¹Ne bodite mnogi učitelji, bratje moji, ker veste, da prejmemo težjo sodbo.

¹Ne estu multaj instruistoj, miaj fratoj, sciante, ke ni ricevos pli severan jugxon.

²V mnogem namreč napačno delamo vsi. Če kdo v besedi ne stori napačno, ta je popoln mož, zmožen brzdati tudi vse telo.

²CXar multokaze ni cxiuj falpusxigxas. Se iu ne falpusxigxas parole, tiu estas perfekta homo, kapabla bridi ankaux la tutan korpon.

³Ako devamo konjem uzde v gobce, da so nam poslušni, vladamo tudi ves njih život.

³Se ni al la cxevaloj enmetas la bridojn en la busxojn, por ke ili obeu al ni, ni ankaux cxirkauxturnas ilian tutan korpon.

⁴Glej, tudi ladje, če so še tako velike in jih silni vetrovi gonijo, obrača i najmanjše krmilo, kamorkoli hoče vodnikova namera.

⁴Jen ankaux la sxipoj, kiuj, kvankam ili estas tiel grandaj kaj estas kurepelataj de fortaj ventoj, tamen per tre malgranda direktilo turnigxadas, kien ajn la volo de la direktilisto decidas.

⁵Tako je tudi jezik majhen ud in se veliko ponaša. Glej, majhen ogenj, kolikšen gozd zažge!

⁵Tiel ankaux la lango estas malgranda membro, kaj fanfaronas grandajxojn. Jen, kiel grandan arbaron ekbruligas fajrero!

⁶Tudi jezik je ogenj; kot svet krivice se kaže jezik med udi našimi, ki oskrunja vse telo in zažiga kolo življenja, njega pa zažiga pekel.

⁶Kaj la lango estas fajro; mondo da maljusteco inter niaj membroj estas la lango, kiu malpurigas la tutan korpon kaj ekbruligas la radon de la naturo kaj estas ekbruligita de Gehena.

⁷Kajti sleherno pleme zveri in ptičev, golazni in morskih živali kroti in je ukrotil rod človeški,

⁷CXar cxiun specon de bestoj kaj birdoj, de rampajxoj kaj enmarajxoj la homa raso al si subigas kaj subigis;

⁸jezika pa ne more ukrotiti noben človek; zlo neukrotno je poln smrtnega strupa!

⁸sed la langon neniu povas subigi; gxi estas malkvieta malbono, plena de mortiga veneno.

⁹Ž njim blagoslavljamo Gospoda in Očeta in ž njim preklinjamo ljudi, ustvarjene po podobi Božji;

⁹Per gxi ni benas la Sinjoron kaj Patron; kaj per gxi ni malbenas homojn, faritajn laux la bildo de Dio;

¹⁰iz istih ust prihaja blagoslov in kletev. To, bratje moji, se ne sme tako goditi!

¹⁰el la sama busxo eliras beno kaj malbeno. Miaj fratoj, tio devus ne tiel esti.

¹¹Saj pač studenec iz iste votline ne bruha sladke in grenke vode?

¹¹CXu la fonto elsxprucigas el la sama aperturo dolcxan akvon kaj maldolcxan?

¹²More li, bratje moji, smokva roditi olive ali trta smokve? Tudi slana voda ne more delati sladke.

¹²cxu figarbo, miaj fratoj, povas doni olivojn, aux vinberarbo figojn? kaj sala akvo ne donas dolcxajxon.

¹³Kdo je moder in razumen med vami? Kaže naj z lepim vedenjem dela svoja v modri krotkosti.

¹³Kiu inter vi estas sagxa kaj prudenta? tiu elmontru per honesta vivado siajn farojn en mildeco de sagxeco.

¹⁴Če pa imate grenko zavist in sebičnost v srcu svojem, nikar se ne hvalite in ne lažite zoper resnico!

¹⁴Sed se vi havas akran jxaluzon kaj malpacon en via koro, ne fieru, kaj ne mensogu kontraux la vero.

¹⁵To ni modrost, ki prihaja od zgoraj, ampak zemeljska, živalska, vražja.

¹⁵CXi tiu sagxeco ne devenas de supre, sed estas monda, lauxsenta, demona.

¹⁶Kjer je namreč zavist in sebičnost, tam je nerednost in vse zlo dejanje.

¹⁶CXar kie estas jxaluzo kaj malpaco, tie estas konfuzo kaj cxia malnobla ago.

¹⁷Modrost pa, ki je od zgoraj, je prvič čista, potem miroljubna, nežnočutna, dovzetna, polna usmiljenja in dobrega sadu, dvoma prosta, brez hinavščine.Sad pravičnosti pa se seje v miru njim, ki napravljajo mir.

¹⁷Sed la sagxeco, kiu estas de supre, estas unue cxasta, poste pacema, milda, cedema, plena de kompatemo kaj bonaj fruktoj, sen partieco, sen hipokriteco.

¹⁸Sad pravičnosti pa se seje v miru njim, ki napravljajo mir.

¹⁸Kaj la frukto de justeco estas semata en paco por tiuj, kiuj faras pacon.