¹Zakaj hrumé narodi in ljudstva si izmišljajo prazne reči?

¹Kial tumultas popoloj, Kaj gentoj pripensas vanajxon?

²Vzdigujejo se kralji zemlje in knezi se skupaj posvetujejo zoper GOSPODA in zoper Maziljenca njegovega,

²Levigxas regxoj de la tero, Kaj eminentuloj konsiligxas kune, Kontraux la Eternulo kaj kontraux Lia sanktoleito, dirante:

³govoreč: Raztrgajmo njih vezi in s sebe vrzimo njih spone!

³Ni dissxiru iliajn ligilojn, Kaj ni dejxetu de ni iliajn sxnurojn!

⁴On, ki stoluje v nebesih, se smeje, zasmehuje jih Gospod.

⁴La logxanta en la cxielo ridas, La Sinjoro mokas ilin.

⁵Tedaj jih ogovori v jezi svoji in v srdu svojem jih prestraši:

⁵Tiam Li parolos al ili en Sia kolero, Kaj per Sia furiozo Li ilin ektimigos, dirante:

⁶Jaz pa sem vendar postavil kralja svojega na Sionu, na gori svetosti svoje.

⁶Mi starigis ja Mian regxon Super Cion, Mia sankta monto.

⁷Oznanim naj vam sklep: GOSPOD mi je rekel: Sin moj si ti, jaz sem te danes rodil.

⁷Mi raportos pri la decido: La Eternulo diris al mi:Vi estas Mia filo, Hodiaux Mi vin naskis.

⁸Prosi me, in narode ti dam v dediščino in kraje zemlje v posest tvojo.

⁸Petu Min, kaj Mi donos al vi popolojn por heredo, Kaj por posedo limojn de tero.

⁹Zdrobiš jih s palico železno, kakor prsteno posodo jih razbiješ.

⁹Vi disbatos ilin per fera sceptro, Kiel potan vazon vi ilin dispecigos.

¹⁰Zdaj torej, o kralji, bodite pametni, dajte se poučiti, o zemlje sodniki!

¹⁰Kaj nun, ho regxoj, prudentigxu; Instruigxu, jugxistoj de la tero!

¹¹V svetem strahu služite GOSPODU in radujte se s trepetom.Poljubite Sina, da se ne razsrdi in ne poginete na potu, ker skoraj se razvname jeza njegova. Blagor vsem, ki imajo v njem zavetje svoje!

¹¹Servu al la Eternulo kun timo, Kaj gxoju kun tremo.

¹²Poljubite Sina, da se ne razsrdi in ne poginete na potu, ker skoraj se razvname jeza njegova. Blagor vsem, ki imajo v njem zavetje svoje!

¹²Kisu la filon, ke Li ne koleru, kaj vi ne pereu sur la vojo, CXar baldaux ekbrulos Lia kolero. Felicxaj estas cxiuj, kiuj fidas Lin.