¹Zatrobite na trobento na Sionu in zaženite hrup na gori svetosti moje! Naj trepečejo vsi prebivalci dežele! ker prihaja dan GOSPODOV, ker se bliža:

¹Blovu per korno en Cion, kaj kriu alarmon sur Mia sankta monto; ektremu cxiuj logxantoj de la lando; cxar venas la tago de la Eternulo, gxi estas jam proksima;

²dan temote in mraka, dan oblakov in noči oblačne. Kakor se zarja razliva po gorah, tako pride ljudstvo mnogoštevilno in mogočno, kakršnega nikdar ni bilo in nikdar več ne bode do let mnogih rodov.

²tago de mallumo kaj senlumeco, tago de nuboj kaj nebulo; simile al la matena cxielrugxo disvastigxas sur la montoj popolo grandnombra kaj forta; tia neniam ekzistis gxis nun, kaj ankaux post gxi ne plu ekzistos tia, en iu ajn generacio.

³Pred njim požira ogenj, za njim pa šviga plamen; kakor vrt edenski je dežela pred njim, za njim pa prazna puščava, in nikomur ni mogoče ubežati pred njim.

³Antaux gxi ekstermas fajro, kaj post gxi bruligas flamo; antaux gxi la lando estas kiel la Edena gxardeno, kaj post gxi absoluta dezerto; kaj neniu savigxos de gxi.

⁴Njih podoba je kakor podoba konj, in kakor konjiki, tako dirjajo.

⁴Ili aspektas kiel cxevaloj, ili kuras kiel rajdantoj.

⁵Kakor ropotajoči vozovi skačejo po vrhovih gorá, kakor prasketajoč goreč plamen, ki požira strnišče, kakor mogočno ljudstvo, pripravljeno za boj.

⁵Ili saltas sur la montoj, kiel bruantaj cxaroj, kiel krakado de fajro, kiam gxi ekstermas pajlon, kiel popolo potenca, pretigxinta por batalo.

⁶Spričo njih trepečejo ljudstva, vsi obrazi so bledi.

⁶Popoloj tremas antaux gxi, cxiuj vizagxoj paligxas.

⁷Tekajo kakor junaki, kakor vojščaki plezajo na zid; in gredo vsak po svoji poti in ne menjavajo svojih stezá;

⁷Kiel herooj ili kuras, kiel kuragxaj batalistoj ili grimpas sur la muregon; cxiu iras sian vojon, ne foreraras de sia vojo.

⁸drug ne tišči drugega, vsak poedinec gre po svojem tiru, in drevé čez orožje in ne pretrgajo svojega vlaka.

⁸Unu alian ne pusxas, cxiu iras en sia vico; sur la glavojn ili sin jxetas, sed restas sendifektaj.

⁹Po mestu tekajo semintja; priplezajo na zid, stopajo v hiše, skozi okna lezejo kakor tat.

⁹Ili trakuras la urbon, kuras sur la muregoj, eniras en la domojn, grimpas tra la fenestroj, kiel sxtelisto.

¹⁰Pred njimi se trese zemlja, nebo se giblje; solnce in mesec otemnevata in zvezde bledé.

¹⁰Antaux ili skuigxas la tero, tremas la cxielo; la suno kaj la luno senlumigxas, kaj la steloj perdas sian brilon.

¹¹In GOSPOD grmi z glasom svojim pred vojsko svojo, ker jako veliko je njegovo šatorišče, ker močan je tisti, ki izvršuje besedo njegovo; kajti dan GOSPODOV je velik in silno strašen: kdo ga more pretrpeti?

¹¹Kaj la Eternulo ektondras per Sia vocxo antaux Sia armeo; cxar Lia militistaro estas tre granda, kaj la plenumantoj de Lia vorto estas potencaj; cxar granda kaj tre timinda estos la tago de la Eternulo; kiu povos gxin elteni?

¹²Ali tudi še sedaj, govori GOSPOD, se izpreobrnite k meni z vsem srcem svojim, s postom in z jokom in žalovanjem!

¹²Sed ecx nun ankoraux la Eternulo diras:Returnu vin al Mi per via tuta koro, kun fastado, plorado, kaj gxemegado;

¹³Raztrgajte si srca, ne pa oblačil, in izpreobrnite se h GOSPODU, svojemu Bogu; kajti on je milostiv in poln usmiljenja, počasen za jezo in bogat v milosti in žal mu je hudega.

¹³dissxiru vian koron, ne viajn vestojn, kaj returnu vin al la Eternulo, via Dio; cxar Li estas favorkora kaj kompatema, longepacienca kaj indulgema, kaj Li bedauxras malfelicxon.

¹⁴Kdo ve, če se ne obrne in mu bode žal in pusti za seboj blagoslov: jedilno in pitno daritev GOSPODU, vašemu Bogu.

¹⁴Kiu scias? eble Li denove bedauxros, eble Li restigos post Si benon, farunoferojn kaj versxoferojn al la Eternulo, via Dio.

¹⁵Zatrobite v trobento na Sionu, posvetite post, razglasite praznično zborovanje!

¹⁵Blovu per korno en Cion, sanktigu faston, proklamu solenan kunvenon.

¹⁶Zberite ljudstvo, posvetite zbor, skličite starejšine, zberite otroke in dojenčke pri prsih; ženin naj pride iz svojega hrama in nevesta iz svoje spalnice!

¹⁶Kunvenigu la popolon, sanktigu la komunumon, invitu la maljunulojn, kolektu la malgrandajn infanojn kaj sucxinfanojn; fiancxo eliru el sia cxambro, kaj fiancxino el sub sia baldakeno.

¹⁷Duhovniki, služabniki GOSPODOVI, naj plakajo med vežo in oltarjem in govore: Zanesi, GOSPOD, svojemu ljudstvu in ne dajaj svoje dediščine v zasramovanje, da bo v zabavljico poganskim narodom! Zakaj bi naj rekali med ljudstvi: Kje je njih Bog?

¹⁷Inter la portiko kaj la altaro ploru la pastroj, servistoj de la Eternulo, kaj ili diru:Indulgu, ho Eternulo, Vian popolon, kaj ne kovru per honto Vian heredajxon, la nacioj ne moku ilin; por kio oni diru inter la popoloj:Kie estas ilia Dio?

¹⁸Tedaj se je vnel GOSPOD za deželo svojo in se je usmilil svojega ljudstva.

¹⁸Tiam la Eternulo farigxos fervora por Sia lando kaj indulgos Sian popolon.

¹⁹In GOSPOD je odgovoril in rekel ljudstvu svojemu: Glej, pošljem vam žita in vina in olja, da se nasitite, in ne dam vas več v zasmeh med narodi.

¹⁹Kaj la Eternulo respondos kaj diros al Sia popolo:Jen Mi sendas al vi grenon kaj moston kaj oleon, kaj vi satigxu per ili; kaj Mi ne plu permesos al la nacioj malhonori vin.

²⁰In njega, ki pride od severa, odvrnem od vas ter ga zapodim v suho in pusto deželo, njegov prvi voj v vzhodno morje in njegov zadnji voj v zahodno morje, in smrad njegov bo puhtel in duh gnilobe njegove se bo vzdigal, ker je toliko prevzetoval.

²⁰Kaj la nordulon Mi malproksimigos de vi, kaj forpelos lin en landon senakvan kaj dezertan, lian antauxan parton al la maro orienta, kaj lian malantauxan parton al la maro okcidenta; kaj li putros kaj malbonodoros, cxar li faris multe da malbono.

²¹Ne boj se, zemlja, raduj in veséli se! kajti GOSPOD dela velike reči.

²¹Ne timu, ho tero, gxoju kaj estu gaja, cxar la Eternulo faros ion grandan.

²²Ne bojte se, živali na polju! kajti zelené pašniki v puščavi, kajti drevje rodi svoj sad, smokev in trta kažeta svojo moč.

²²Ne timu, ho bestoj de la kampo, cxar verdigxos la pasxtejoj de la stepoj; la arboj portos siajn fruktojn, la figarbo kaj vinberujo donos sian ricxajxon.

²³In vi, sinovi sionski, radujte in veselite se v GOSPODU, svojem Bogu! kajti daje vam zgodnjega dežja pravo mero in pošilja vam naliv zgodnjega in poznega dežja kakor poprej.

²³Kaj vi, ho infanoj de Cion, gxoju kaj estu gajaj pri la Eternulo, via Dio; cxar Li donos al vi instruanton pri virteco, kaj Li sendos al vi pluvon, fruan kaj malfruan, kiel antauxe.

²⁴In gumna bodo polna žita in v kadeh bo preobilo vina in olja.

²⁴La grenejoj plenigxos de greno, kaj la premejoj superplenigxos de mosto kaj de oleo.

²⁵In povrnem vam leta, ki so vam v njih vse požrle kobilice, glodalec, pokončevalec in žerec, vojska moja velika, ki sem jo poslal nad vas.

²⁵Kaj Mi rekompencos vin pro tiuj jaroj, kiam cxion formangxis la akridoj, skaraboj, vermoj, kaj rauxpoj, Mia granda armeo, kiun Mi sendis sur vin.

²⁶In imeli boste obilo jedi in se boste nasitili ter hvalili ime GOSPODA, Boga svojega, ki je čudovito ravnal z vami. In ne bo osramočeno ljudstvo moje vekomaj.

²⁶Kaj vi povos mangxi sate, kaj vi gloros la nomon de la Eternulo, via Dio, kiu agis kun vi mirinde; kaj Mia popolo neniam plu havos malhonoron.

²⁷In spoznate, da sem jaz sredi Izraela ter da sem jaz, Jehova, Bog vaš in nihče drugi. In ne bo osramočeno ljudstvo moje vekomaj.

²⁷Kaj vi ekscios, ke Mi estas meze de Izrael, ke Mi, la Eternulo, estas via Dio, kaj alia ne ekzistas; kaj Mia popolo neniam plu havos malhonoron.

²⁸In zgodi se potem, da izlijem Duha svojega na vse meso; in sinovi vaši in hčere vaše bodo prorokovali, starci vaši bodo imeli sanje, mladeniči vaši bodo videli prikazni.

²⁸Post tio Mi elversxos Mian spiriton sur cxiun karnon; viaj filoj kaj viaj filinoj profetos, viaj maljunuloj havos songxojn, viaj junuloj havos viziojn.

²⁹In celo na hlapce in na dekle izlijem Duha svojega v tistih dneh.

²⁹Ecx sur la sklavojn kaj sur la sklavinojn Mi en tiu tempo elversxos Mian spiriton.

³⁰In pokažem čudeže na nebu in na zemlji: kri in ogenj in dimaste stebre;

³⁰Kaj Mi donos miraklajn signojn en la cxielo kaj sur la tero:sangon, fajron, kaj kolonojn da fumo.

³¹solnce se izpremeni v temo in mesec v kri, preden pride dan GOSPODOV, veliki in prestrašni.Zgodi se pa, da vsak, kdor bo klical ime GOSPODOVO, bo rešen; kajti na gori Sionu in v Jeruzalemu bode rešitev, kakor je govoril GOSPOD, in med preostalimi, ki jih pokliče GOSPOD.

³¹La suno farigxos malluma, kaj la luno farigxos sanga, antaux ol venos la granda kaj timinda tago de la Eternulo.

³²Zgodi se pa, da vsak, kdor bo klical ime GOSPODOVO, bo rešen; kajti na gori Sionu in v Jeruzalemu bode rešitev, kakor je govoril GOSPOD, in med preostalimi, ki jih pokliče GOSPOD.

³²Kaj cxiu, kiu vokos la nomon de la Eternulo, savigxos; cxar sur la monto Cion kaj en Jerusalem estos savo, kiel diris la Eternulo, ankaux por la restintoj, kiujn la Eternulo alvokos.