¹Pridite in povrnimo se h GOSPODU! Kajti on nas je raztrgal in nas tudi ozdravi, on nas je udaril in nas tudi obveže.

¹Gdy leczę Izraela, tedy się odkrywa nieprawość Efraimowa i złości Samaryjskie, bo się bawią kłamstwem; w miastach złodziejstwo, a na dworze łupiestwo przewodzą;

²Oživi nas po dveh dneh, tretji dan nas vzdigne, da bomo živeli pred njegovim obličjem.

²A nie myślą w sercu swojem, że na wszystkie złości ich pamiętam; a teraz ich ogarniają sprawy ich, i są przed obliczem mojem.

³In spoznavajmo GOSPODA, prizadevajmo si ga spoznati! Njegov izhod je gotov kakor jutranji svit, in pride nam kakor deževje, kakor pozni dež, ki vlaži zemljo.

³Króla uweselają złością swoją a książąt kłamstwy swemi.

⁴Kaj naj ti storim, o Efraim? kaj naj ti storim, o Juda? kajti vaše bogoljubje je kakor jutranji oblak in kakor rosa, ki hitro izgine.

⁴Wszyscy zgoła cudzołożą, są jako piec rozpalony od piekarza, który przestaje czuć, gdy zaczynił ciasto, ażby ukisiało.

⁵Zato sem jih obtesaval po prorokih, ubijal sem jih z ust svojih besedami; in sodba moja vzhaja kakor luč.

⁵W dzieó króla naszego w chorobę go wprawiają książęta łagwiami wina, tak że i on rękę swą z naśmiewcami wyciąga.

⁶Kajti usmiljenja želim in ne daritve in spoznanja Božjega več nego žgalnih žrtev.

⁶Bo przyłożyli serce swe do zasadzek, jako piec rozpalony; całą noc śpi piekarz ich, a z poranku gore jako płomieó ognia.

⁷Oni pa so kakor Adam prestopili zavezo, ondi so se mi izneverili.

⁷Wszyscy zgoła rozpalili się jako piec, a pożerają sędziów swoich; wszyscy królowie ich upadają, niemasz między nimi, ktoby wołał do mnie.

⁸Gilead je mesto hudodelnikov, polno krvavih sledov.

⁸Efraim ten się z narodami zmieszał; Efraim będzie jako podpłomyk nieprzewracany.

⁹In kakor razbojnik preži ob cesti, tako družba duhovnikov: moré na potu v Sihem, da nesramnosti počenjajo.

⁹Pożarli obcy siłę jego, a on o tem nie wie; sędziwość też naó występuje, wszakże on tego nie wie.

¹⁰V hiši Izraelovi sem videl strahovito reč: tam je nečistovanje Efraimovo, Izrael oskrunjen.Tudi tebi, o Juda, je pripravljena žetev, ko nazaj popeljem ujetništvo ljudstva svojega.

¹⁰A choć pycha Izraelska świadczy w oczy przeciwko niemu, wszakże się nie nawracają do Pana, Boga swego, ani go w tem wszystkiem szukają.

¹¹Tudi tebi, o Juda, je pripravljena žetev, ko nazaj popeljem ujetništvo ljudstva svojega.

¹¹I stał się Efraim jako gołębica głupia, nie mająca serca; Egiptu przyzywają a do Assura się uciekają.

¹²Ale gdy odejdą, rozciągnę na nich sieć moję, a jako ptastwo niebieskie potargnę ich; skarzę ich, jako im o tem powiadano w zgromadzeniu ich.

¹³Biada im, że się rozbiegli odemnie! spustoszenie przyjdzie na nich, bo wystąpili przeciwko mnie; choćem Ja ich odkupił, ale oni przeciwko mnie mówili kłamstwa;

¹⁴I nie wołają do mnie z serca swego, gdy wyją na łożach swoich; wprawdźieć dla zboża i moszczu zgromadzają się, ale mię potem odstępują.

¹⁵Choćem utwierdzał ramiona ich pokarawszy ich, ale oni złe myślą przeciwko mnie.

¹⁶Nawracają się, ale nie do Najwyższego; są jako łuk zdradliwy, polegną od miecza, książęta ich od popędliwości języka ich, co im jest ku pośmiewisku w ziemi Egipskiej.