1{Pesem in psalm Asafov.} O Bog, ne molči, ne delaj se gluhega in ne miruj, o Bog mogočni!
1Kanto-psalmo de Asaf. Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio!
2Zakaj, glej, neprijatelji tvoji ropočejo in sovražilci tvoji dvigajo glave.
2CXar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon.
3Zoper ljudstvo tvoje kujejo prekanjene naklepe in posvetujejo se zoper varovance tvoje.
3Kontraux Via popolo ili sekrete konspiras, Kaj ili konsiligxas kontraux Viaj gardatoj.
4Govoré: Pridite, in potrebimo jih, da ne bodo narod, da se nihče ne spominja več imena Izraelovega.
4Ili diris:Ni iru, kaj ni ekstermu ilin el inter la popoloj, Ke oni ne plu rememoru la nomon de Izrael.
5Kajti naklep so storili v srcu enih misli; zoper tebe so sklenili zavezo:
5CXar ili unuanime interkonsentis, Ili faris interligon kontraux Vi:
6šatori Edomovi in Izmaelci, Moab in Hagarenci,
6La tendoj de Edom kaj la Isxmaelidoj, Moab kaj la Hagaridoj,
7Gebal in Amon in Amalek, Filisteja s Tira prebivalci;
7Gebal kaj Amon kaj Amalek, La Filisxtoj kun la logxantoj de Tiro;
8tudi Asirec se jim je pridružil v pomoč so bili sinovom Lotovim. (Sela.)
8Ankaux Asirio aligxis al ili Kaj farigxis helpo al la idoj de Lot. Sela.
9Stóri jim kakor Madiancem, kakor Siseru, kakor Jabinu ob potoku Kisonu,
9Faru al ili, kiel al Midjan, Kiel al Sisera, kiel al Jabin cxe la torento Kisxon,
10ki so bili pokončani pri Endoru, postali so zemlje gnoj!
10Kiuj estis ekstermitaj en En-Dor Kaj farigxis sterko por la tero.
11Naredi njih plemenitnike kakor Oreba in kakor Zeba, kakor Zebaha in Zalmuna vse njih poglavarje.
11Agu kun iliaj princoj kiel kun Oreb kaj Zeeb, Kaj kun cxiuj iliaj estroj kiel kun Zebahx kaj Calmuna,
12Ker so rekli: Vzemimo si v last prebivališča Božja!
12Kiuj diris:Ni ekposedu la logxejon de Dio!
13Bog moj, naredi jih kakor prah v vrtincu, kakor pleve pred vetrom!
13Ho mia Dio, similigu ilin al turnigxanta polvo, Al pajlrestajxo antaux vento.
14Kakor ogenj požiga gozd in kakor plamen, ki popali gore,
14Kiel fajro bruligas arbaron, Kaj kiel flamo bruldezertigas montojn,
15tako jih podi z viharjem svojim in z vrtincem svojim jih preplaši!
15Tiel pelu ilin per Via ventego, Kaj per Via fulmotondro ilin timigu.
16S sramoto napolni njih obličje, da bodo iskali ime tvoje, o GOSPOD!
16Plenigu ilian vizagxon per malhonoro, Por ke ili turnigxu al Via nomo, ho Eternulo.
17Rdečica naj jih oblije in izbegajo naj se za ves čas, sramujejo se naj in poginejo,da spoznajo, da si ti, ki ti je ime Jehova, sam Najvišji nad vesoljno zemljo.
17Ili estu hontigitaj kaj timigitaj por cxiam, Ili malhonorigxu kaj pereu.
18da spoznajo, da si ti, ki ti je ime Jehova, sam Najvišji nad vesoljno zemljo.
18Kaj ili eksciu, ke Vi, kies nomo estas ETERNULO, Estas sola Plejaltulo super la tuta tero.