¹In zgodi se potem, da je umrl Nahas, kralj sinov Amonovih, in sin njegov je zakraljeval na mestu njegovem.

¹I stało się potem, że umarł Nahas, król synów Ammonowych, a syn jego królował miasto niego.

²In David reče: Milost izkažem Hanunu, sinu Nahasovemu, kajti oče njegov mi je izkazal milost. Pošlje torej David sporočnike, da ga potolaži za očetom njegovim. In Davidovi hlapci pridejo v deželo sinov Amonovih k Hanunu, tolažit ga.

²Tedy rzekł Dawid: Uczynię miłosierdzie nad Hanonem, synem Nahasowym; bo ojciec jego uczynił miłosierdzie nademną. I posłał Dawid posłów, aby go cieszyli po ojcu jego; a tak przyszli słudzy Dawidowi do ziemi synów Ammonowych, do Hanona, aby go cieszyli.

³Ali knezi sinov Amonovih reko Hanunu: Meniš li, da David spoštuje očeta tvojega, ker je poslal tolažnike k tebi? Niso li prišli hlapci njegovi k tebi, da preiščejo deželo in jo ugonobe, ko jo ogledajo?

³Ale rzekli książęta synów Ammonowych do Hanona: Mniemasz, żeby Dawid czynił uczciwość ojcu twemu, iż przysłał do ciebie tych, którzyby cię cieszyli; azaż nie dla tego, aby wypatrzyli i wyszpiegowali, i zburzyli tę ziemię, przyszli słudzy jego do ciebie?

⁴Hanun vzame torej hlapce Davidove in jih obrije in jim odreže polovico oblačil do ledja, in jih pošlje nazaj.

⁴Przetoż wziąwszy Hanon sługi Dawidowe, ogolił je, i pobrzynał szaty ich od połowy aż do zadków, i puścił ich.

⁵In nekateri so šli in povedali Davidu o tistih možeh. In pošlje jim naproti; kajti tisti možje so bili silno osramočeni. In kralj sporoči: Ostanite v Jerihu, dokler vam ne porasto brade, potem se vrnite!

⁵Poszli tedy niektórzy, i oznajmili Dawidowi o tych mężach. I posłał przeciwko nim, (ponieważ byli oni mężowie zelżeni bardzo,)i rzekł im król: Zostaócie w Jerycho, aż odrosną brody wasze, potem się wrócicie.

⁶In ko so videli sinovi Amonovi, da so se naredili mrzke Davidu, pošljejo Hanun in sinovi Amonovi tisoč talentov srebra, da si najmejo voz in konjikov iz Mezopotamije in iz Aram-Maake in iz Zobe.

⁶A widząc synowie Ammonowi, że się obrzydłymi stali Dawidowi, posłał Hanon i synowie Ammonowi tysiąc talentów srebra, aby sobie najęli za te pieniądze z Mezopotamii i z Syryi Maacha, i z Soby wozy i jezdnych.

⁷Najeli so torej dvaintrideset tisoč voz in kralja iz Maake z moštvom njegovim; ti pridejo in se utabore pred Medebo. In sinovi Amonovi se zbero iz svojih mest in pridejo na boj.

⁷I najęli sobie za one pieniądze trzydzieści i dwa tysiące wozów, i króla Maacha z ludem jego. Którzy przyciągnąwswzy położyli się obozem przeciw Medeba; a synowie Ammonowi zebrawszy się z miast swych, stawili się do bitwy.

⁸Ko pa to izve David, pošlje Joaba in vso vojsko, hrabre može.

⁸Co gdy usłyszał Dawid, posłał Joaba ze wszystkiem wojskiem ludu rycerskiego.

⁹In sinovi Amonovi izidejo in se pripravijo za boj ob mestnih vratih; kralji pa, ki so prišli od drugod; so bili posebe na polju.

⁹A tak wyciągnąwszy synowie Ammonowi uszykowali się do bitwy przed bramą miejską. Królowie zasię, którzy byli przyszli na pomoc, osobno w polu byli.

¹⁰Ko torej Joab vidi, da je spredaj in zadaj naskok naperjen proti njemu, izbere iz vseh najboljših mož Izraelovih in jih postavi v boj zoper Sirce.

¹⁰Przetoż widząc Joab uszykowane przeciwko sobie wojsko do bitwy z przodku i z tyłu, wybrał niektórych ze wszystkich przebranych z Izraela, i uszykował wojsko przeciw Syryjczykom.

¹¹Ostalo ljudstvo pa da pod roko bratu svojemu Abisaju, in pripravijo se na boj zoper sinove Amonove.

¹¹A ostatek ludu dał pod rękę Abisajemu, bratu swemu; i uszykowali się przeciw synom Ammonowym.

¹²In veli: Ako mi bodo Sirci premočni, bodi mi v pomoč; ako pa bodo sinovi Amonovi tebi premočni, pomorem ti jaz!

¹²I rzekł Joab: Jeźli mi będą silnymi Syryjczycy, przyjdziesz mi na pomoc, i jeźli tobie synowie Ammonowi będą silnymi, ja tobie dam pomoc.

¹³Bodi srčen in junaški se bojujva za naše ljudstvo in za mesta Boga našega, in GOSPOD naj stori, kar se mu vidi dobro!

¹³Zmacniej się, a bądźmy mążnymi za lud nasz, i za miasta Boga naszego, a Pan, co dobrego jest w oczach jego, niech uczyni.

¹⁴Joab torej in ljudstvo, ki je bilo pri njem, se približa Sircem na boj, in zbeže pred njim.

¹⁴Nastąpił tedy Joab, i lud, który z ni był, do bitwy przeciwko Syryjczykom; ale oni uciekli przed nim.

¹⁵Ko pa vidijo sinovi Amonovi, da beže Sirci, pobegnejo tudi oni pred Abisajem, bratom njegovim, in priteko v mesto. Tedaj pride Joab v Jeruzalem.

¹⁵Tedy synowie Ammonowi ujrzawszy, że uciekali Syryjczycy, uciekli i oni przed Abisaim, bratem jego, i uszli do miasta; a Joab wrócił się do Jeruzalemu.

¹⁶In ko vidijo Sirci, da so morali pobegniti pred Izraelom, pošljejo poslance in izvabijo Sirce, ki so bili onkraj reke, in Sofaha, poveljnika vojske Hadarezerjeve, ki jim je bil na čelu.

¹⁶A tak widząc Syryjczycy, iż byli porażeni od Izraela, wyprawili posłów, i wywiedli Syryjczyków, którzy byli za rzeką, a Sobach, hetman wojska Hadarezerowego, prowadził ich.

¹⁷In to se sporoči Davidu; in zbere vsega Izraela in preide čez Jordan in pride nadnje ter se pripravi na boj ž njimi. In ko se je David postavil zoper Sirce, so se bojevali ž njim.

¹⁷I oznajmiono to Dawidowi, który zebrawszy wszystkiego Izraela przeprawił się przez Jordan, a przyciągnąwszy do nich uszykował wojsko przeciwko nim; a gdy uszykował wojsko Dawid przeciwko Syryjczykom ku bitwie, zwiedli z nim bitwę.

¹⁸A Sirci zbeže pred Izraelom; in David je pobil izmed Sircev sedemtisoč bojevnikov na vozeh in štirideset tisoč pešcev; usmrtil je tudi Sofaha, poveljnika vojske.In ko so videli hlapci Hadarezerjevi, da so bili poraženi pred Izraelom, so sklenili mir z Davidom in so mu bili podložni. In niso hoteli Sirci več pomagati sinovom Amonovim.

¹⁸Tedy uciekli Syryjczycy przed Izraelem, i poraził Dawid z Syryjczyków siedm tysięcy wozów, i czterdzieści tysięcy mężów pieszych, i Sobacha, hetmana wojska onego, zabił.

¹⁹In ko so videli hlapci Hadarezerjevi, da so bili poraženi pred Izraelom, so sklenili mir z Davidom in so mu bili podložni. In niso hoteli Sirci več pomagati sinovom Amonovim.

¹⁹Przetoż gdy ujrzeli słudzy Hadarezerowi, iż byli porażeni od Izraela, uczynili pokój z Dawidem, i służyli mu. I nie chcieli napotem Syryjczycy dawać pomocy synom Ammonowym.