¹{Načelniku godbe, kakor ‚Nema golobica v oddaljenih krajih‘. Davidova zlata pesem, ko so ga prijeli Filistejci v Gatu.} Milosten mi bodi, o Bog, ker rohneč me preganja človek, ves dan se z menoj bojuje in me stiska.

¹Al la hxorestro. Por Jonatelem-rehxokim. Verko de David, kiam kaptis lin la Filisxtoj en Gat. Korfavoru min, ho Dio, cxar homo volas min engluti, Dum la tuta tago malamiko min premas.

²Rohne zalezovalci moji ves dan, ker mnogo jih je, ki se zoper mene vojskujejo ošabno.

²Miaj malamikoj volas min engluti cxiutage, CXar multaj militas kontraux mi fiere.

³Ob dnevu, ko me strah obhaja, stavim svoje upanje vate.

³En la tago, kiam mi timas, Mi fidas Vin.

⁴V Bogu bom hvalil besedo njegovo; v Boga upam, ne bom se bal: Kaj mi more storiti meso?

⁴Dion, kies vorton mi gloras, Tiun Dion mi fidas; mi ne timas: Kion karno faros al mi?

⁵Ves dan prevračajo moje besede, zoper mene merijo vse njih misli v hudo.

⁵Dum la tuta tago ili atakas miajn vortojn; CXiuj iliaj pensoj pri mi estas por malbono.

⁶Zbirajo se in skrivajo se v prežo, pazijo mi na stopinje, ker mi strežejo po življenju.

⁶Ili kolektigxas, embuskas, observas miajn pasxojn, Penante kapti mian animon.

⁷Se li bodo rešili ob taki hudobnosti? V jezi pahni ljudstva, o Bog!

⁷Por ilia malbonago repagu al ili, En kolero faligu la popolojn, ho Dio!

⁸Ti imaš seštete ure tavanja mojega. Deni v lagvico svojo vsako solzo mojo, ali bi jih ne imel v zaznamku svojem?

⁸Mian vagadon Vi kalkulis; Metu miajn larmojn en Vian felsakon, Ili estas ja en Via libro.

⁹Potem se umaknejo sovražniki moji v dan, ko bom klical; to vem, da mi je Bog na strani.

⁹Tiam miaj malamikoj returnigxos malantauxen en la tago, kiam mi vokos; Tion mi scias, ke Dio estas kun mi.

¹⁰V Bogu bom hvalil besedo, v GOSPODU hvalil besedo.

¹⁰Mi gloros vorton de Dio; Mi gloros vorton de la Eternulo.

¹¹V Boga upam, ne bom se bal: Kaj mi more storiti človek?

¹¹Dion mi fidas, mi ne timas: Kion faros al mi homo?

¹²Dolžan sem ti, o Bog, obljube; hvalne daritve ti bom opravljal.Ker ti si otel dušo mojo smrti, tudi noge moje padca, da neprestano hodim pred Bogom v življenja luči.

¹²Mi faris al Vi, ho Dio, promesojn, Mi plenumos al Vi dankoferojn.

¹³Ker ti si otel dušo mojo smrti, tudi noge moje padca, da neprestano hodim pred Bogom v življenja luči.

¹³CXar Vi savis mian animon de la morto, Kaj miajn piedojn de falpusxigxo, Por ke mi iradu antaux Dio En la lumo de la vivo.