¹Jaz sem tisti mož, ki okuša bridkost po šibi togote njegove.

¹Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.

²Mene vodi in goni po temi, ne pa po svetlobi.

²Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.

³Samo meni nasprotujoč, obrača proti meni roko svojo ves dan.

³Nur sur min Li turnas Sian manon cxiutage denove.

⁴Storil je, da se je postaralo meso moje in koža moja, kosti moje je potrl.

⁴Li maljunigis mian karnon kaj hauxton, rompis miajn ostojn.

⁵Zidal je zoper mene in me obdal s strupeno grenkobo in nadlogo.

⁵Li konstruis cxirkaux mi, cxirkauxis min per maldolcxajxoj kaj malfacilajxoj.

⁶Velel mi je bivati v temnih krajih, kakor tisti, ki so mrtvi za vselej.

⁶En mallumon Li lokis min, kiel porcxiamajn mortintojn.

⁷Ogradil me je, da ne morem uiti, dejal me je v težko železje.

⁷Li cxirkauxbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj cxenoj.

⁸Ko tudi kličem in vpijem, ne pusti k sebi prošnje moje.

⁸Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaux mia pregxo.

⁹Pota moja je zagradil z rezanim kamenjem, steze mi je izprevrgel.

⁹Li baris miajn vojojn per hakitaj sxtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.

¹⁰Kakor prežeč medved mi je, kakor lev v zasedi.

¹⁰Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kasxita loko.

¹¹Pota moja je napravil tavajoča in me je raztrgal, me opustošil.

¹¹Li depusxis min de miaj vojoj, kaj dissxiris min; Li faris min objekto de teruro.

¹²Napel je lok svoj in me je postavil pšici svoji za cilj.

¹²Li strecxis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.

¹³V ledice moje je izpustil tula svojega strelice.

¹³En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.

¹⁴V smeh sem vsemu ljudstvu svojemu, njih pesmica ves dan.

¹⁴Mi farigxis mokatajxo por mia tuta popolo, ilia cxiutaga rekantajxo.

¹⁵Nasitil me je z najhujšo bridkostjo, upijanil me je s pelinom.

¹⁵Li satigis min per maldolcxajxo, trinkoplenigis min per vermuto.

¹⁶In s kamenjem mi je zdrobil zobe, povalil me je v pepel.

¹⁶Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpusxis min en cindron.

¹⁷In vržena je daleč od miru duša moja, pozabil sem, kar je sreča.

¹⁷Mia animo estas forpusxita for de paco; bonstaton mi forgesis.

¹⁸In rekel sem: Izginila je moč moja in moje upanje v GOSPODA.

¹⁸Kaj mi diris:Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.

¹⁹Spomni se edinščine moje in tavanja mojega, pelina in grenkega strupa!

¹⁹La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.

²⁰Spominja se tega vedno duša moja in je potrta v meni.

²⁰Konstante rememorante tion, senfortigxas en mi mia animo.

²¹To si hočem vtisniti v srce, zato bom upal:

²¹Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:

²²Prevelika dobrotljivost GOSPODOVA je, da nismo docela pokončani, ker nima konca usmiljenje njegovo,

²²GXi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; cxar Lia kompatemeco ne finigxis,

²³novo je vsako jutro; preobila je zvestoba tvoja.

²³Sed cxiumatene gxi renovigxas; granda estas Via fideleco.

²⁴Delež moj je GOSPOD, govori duša moja, zato bom upal vanj.

²⁴Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.

²⁵Dober je GOSPOD njim, ki ga čakajo, duši, ki ga išče.

²⁵La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu sercxas Lin.

²⁶Dobro je možu, da upa in tiho čaka rešitve GOSPODOVE.

²⁶Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.

²⁷Dobro je možu, da je nosil jarem v mladosti svoji.

²⁷Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;

²⁸Samoten naj sedi in molči, ker mu ga je naložil Gospod.

²⁸Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas sxargxita;

²⁹V prah naj položi usta: morda je še upanje.

²⁹Li metas sian busxon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;

³⁰Njemu, ki ga bije, naj pomoli lice svoje; nasiti se naj s sramoto.

³⁰Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.

³¹Kajti Gospod ne zameta vekomaj;

³¹CXar ne por eterne forlasas la Sinjoro;

³²marveč, ko je užalostil, se tudi usmili po obilosti dobrot svojih.

³²Se Li iun suferigas, Li ankaux kompatas pro Sia granda favorkoreco;

³³Nikakor ne muči iz srca, ne žali otrok človeških.

³³CXar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.

³⁴Če kdo gazi vse zvezane na zemlji,

³⁴Kiam oni premas sub siaj piedoj cxiujn malliberulojn de la tero,

³⁵če zavija pravico možu pred obličjem Najvišjega,

³⁵Kiam oni forklinas la rajton de homo antaux la vizagxo de la Plejaltulo,

³⁶če prekanja človeka v pravdi njegovi: ne bo li Gospod pazil na to?

³⁶Kiam oni estas maljusta kontraux homo en lia jugxa afero-CXu la Sinjoro tion ne vidas?

³⁷Kdo je, ki je velel, in se je zgodilo, če ni tega zapovedal Gospod?

³⁷Kiu povas per sia diro atingi, ke io farigxu, se la Sinjoro tion ne ordonis?

³⁸Ali ne prihaja iz ust Najvišjega hudo in dobro?

³⁸CXu ne el la busxo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?

³⁹Kaj bi tožil človek, dokler živi? Vsakdo naj toži zaradi svojih grehov!

³⁹Kial murmuras homo vivanta? CXiu murmuru kontraux siaj pekoj.

⁴⁰Preiskujmo ter izsledujmo pota svoja in vrnimo se do GOSPODA!

⁴⁰Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;

⁴¹Povzdignimo dušo svojo z rokami vred k Bogu mogočnemu v nebesih!

⁴¹Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la cxielo.

⁴²Mi, mi smo se pregrešili in se uprli; ti nisi odpustil.

⁴²Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.

⁴³Ogrnil si se z jezo in preganjal nas, moril si brez milosti.

⁴³Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.

⁴⁴Z oblakom si se ogrnil, da ne predere molitev.

⁴⁴Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la pregxo.

⁴⁵Za nesnago in izmeček si nas postavil sredi ljudstev.

⁴⁵Vi faris nin balaindajxo kaj abomenindajxo inter la popoloj.

⁴⁶Vsi sovražniki naši so usta svoja razširili zoper nas.

⁴⁶Malfermegis kontraux ni sian busxon cxiuj niaj malamikoj.

⁴⁷Groza in jama sta blizu nas, razdejanje in poguba.

⁴⁷Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfelicxo.

⁴⁸Potoke vodá toči oko moje zavoljo pogube hčere mojega ljudstva.

⁴⁸Torentojn da akvo versxas mia okulo pri la malfelicxo de la filino de mia popolo.

⁴⁹Oko moje se solzi in ne neha, ni nobenega prestanka,

⁴⁹Mia okulo fluigas kaj ne cxesas, ne ekzistas por gxi halto,

⁵⁰dokler se GOSPOD iz nebes ne ozre in ne vidi.

⁵⁰GXis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la cxielo.

⁵¹Oko moje mi žali srce zavoljo vseh hčer mesta mojega.

⁵¹Mia okulo suferigas mian animon pri cxiuj filinoj de mia urbo.

⁵²Lovili so me hudo kakor ptičico, kateri me sovražijo brez vzroka.

⁵²Senkauxze cxasas min kiel birdon miaj malamikoj;

⁵³V jamo so pehnili življenje moje, da me uničijo, in kamenje so lučali v me.

⁵³Ili pereigas mian vivon en kavo, ili jxetas sur min sxtonojn.

⁵⁴Vode so mi kipele čez glavo, dejal sem: Pokončan sem!

⁵⁴Akvo levigxis kontraux mian kapon, kaj mi diris:Mi tute pereis.

⁵⁵Klical sem ime tvoje, o GOSPOD, iz jame pregloboke.

⁵⁵Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;

⁵⁶Glas moj si čul; ne skrivaj ušesa svojega zdihovanju mojemu, vpitju mojemu.

⁵⁶Vi auxdis mian vocxon; ne kovru Vian orelon antaux mia vokado pri liberigo.

⁵⁷Približal si se tisti dan, ko sem klical; rekel si: Ne boj se!

⁵⁷Vi alproksimigxis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris:Ne timu.

⁵⁸Sodil si, Gospod, pravdo duše moje, odrešil si življenje moje.

⁵⁸Vi, ho Sinjoro, defendis mian jugxaferon; Vi liberigis mian vivon.

⁵⁹Videl si, o GOSPOD, krivico, ki se mi godi; razsodi pravdo mojo!

⁵⁹Vi vidis, ho Eternulo, la maljustajxon, kiun mi suferas; jugxu mian aferon.

⁶⁰Videl si vse njih maščevanje in vse njih naklepe zoper mene.

⁶⁰Vi vidis ilian tutan vengxon, cxiujn iliajn intencojn kontraux mi.

⁶¹Slišal si njih zasramovanje, o GOSPOD, in vse njih namere zoper mene,

⁶¹Vi auxdis ilian insultadon, ho Eternulo, cxiujn iliajn intencojn kontraux mi,

⁶²govorjenje tistih, ki so vstali nadme, in njih izmišljevanje zoper mene ves dan.

⁶²La parolojn de tiuj, kiuj levigxis kontraux min, kaj iliajn pensojn kontraux mi dum la tuta tago.

⁶³Glej jih, ko sede in ko vstajajo, da jim sem za pesmico!

⁶³Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili levigxas; mi cxiam estas ilia rekantajxo.

⁶⁴Plačaj jim povračilo, GOSPOD, po njih rok delu.

⁶⁴Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laux la faroj de iliaj manoj.

⁶⁵Daj jim zaslepljenost srca, prokletje tvoje pridi nadnje!Preganjaj jih v jezi in zatri jih izpod nebes GOSPODOVIH!

⁶⁵Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.

⁶⁶Preganjaj jih v jezi in zatri jih izpod nebes GOSPODOVIH!

⁶⁶Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la cxielo de la Eternulo.