¹Spomni se, o GOSPOD, kaj nas je zadelo, ozri se in poglej sramoto našo!

¹Rememoru, ho Eternulo, kio farigxis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!

²Dediščina naša je pripadla tujcem, hiše naše inozemcem.

²Nia heredajxo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.

³Sirote smo, brez očeta, matere naše so kakor vdove.

³Ni farigxis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.

⁴Vode svoje pijemo za denar, drva svoja dobivamo za plačilo.

⁴Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.

⁵Preganjalci naši nam stopajo na vrat; utrujeni smo, ne dovolijo nam pokoja.

⁵Oni pelas nin je nia kolo; Ni lacigxis, sed oni ne permesas al ni ripozi.

⁶Egipčanu molimo roko, tudi Asircu, da se nasitimo kruha.

⁶Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satigxi per pano.

⁷Očetje naši so grešili, in ni jih več; nam pa je nositi njih krivice.

⁷Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.

⁸Hlapci nam gospodujejo; nikogar ni, ki bi nas oprostil iz njih roke.

⁸Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.

⁹Z nevarnostjo življenja svojega prinašamo kruh svoj spričo meča puščave.

⁹Kun dangxero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.

¹⁰Koža naša je začrnela kakor peč zavoljo vroče lakote.

¹⁰Nia hauxto varmegigxis kiel forno, Por la kruela malsato.

¹¹Žene na Sionu so oskrunjali, device po mestih Judovih.

¹¹La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.

¹²Poglavarje obešajo njih roke, starčkov obličje se ne časti.

¹²La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.

¹³Mladeniči nosijo mlinske kamene in dečki padajo pod lesom.

¹³La junuloj devas porti muelsxtonojn; La knaboj falas sub la lignosxargxoj.

¹⁴Starci so nehali shajati se med vrati, mladeniči na petje svoje.

¹⁴La maljunuloj jam ne sidas cxe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.

¹⁵Minilo je srca našega veselje, v žalost se je preobrnil naš ples.

¹⁵Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformigxis en funebron.

¹⁶Venec naše glave je padel. Gorje nam! ker smo grešili.

¹⁶Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!

¹⁷Zato omedleva srce naše, zavoljo tega so nam otemnele oči:

¹⁷Pro tio senfortigxis nia koro, Pro tio senlumigxis niaj okuloj:

¹⁸zavoljo gore Sionske, ki je opustošena; lisice prosto hodijo po njej.

¹⁸Pro la monto Cion, ke gxi farigxis dezerta, Ke vulpoj vagas sur gxi.

¹⁹Ti, GOSPOD, ostaneš vekomaj, prestol tvoj od roda do roda.

¹⁹Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,

²⁰Zakaj nas vekomaj pozabljaš, hočeš li nas zapustiti za dolge čase?

²⁰Kial Vi forgesis nin kvazaux por eterne, Forlasis nin por longa tempo?

²¹Pelji nas nazaj k sebi, o GOSPOD, da se povrnemo; ponovi dni naše kakor v prejšnjih časih!Ali bi nas popolnoma zavrgel, razsrdil se zoper nas tako silno?

²¹Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antauxa.

²²Ali bi nas popolnoma zavrgel, razsrdil se zoper nas tako silno?

²²CXar cxu Vi nin tute forpusxis? Vi tre forte ekkoleris kontraux ni.