¹{Pesem stopinj.} Ko je GOSPOD nazaj peljal jetnike sionske, nam je bilo kakor v sanjah.

¹Kanto de suprenirado. Kiam la Eternulo revenigis la forkaptitojn al Cion, Tiam ni estis kiel songxantoj.

²Tedaj so se smeha napolnila usta naša in jezik naš z radostnim petjem. Tedaj so rekli med pogani: Veličastne reči je ž njimi storil GOSPOD!

²Tiam nia busxo estis plena de gajeco, Kaj nia lango plena de kantado; Tiam oni diris inter la popoloj: Ion grandan la Eternulo faris por cxi tiuj.

³Veličastne reči je storil z nami GOSPOD, veseli smo bili!

³Ion grandan la Eternulo faris por ni: Ni gxojas.

⁴Pripelji nazaj, o GOSPOD, jetnike naše kakor potoke v suho deželo!

⁴Revenigu, ho Eternulo, niajn forkaptitojn, Kiel riveretojn en sudan landon.

⁵Kateri sejejo s solzami, z radostnim bodo želi petjem.Kdorkoli hodi semtertja z jokom, noseč seme za setev, vrne se domov z glasnim petjem, noseč snope svoje.

⁵Kiuj semas kun larmoj, Tiuj rikoltos kun kanto.

⁶Kdorkoli hodi semtertja z jokom, noseč seme za setev, vrne se domov z glasnim petjem, noseč snope svoje.

⁶Iras kaj ploras la portanto de semotajxo; Venos kun kanto la portanto de siaj garboj.