may mga manunuya na kasama ako, at ang aking mata ay nananahan sa kanilang pamumungkahi.

³Nože polož záloh; zaruč sa u seba za mňa! Lebo veď kde kto iný uderí do mojej ruky!

³Magbigay ka ngayon ng sangla, panagutan mo ako ng iyong sarili; sinong magbubuhat ng mga kamay sa akin?

⁴Pretože si prikryl ich srdce, aby nerozumeli, preto ich ani nepovýšiš.

⁴Sapagka't iyong ikinubli ang kanilang puso sa pagunawa: kaya't hindi mo sila itataas.

⁵Kto za podiel oznámi blížnych, toho synov oči sa zatmejú.

⁵Ang paglililo sa kaniyang mga kaibigan upang mahuli, ang mga mata nga ng kaniyang mga anak ay mangangalumata.

⁶Ale ma vystavil ľuďom za príslovie, a stal som sa takým, ktorému sa pľuje do tvári.

⁶Nguni't ginawa rin niya akong kakutyaan ng bayan: at niluraan nila ako sa mukha.

⁷Moje oko zoslablo od žiaľu, a všetky moje údy sú podobné tôni.

⁷Ang aking mata naman ay nanglalabo dahil sa kapanglawan. At ang madlang sangkap ko ay parang isang anino.

⁸Statoční ľudia priami sa hrozia nad tým, a nevinný sa poburuje nad pokrytcom.

⁸Mga matuwid na tao ay matitigilan nito, at ang walang sala ay babangon laban sa di banal.

⁹Avšak spravedlivý sa bude držať svojej cesty, a ten, kto je čistých rúk, priberie sily.

⁹Gayon ma'y magpapatuloy ang matuwid ng kaniyang lakad, at ang may malinis na mga kamay ay lalakas ng lalakas.

¹⁰Ale i vy všetci sa vráťte a nože poďte! Lež nenajdem medzi vami múdreho.

¹⁰Nguni't tungkol sa inyong lahat, magsiparito kayo ngayon uli; at hindi ako makakasumpong ng isang pantas sa gitna ninyo.

¹¹Moje dni sa pominuly; moje úmysly sú roztrhané, dedičstvá môjho srdca.

¹¹Ang aking mga kaarawan ay lumipas, ang aking mga panukala ay nangasira, sa makatuwid baga'y ang mga akala ng aking puso.

¹²Noc mi obracajú na deň, a zase vraj svetlo je blízko tmy.

¹²Kanilang ipinalit ang araw sa gabi: ang liwanag, wika nila, ay malapit sa kadiliman.

¹³I keby som niečo očakával, jednako bude hrob mojím domom; vo tme si usteliem svoju ložu.

¹³Kung aking hanapin ang Sheol na parang aking bahay; kung aking ilatag ang aking higaan sa kadiliman:

¹⁴Jame privolám: Ty si môj otec! Moja mať a moja sestra privolám červom.

¹⁴Kung sinabi ko sa kapahamakan: ikaw ay aking ama: sa uod: ikaw ay aking ina, at aking kapatid na babae;

¹⁵Kde je tedy moje očakávanie? A čo do môjho očakávania, kto kedy ho uvidí?

¹⁵Nasaan nga ang aking pagasa? At tungkol sa aking pagasa, sinong makakakita?

¹⁶Všetko to sostúpi k závorám hrobu, akže všetko spolu spočíva na prachu.

¹⁶Lulusong sa mga pangawan ng Sheol, pagtataglay ng kapahingahan sa alabok.