1V sedemnajstem letu Pekaha, sinu Remalijevega, je zavladal Ahaz, sin Jotama, kralja Judovega.
1Roku dwunastego Achaza, króla Judzkiego, królował Ozeasz, syn Eli, w Samaryi nad Izraelem dziewięć lat.
2Dvajset let je bilo Ahazu, ko je zakraljeval, in vladal je šestnajst let v Jeruzalemu; in ni delal, kar bi bilo prav v očeh GOSPODA, Boga njegovega, kakor oče njegov David,
2I czynił złe przed oczyma Paóskiemi, wszakże nie tak jak inni królowie Izraelscy, którzy byli przed nim.
3temuč hodil je po poti kraljev Izraelovih, celo sina svojega je daroval, da je šel skozi ogenj, po gnusobah poganov, ki jih je GOSPOD pregnal izpred sinov Izraelovih.
3Przeciwko niemu wyciągnął Salmanasar, król Assyryjski; i stał się Ozeasz niewolnikiem jego, i dawał mu daó.
4In daroval je ter žgal kadilo na višavah in po hribih in pod vsakim zelenim drevesom.
4A gdy obaczył król Assyryjski, iż się Ozeasz buntował przeciw niemu, a iż wyprawił posły do Sua, króla Egipskiego, i nie posyłał dani dorocznej królowi Assyryjskiemu, obległ go król Assyryjski, a związawszy podał go do więzienia.
5Tedaj pride Rezin, kralj sirski, in Pekah, sin Remalijev, kralj Izraelov, gori zoper Jeruzalem se vojskovat; in oblegali so Ahaza, pa ga niso mogli zmagati.
5I ciągnął król Assyryjski przez wszystkę ziemię, aż przyciągnął do Samaryi, pod którą leżał przez trzy lata.
6V tistem času je Rezin, kralj sirski, pridobil Elat nazaj Siriji, izgnavši Jude iz Elata; in Sirci so prišli v Elat in ondi prebivajo do današnjega dne.
6A roku dziewiątego Ozeasza wziął król Assyryjski Samaryję, i przeniósł Izraela do Assyryi, a osadził je w Hala i w Habor nad rzeką Gozan i w miastach Medskich.
7Ahaz pa pošlje sporočnike k Tiglat-pileserju, kralju asirskemu, rekoč: Hlapec sem tvoj in tvoj sin; pridi gori in me reši iz roke sirskega kralja in iz roke kralja Izraelovega, ki sta se vzdignila zoper mene.
7A to się stało przeto, że grzeszyli synowie Izraelscy przeciw Panu, Bogu swemu, który je wywiódł z ziemi Egipskiej, aby nie byli pod mocą Faraona, króla Egipskiego; a bali się bogów cudzych,
8In vzame Ahaz srebro in zlato, kar ga je bilo v hiši GOSPODOVI in v zakladih kraljeve hiše, ter pošlje darilo kralju asirskemu.
8Chodząc w ustawach poganów, które był Pan wyrzucił przed obliczem synów Izraelskich, i w ustawach królów Izraelskich, które czynili.
9In kralj asirski mu je ugodil. In kralj asirski gre gori proti Damasku in ga zasede in prebivalce njegove odvede v Kir, Rezina pa umori.
9Obłudnie synowie Izraelscy postępowali, czyniąc co nie było rzeczą dobrą przed Panem, Bogiem swym, i pobudowali sobie wyżyny po wszystkich miastach swych, od wieży strażników aż do miasta obronnego;
10Nato gre kralj Ahaz v Damask naproti Tiglat-pileserju, kralju asirskemu. In ko vidi oltar, ki je bil v Damasku, pošlje kralj Ahaz duhovniku Uriju podobo in posnetek tistega oltarja, po vsem, kakor je bil narejen.
10A nastawiali sobie słupów, i gajów na każdym pagórku wyniosłym, pod każdem drzewem gałęzistem,
11In Urija duhovnik je napravil oltar; natančno po tem, kakor je bil sporočil kralj Ahaz iz Damaska, ga je izgotovil Urija duhovnik, preden je prišel kralj Ahaz iz Damaska.
11Paląc tam kadzidła po wszystkich górach, jako narody, które wypędził Pan przed obliczem ich; i czynili rzeczy co najgorsze, pobudzając Pana ku gniewu,
12In ko pride kralj iz Damaska in ogleda oltar, pristopi k njemu in daruje na njem.
12A służyli brzydkim bałwanom, o którym im powiedział Pan, aby tego nie czynili.
13In zažge svojo žgalščino in jedilno daritev in izlije pitni dar in škropi kri svoje mirovne daritve po oltarju.
13I oświadczał się Pan przeciwko Izraelowi, i przeciwko Judzie, przez wszystkie proroki, i przez wszystkie widzące, mówiąc: Nawróćcie się od dróg waszych złych, a strzeżcie rozkazania mego, i wyroków moich według wszystkiego zakonu, którym rozkazał ojcom waszym, a z którymem posłał do was proroki, sługi moje.
14Bronasti oltar pa, ki je bil pred GOSPODOM, prenese s pročelja hiše, izmed svojega oltarja in hiše GOSPODOVE, in ga postavi na severni strani svojega oltarja.
14Lecz nie byli posłuszni; ale zatwardzili kark swój według karku ojców swych, którzy nie wierzyli w Pana, Boga swego.
15In kralj Ahaz zapove Uriju duhovniku, rekoč: Na velikem oltarju zažigaj jutranjo žgalno daritev in večerno jedilno daritev in kraljevo žgalno in jedilno daritev z žgalščino vsega ljudstva v deželi in njih jedilno daritev in pitne dari; in nanj škropi vso kri žgalne daritve in vso drugo žrtveno kri; a bronasti oltar naj ostane, da se posvetujem.
15I wzgardzili wyroki jego, i przymierze jego, które uczynił z ojcami ich, i oświadczenia jego, któremi się oświadczał przeciwko nim, a chodzili za próżnością, i stali się próżnymi, i naśladowali poganów, którzy byli około nich, o których im rozkazał Pan, aby nie czynili jako oni.
16Tako je storil Urija duhovnik po vsem, kar je zapovedal kralj Ahaz.
16I opuściwszy wszystkie rozkazania Pana, Boga swego, poczynili sobie lane bałwany, mianowicie dwóch cielców; poczynili też gaje, a kłaniali się wszystkiemu wojsku niebieskiemu, i służyli Baalowi.
17Kralj Ahaz je tudi dal odlomiti ploščine od stojal in vzeti umivalnike ž njih in sneti morje raz bronaste vole, ki so bili pod njim, in velel ga je postaviti na kamenita tla.
17Przewodzili też syny i córki swe przez ogieó, i bawili się wieszczbami i wróżkami, i zaprzedali się, aby czynili złe przed oczyma Paóskiemi, pobudzając go do gniewu.
18Tudi pokriti mostovž za sobote, ki so ga bili zgradili v hiši, in kraljev vhod zunaj, je prestavil pri hiši GOSPODOVI zaradi kralja asirskega.
18Przetoż się bardzo Pan rozgniewał na Izraela, a odrzucił je od oblicza swego, nic z nich nie zostawując, oprócz samego pokolenia Judy.
19Kar je pa več praviti o Ahazu, kar je storil, ni li zapisano v knjigi letopisov kraljev Judovih?In Ahaz je legel k očetom svojim, in pokopali so ga pri očetih njegovih v mestu Davidovem. In Ezekija, sin njegov, je zakraljeval na mestu njegovem.
19Aleć i Juda nie strzegł przykazaó Pana, Boga swego; lecz chodził w ustawach Izaelskich, których naczynili.
20In Ahaz je legel k očetom svojim, in pokopali so ga pri očetih njegovih v mestu Davidovem. In Ezekija, sin njegov, je zakraljeval na mestu njegovem.
20Przetoż odrzucił Pan wszystko nasienie Izraelskie, i utrapił je, a podał je w rękę łupieżcom, aż je odrzucił od oblicza swego.
21Albowiem oderwał się Izrael od domu Dawidowego, a postanowili królem Jeroboama, syna Nabatowego; ale Jeroboam odwiódł Izraela od naśladowania Pana, a przywiódł je do grzeszenia grzechem wielkim.
22I chodzili synowie Izraelscy we wszystkich grzechach Jeroboamowych, które on czynił, a nie odstąpili od nich,
23A odrzucił Pan Izraela od oblicza swego, jako powiedział przez wszystkie sługi swe proroki; a tak przeniesiony jest Izrael z ziemi swej do Assyryi, aż do dnia tego.
24Potem przyprowadził król Assyryjski lud z Babilonu, i z Kuta, i z Awa, i z Emat, i z Sefarwaim, a osadził je w miastach Samaryi miasto synów Izraelskch; którzy posiadłszy Samaryję, mieszkali w miastach jej.
25A gdy tam oni mieszkać poczęli a nie bali się Pana, posłał Pan na nie lwy, którzy je zabijali.
26I powiedziano to królowi Assyryjskiemu, mówiąc: Narodowie, któreś przeniósł i osadził w miastach Samaryi, nie wiedzą obyczaju Boga onej ziemi; przetoż posłał na nie lwy, a oto je zabijają, dla tego, iż nie wiedzą obyczaju Boga onej ziemi.
27Tedy rozkazał król Assyryjski, mówiąc: Zawiedźcie tam jednego z kapłanów, któreście stamtąd przywiedli, aby poszedłszy mieszkał tam, i nauczał ich obyczaju Boga onej ziemi.
28Przyszedł tedy jeden z kapłanów, których było wzięto z Samryi, i mieszkał w Betel, a nauczał ich, jako się mieli bać Pana.
29Wszakże naczynili sobie każdy naród bogów swych, i postawili je w domu wyżyn, które byli pobudowali Samaryjczycy, każdy naród w miastach swych, w których mieszkali,
30Albowiem mężowie Babiloóscy uczynili Sukkotbenot, a mężowie Kutscy uczynili Nergiel, a mężowie Ematscy uczynili Asyma.
31A Hewejczycy uczynili Nebahaz, i Tartak; a Sefarwaiczycy palili syny swe w ogniu Adramelechowi, i Anamelechowi, bogom Sefarwaimskim.
32A tak bali się Pana, naczyniwszy sobie z pośrodku siebie kapłanów na wyżynach, którzy im usługiwali w domach wyżyn.
33A choć się Pana bali, wszakże przecię bogom swoim służyli według zwyczajów onych narodów, skąd byli przeniesieni.
34Ci aż do dnia tego sprawują się według zwyczajów starych, nie boją się Pana, ani czynią według wyroków jego, i według ustaw jego, i według zakonu, i według rozkazania, które przykazał Pan synom Jakóbowym, którego przezwał Izraelem.
35Uczynił też był Pan z nimi przymierze, i rozkazał im, mówiąc: Nie bójcie się bogów cudzych, i nie kłaniajcie się im, ani im służcie, ani im ofiarujcie;
36Ale Pana, który was wywiódł z ziemi Egipskiej mocą wielką i ramieniem wyciągnionem, tego się bójcie, i jemu się kłaniajcie, i jemu ofiarujcie;
37Także ustaw, i sądów, i zakonu, i przykazaó, które wam napisał, strzeżcie, czyniąc je po wszystkie dni, a nie bójcie się bogów cudzych.
38Więc przymierza, którem czynił z wami, nie zapominajcie, ani się bójcie bogów cudzych.
39Ale Pana, Boga waszego, się bójcie, a on was wybawi z ręki wszystkich nieprzyjaciół waszych;
40Lecz nie usłuchali, ale owszem według obyczaju swego dawnego czynili.
41A tak narodowie oni bali się Pana, wszakże przecię rytym bałwanom swoim służyli; a synowie ich, i synowie synów ich, według wszystkiego, co czynili ojcowie ich, tak i oni czynią, aż po dziś dzieó.