1{Načelniku godbe. Psalm sinov Korahovih. Pouk.} O Bog, z ušesi svojimi smo slišali, očetje naši so nam pripovedovali, kako delo si storil v njih časih, v časih starodavnih.
1Al la hxorestro. Instruo de la Korahxidoj. Ho Dio, per niaj oreloj ni auxdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
2Ti si z roko svojo izgnal poganske narode in naselil njé, zatrl si ljudstva in razširil njé.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enlogxigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
3Niso namreč z mečem svojim dobili dežele v oblast, in njih rama jim ni dala rešenja, marveč desnica tvoja in rama tvoja in obličja tvojega luč, ker blagovoljen si jim bil.
3CXar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizagxo, CXar Vi ilin favoris.
4Ti sam si kralj moj, o Bog: Pošlji vsakršno rešenje Jakobu.
4Vi estas mia Regxo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
5S teboj poderemo na tla zatiralce svoje, v imenu tvojem pogazimo nje, ki se vzpenjajo zoper nas.
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontrauxbatalantojn.
6Ker na lok svoj se ne zanašam, in meč moj me ne reši.
6CXar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
7Ali ti nas otimlješ zatiralcev naših in sovražilce naše osramočuješ.
7Sed Vi helpas nin kontraux niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
8Z Bogom se hvalimo vse dni in ime tvoje bomo slavili vekomaj. (Sela.)
8Dion ni gloros cxiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
9Zdaj pa si nas zavrgel in izdal v sramoto in ne hodiš z našimi vojskami.
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
10Storil si, da smo se umaknili sovražniku, in neprijatelji naši si kopičijo plen.
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
11Izdal si nas kakor ovce v hrano in med pogane si nas razkropil.
11Vi fordonas nin por formangxo, kiel sxafojn, Kaj inter la popolojn Vi disjxetis nin;
12Prodal si ljudstvo svoje za malo in povišal nisi cene njegove.
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
13Izpostavil si nas v zasrambo sosedom našim, v zasramovanje in zasmehovanje njim, ki so okoli nas.
13Vi faris nin malestimatajxo por niaj najbaroj, Mokatajxo kaj insultatajxo por niaj cxirkauxantoj;
14Za pregovor si nas postavil med narodi in da ljudstva majejo z glavo nad nami.
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
15Ves dan mi je nečast moja pred očmi in obličja mojega sramota me pokriva.
15CXiutage mia malhonoro estas antaux mi, Kaj honto kovras mian vizagxon,
16Zaradi glasu zasramovalca in preklinjalca, spričo sovražnika in maščevalca.
16Pro la vocxo de mokanto kaj insultanto, Antaux la vizagxo de malamiko kaj vengxanto.
17Vse to nas je zadelo, in vendar te nismo pozabili niti nezvesto ravnali proti zavezi tvoji.
17CXio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidigxis al Via interligo.
18Ni se umeknilo srce naše in stopinja naša ni zavila v stran od steze tvoje,
18Ne retirigxis nia koro, Kaj niaj pasxoj ne deflankigxis de Via vojo.
19da si nas tako potrl v kraju šakalov in pokril s senco smrti.
19Kiam Vi batis nin sur loko de sxakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
20Ko bi bili pozabili ime Boga svojega in iztegnili roke svoje k bogu tujemu,
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
21ali bi ne bil Bog tega poiskal? Saj on pozna srca skrivnosti.
21CXu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
22Toda zavoljo tebe nas moré ves dan, cenijo nas kakor ovce za klanje.
22Pro Vi ni ja estas mortigataj cxiutage; Oni rigardas nin kiel sxafojn por bucxo.
23Zbúdi se, zakaj spiš, o Gospod? Vstani, ne zametaj nas na večno!
23Levigxu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekigxu, ne forpusxu por cxiam.
24Zakaj skrivaš obličje svoje, pozabljaš bedo našo in zatiranje naše?
24Kial Vi kasxas Vian vizagxon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
25Ker v prah je ponižana duša naša, tal se je prijelo telo naše.Vstani na pomoč nam in reši nas zavoljo milosti svoje.
25Nia animo estas ja jxetita en la polvon; Nia korpo klinigxis al la tero.
26Vstani na pomoč nam in reši nas zavoljo milosti svoje.
26Levigxu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.