¹Beseda, ki je prišla Jeremiju od GOSPODA, ko je k njemu poslal kralj Zedekija Pashurja, Malkijevega sina, in Zefanija, Maasejevega sina, duhovnika, da naj rečeta:

¹Słowo, które się stało do Jeremijasza od Pana, gdy do niego król Sedekijasz posłał Fassura, syna Malchyjaszowego, i Sofonijasza, syna Maasejaszowego, kapłana, aby rzekli:

²Poprašaj, prosim, za nas GOSPODA, ker se Nebukadnezar, kralj babilonski, vojskuje zoper nas; morebiti stori GOSPOD z nami po vseh čudovitih delih svojih, da pojde on od nas.

²Poradź się, proszę, o nas Pana; bo Nabuchodonozor, król Babiloóski, walczy przeciwko nam: owa snać uczyni Pan z nami według wszystkich dziwnych spraw swoich, żeby odciągnął od nas.

³Rekel pa jima je Jeremija: Tako recita Zedekiju:

³I rzekł Jeremijasz do nich: Tak powiedzcie Sedekijaszowi:

⁴Tako pravi GOSPOD, Bog Izraelov: Glej, jaz obrnem nazaj vojno orožje, ki je v vaših rokah, ki se ž njim bojujete zoper kralja babilonskega in zoper Kaldejce, ki vas oblegajo zunaj zida, in ga skupim sredi tega mesta.

⁴Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Oto Ja odwrócę naczynia wojenne, które są w rękach waszych, i któremi wy walczycie przeciw królowi Babiloóskiemu, i Chaldejczykom, którzy was oblegli około muru, i zgromadzę ich w pośrodek miasta tego.

⁵In sam se bom bojeval z vami z iztegnjeno roko in z močno ramo, in to z jezo in srdom in s togoto veliko.

⁵A Ja sam walczyć będę przeciwko wam ręką wyciągnioną i ramieniem możnem, a to w gniewie, i w popędliwości, i w zapalczywości wielkiej;

⁶In udarim prebivalce tega mesta, ljudi in živino; od kuge velike bodo mrli.

⁶I uderzę obywateli tego miasta, tak, że i ludzie i bydlęta morem wielkim pomrą.

⁷Potem pa, govori GOSPOD, izdam Zedekija, kralja Judovega, in hlapce njegove in ljudstvo, kar ga namreč preostane v tem mestu od kuge, od meča in od glada, v roko Nebukadnezarja, kralja babilonskega, in v roko njih sovražnikov in v roko onih, ki jim strežejo po življenju; in on jih udari z ostrino meča, ne bo jim prizanašal in milosti ne bo poznal in usmiljenja.

⁷A potem, tak mówi Pan, podam Sedekijasza, króla Judzkiego, i sługi jego, i lud, to jest tych, którzy pozostaną w tem mieście po morze, i po mieczu, i po głodzie, w rękę Nabuchodonozora, króla Babiloóskiego i w rękę nieprzyjaciół ich, a tak w rękę szukających duszy ich, który ich pobije ostrzem miecza: nie przepuści im, ani im sfolguje, ani się zmiłuje.

⁸Temu ljudstvu pa reci: Tako pravi GOSPOD: Glejte, jaz vam predlagam pot življenja in pot smrti.

⁸Przetoż rzecz do ludu tego: Tak mówi Pan: Oto ja kładę przed wami drogę żywota i drogę śmierci.

⁹Kdor ostane v tem mestu, umre od meča ali glada ali kuge; kdor pa pojde ven in uskoči h Kaldejcem, ki vas oblegajo, bo živel in življenje njegovo mu bode namesto plena.

⁹Ktokolwiek zostanie w tem mieście, zginie od miecza, albo od głodu, albo od moru: ale kto wyjdzie i poda się Chaldejczykom, którzy was oblegli, pewnie żyw zostanie, i będzie mu dusza jego w korzyści.

¹⁰Kajti obrnil sem srdito obličje svoje proti temu mestu v hudo in ne v dobro, govori GOSPOD; v roko kralja babilonskega bo izdano, in ga sežge z ognjem. –

¹⁰Bom obrócił oblicze moje przeciwko temu miastu ku złemu, a nie ku dobremu, mówi Pan. W rękę króla Babiloóskiego podane będzie, i spali je ogniem.

¹¹Kar se pa tiče hiše kralja Judovega, poslušajte besedo Gospodovo:

¹¹Ale domowi króla Judzkiego rzecz: Słuchajcie słowa Paóskiego.

¹²O hiša Davidova, tako pravi GOSPOD: Delajte vsako jutro pravico in otmite ga, ki trpi ropanje, iz roke zatiralca, da ne šine kakor ogenj srd moj in gorí neugasno zavoljo hudobe vaših dejanj.

¹²O domie Dawidowy! Tak mówi Pan: Odprawujcie sąd każdego poranku, a wyrywajcie uciśnionego z ręki gwałtownika, by snać nie wyszła jako ogieó zapalczywość moja, a nie gorzała, tak, żeby nie był, ktoby ugasił dla złości spraw waszych.

¹³Glej, jaz sem zoper tebe, o prebivalka v dolini in na skali tiste ravnine, govori GOSPOD, zoper vas, ki govorite: Kdo pride doli proti nam? ali kdo stopi v prebivališča naša?In pokoril vas bom po sadu vaših dejanj, govori GOSPOD; in zanetim ogenj v gozdu njenem, ki pokonča vse, kar stoji okoli nje.

¹³Otom Ja przeciwko tobie, która mieszkasz w tej dolinie, jako skała w tej równinie, mówi Pan, którzy mówicie: Któż przyciągnie na nas? a kto wnijdzie do przybytków naszych?

¹⁴In pokoril vas bom po sadu vaših dejanj, govori GOSPOD; in zanetim ogenj v gozdu njenem, ki pokonča vse, kar stoji okoli nje.

¹⁴Bo was nawiedzę według owocu spraw waszych, mówi Pan; a rozniecę ogieó w lesie twoim, który pożre wszystko około niego.