¹V osemnajstem letu kralja Jeroboama je Abija zavladal Judi.

¹Roku ośmnastego króla Jeroboama, królował Abijasz nad Judą.

²Tri leta je vladal v Jeruzalemu. Materi njegovi pa je bilo ime Mikaja, hči Uriela iz Gibea. In bila je vojna med Abijem in Jeroboamom.

²Trzy lata królował w Jeruzalemie, a imię matki jego było Michaja, córka Uryjelowa z Gabaa. I była wojna między Abijaszem i między Jeroboamem.

³In Abija je šel na boj z armado hrabrih vojščakov, štiristo tisoč izbranih mož; Jeroboam pa se razvrsti v boj zoper njega z osemsto tisoč izbranimi možmi, hrabrimi junaki.

³Przetoż Abijasz uszykował wojsko ludzi bardzo walecznych cztery kroć sto tysięcy mężów przebranych; Jeroboam także uszykował się przeciwko niemu, mając ośm kroć sto tysięcy mężów przebranych bardzo walecznych.

⁴In Abija stopi na goro Zemaraim v Efraimskem gorovju in reče: Poslušajte me, Jeroboam in ves Izrael!

⁴Tedy stanął Abijasz na wierzchu góry Semeron, która była między górami Efraimskiemi, i rzekł: Słuchajcie mię, Jeroboamie i wszystek Izraelu!

⁵Ne veste li, da je GOSPOD, Bog Izraelov, dal kraljestvo nad Izraelom Davidu na vekomaj, njemu in sinom njegovim po solni zavezi?

⁵Izali wam nie należy wiedzieć, że Pan, Bóg Izraelski, dał królestwo Dawidowi nad Izraelem na wieki, onemu i synom jego przymierzem trwałem?

⁶Ali Jeroboam, sin Nebatov, hlapec Salomona, sinu Davidovega, je vstal in se uprl gospodu svojemu.

⁶Lecz powstał Jeroboam, syn Nabatowy, sługa Salomona, syna Dawidowego, i stał się odpornym panu swemu.

⁷In zbrali so se pri njem praznoglavi ljudje, otroci Belijalovi, ki so se ohrabrili zoper Roboama, sina Salomonovega, ko je bil Roboam še mlad in plahega srca in se jim ni mogel ubraniti.

⁷I zebrali się do niego synowie lekkomyślni, a ludzie niepobożni, i zmocnili się przeciw Roboamowi, synowi Salomonowemu; a Roboam będąc dziecięciem, i serca lękliwego, nie mógł się im mężnie oprzeć:

⁸Vi pa sedaj mislite, da se morete postaviti zoper GOSPODOVO kraljestvo, ki je v roki sinov Davidovih, ker vas je velika množica in imate pri sebi zlati teleti, ki vam ju je naredil Jeroboam za bogove?

⁸Zaczem wy się teraz myślicie zmocnić przeciw królestwu Paóskiemu, które jest w rękach synów Dawidowych, a jest was kupa wielka, i macie z sobą cielce złote, których wam naczynił Jeroboam za bogów.

⁹Niste li pregnali duhovnikov GOSPODOVIH, sinov Aronovih in levitov, in niste si li postavili duhovnikov po načinu ljudstev v drugih deželah? Kdorkoli pride, da se posveti z mladim juncem in sedmimi ovni, postane duhovnik tistim, ki niso bogovi!

⁹Izażeście nie zarzucili kapłanów Paóskich, synów Aaronowych i Lewitów, a poczyniliście sobie kapłanów, jako inni narodowie ziemscy? Ktokolwiek przychodzi, aby poświęcone były ręce jego, z cielcem młodym i siedmią baranów, staje się kapłanem tych, którzy nie są bogowie.

¹⁰Toda z nami je GOSPOD, naš Bog, ki ga nismo zapustili, in imamo duhovnike, ki strežejo GOSPODU, sinove Aronove in levite v svojem opravilu;

¹⁰Ale my jesteśmy Pana, Boga naszego, i nie opuściliśmy go; a kapłani, którzy służą Panu, są synowie Aaronowi, i Lewitowie, którzy pilnują urzędu swego.

¹¹ti zažigajo GOSPODU vsako jutro in vsak večer žgalne daritve in sladkodišeče kadilo in skrbe za razvrstitev kruhov na čisti mizi ter za zlati svečnik ž njegovimi svetilnicami, da se prižigajo vsak večer; kajti mi opravljamo stražo GOSPODA, svojega Boga, vi pa ste ga zapustili.

¹¹I ofiarują Panu całopalenia na każdy zaranek, i na każdy wieczór, i kadzą rzeczami wonnemi, i pokładają chleby na stole czystym; także świecznik złoty, i lampy jego sporządzaja, aby gorzały na każdy wieczór. A tak my strzeżemy rozkazania Pana, Boga naszego, a wyście go opuścili.

¹²In glejte, Bog je z nami, nam na čelu, in duhovniki njegovi z donečimi trobentami, da bučno trobentajo zoper vas. O Izraelovi otroci, ne bojujte se zoper GOSPODA, svojih očetov Boga, ker ne boste imeli sreče!

¹²Przetoż oto, z nami jest na czele Bóg i kapłani jego, i trąby głośne, aby brzmiały przeciwko wam. Synowie Izraelscy! nie walczcież z Panem, Bogiem ojców waszych; bo się wam nie powiedzie.

¹³Ali Jeroboam je velel zasedi, naj po ovinkih pridejo nadnje odzadaj; tako je stal on pred Judovimi, in zaseda je bila za njimi.

¹³Międzytem obwiódł zasadzkę Jeroboam, aby na nich przypadli z tyłu; i byli jedni w oczy Judzie, a drudzy na zasadzce z tyłu ich.

¹⁴In ko so se Judovi ozrli, glej, boj jim je bil spredaj in zadaj! In vpijejo h GOSPODU, in duhovniki so močno trobili na doneče trobente.

¹⁴Tedy ujrzawszy synowie Judzcy, że na nich następowała bitwa z przodku i z tyłu, wołali do Pana, a kapłani trąbili w trąby.

¹⁵In možje Judovi zaženo bojni krik, in ko so Judovi kričali, je Bog porazil Jeroboama in vsega Izraela pred Abijem in Judovimi.

¹⁵Uczynili też okrzyk mężowie Judy. I stało się w onym okrzyku mężów Judzkich, że Bóg poraził Jeroboama, i wszystkiego Izraela przed Abijaszem i Judą.

¹⁶In sinovi Izraelovi zbeže pred Judovimi, in Bog je dal nje v njih roke.

¹⁶I uciekali synowie Izraelscy przed Judą; ale ich podał Bóg w ręce ich.

¹⁷In Abija in ljudstvo njegovo jim je prizadelo velik poraz, da je padlo ubitih v Izraelu petsto tisoč izbranih mož.

¹⁷I porazili ich Abijasz i lud jego porażką wielką, tak iż legło pobitych z Izraela pięć kroć sto tysięcy mężów na wybór.

¹⁸Tako so bili tisti čas Izraelovi sinovi ponižani, a sinovi Judovi so se ojačili, ker so se opirali na GOSPODA, Boga očetov svojih.

¹⁸Przetoż poniżeni są synowie Izraelscy naonczas: a zmocnili się synowie Judzcy, ponieważ spolegali na Panu, Bogu ojców swych.

¹⁹In podil je Abija bežečega Jeroboama in mu je vzel mesta: Betel in njemu podložne vasi, Ješano in njej podložne vasi ter Efron in njegove vasi.

¹⁹I gonił Abijasz Jeroboama, a odjął mu miasta Betel i wsi jego, i Jesana i wsi jego, i Efron i wsi jego.

²⁰Tudi si ni opomogel Jeroboam nič več v dnevih Abijevih; in GOSPOD ga je udaril, da je umrl.

²⁰A nie mógł się więcej pokrzepić Jeroboam za dni Abijaszowych, i uderzył go Pan, że umarł.

²¹A Abija je prihajal močnejši in si je vzel štirinajst žen ter je rodil dvaiindvajset sinov in šestnajst hčera.Kar je pa več praviti o Abiju, njegovi poti in njegovi govori so zapisani v razlagi Ida proroka.

²¹Ale Abijasz zmocnił się, i pojął sobie żon czternaście, i spłodził dwadzieścia i dwóch synów, i szesnaście córek.

²²Kar je pa več praviti o Abiju, njegovi poti in njegovi govori so zapisani v razlagi Ida proroka.

²²Ale inne sprawy Abijaszowe, i postępki jego, i słowa jego, zapisane są w księdze proroka Jaddy.

²³A gdy zasnął Abijasz z ojcami swymi, a pochowano go w mieście Dawidowem, tedy królował Aza, syn jego, miasto niego. Za dni jego była w pokoju ziemia, przez dziesięć lat.

²⁴I czynił Aza co było dobrego, i przyjemnego w oczach Pana, Boga swego.

²⁵Bo poburzył ołtarze obce, i wyżyny, i podruzgotał bałwany ich, i wyrąbał gaje ich;

²⁶A przykazał Judzie, aby szukali Pana, Boga ojców swych, i przestrzegali zakonu i przykazaó jego.

²⁷Zniósł też ze wszystkich miast Judzkich wyżyny, i słoneczne bałwany, a było w pokoju królestwo za czasu jego.

²⁸Nadto pobudował miasta obronne w Judzie, przeto, iż była w pokoju ziemia i nie powstała wojna przeciwko niemu za onych lat; bo mu dał Pan odpocznienie.

²⁹I rzekł do Judy: Pobudujmy te miasta, i otoczmy je murem i wieżami, bramami, i zaworami, póki ziemia jest w mocy naszej; bośmy szukali Pana, Boga naszego; szukaliśmy go, i sprawił nam odpocznienie zewsząd. Przetoż budowali, a szczęściło się im.

³⁰I miał Aza wojsko noszących tarcz i drzewce: z Judy trzykroć sto tysięcy, a z Benjamina noszących puklerz i ciągnących łuk dwa kroć sto tysięcy i ośmdziesiąt tysięcy. Ci wszyscy byli bardzo mężni.

³¹Tedy wyciągnął przeciw nim Zara Etyjopczyk, mając wojska dziesięć kroć sto tysięcy, a wozów trzy sta, i przyciągnął aż do Maresy.

³²Wyciągnął też i Aza przeciw niemu, i uszykowali wojska w dolinie Sefata u Maresy.

³³Tedy zawołał Aza do Pana, Boga swego, i rzekł: O Panie! ty nie potrzebujesz wielu, abyś ratował tego, który nie ma potęgi. Ratujże nas, o Panie, Boże nasz! gdyż na tobie spolegamy, a w imię twoje idziemy przeciwko temu mnóstwu. Tyś Pan, Bóg nasz; niech nie ma góry nad tobą człowiek śmiertelny.

³⁴A tak poraził Pan Etyjopczyków przed Azą i przed Judą, tak iż uciekli Etyjopczycy.

³⁵A gonił ich Aza i lud, który był z nim, aż do Gierary. I polegli Etyjopczycy, tak, że nie mogli wskórać: bo starci są przed obliczem Paóskiem i przed wojskiem jego. I nabrali łupów bardzo wiele.

³⁶Nadto poburzyli wszystkie miasta około Gierary; albowiem przypadł strach Paóski na nich, i splundrowali one wszystkie miasta; bo w nich była wielka korzyść.

³⁷Także i obory trzód poburzyli; a zająwszy owiec i wielbłądów bardzo wiele, wrócili się do Jeruzalemu.