¹Zatrobite na trobento na Sionu in zaženite hrup na gori svetosti moje! Naj trepečejo vsi prebivalci dežele! ker prihaja dan GOSPODOV, ker se bliža:

¹Trąbcie w trąbę na Syonie, a krzyczcie na świętej górze mojej! niechaj zadrżą wszyscy obywatele ziemi; bo przychodzi dzieó Paóski, bo już bliski jest;

²dan temote in mraka, dan oblakov in noči oblačne. Kakor se zarja razliva po gorah, tako pride ljudstvo mnogoštevilno in mogočno, kakršnega nikdar ni bilo in nikdar več ne bode do let mnogih rodov.

²Dzieó ciemności i mroku, dzieó obłoku i chmury, jako ranna zorza rozciągniona po górach; lud wielki a mocny, któremu równego nie było od wieku, i nie będzie po nim nigdy aż do lat rodzaju i rodzaju.

³Pred njim požira ogenj, za njim pa šviga plamen; kakor vrt edenski je dežela pred njim, za njim pa prazna puščava, in nikomur ni mogoče ubežati pred njim.

³Przed obliczem jako ogieó pożerający, a za nim płomieó pałający; ta ziemia jest przed nim jako ogród Eden, ale po nim będzie pustynią pustą i nie ujdzie nikt przed nim.

⁴Njih podoba je kakor podoba konj, in kakor konjiki, tako dirjajo.

⁴Kształt ich jest jako kształt koni, a tak pobieżą jako jezdni.

⁵Kakor ropotajoči vozovi skačejo po vrhovih gorá, kakor prasketajoč goreč plamen, ki požira strnišče, kakor mogočno ljudstvo, pripravljeno za boj.

⁵Po wierzchu gór skakać będą jako grzmot wozów, a jako szum płomienia ognistego pożerającego ściernisko, jako lud możny uszykowany do bitwy.

⁶Spričo njih trepečejo ljudstva, vsi obrazi so bledi.

⁶Ulękną się narody przed obliczem jego, wszystkie twarze ich jako garniec poczernieją.

⁷Tekajo kakor junaki, kakor vojščaki plezajo na zid; in gredo vsak po svoji poti in ne menjavajo svojih stezá;

⁷Pobieżą jako mocarze, a wbieżą na mury jako mężowie waleczni; każdy z nich drogą swoją pójdzie, a nie ustąpią z ścieżek swoich.

⁸drug ne tišči drugega, vsak poedinec gre po svojem tiru, in drevé čez orožje in ne pretrgajo svojega vlaka.

⁸Jeden drugiego nie ściśnie, każdy drogą swoją pójdzie; a choć i na miecz upadną, nie będą zranieni.

⁹Po mestu tekajo semintja; priplezajo na zid, stopajo v hiše, skozi okna lezejo kakor tat.

⁹Po mieście chodzić będą, po murze biegać, na domy wstąpią, a oknami wlezą jako złodziej.

¹⁰Pred njimi se trese zemlja, nebo se giblje; solnce in mesec otemnevata in zvezde bledé.

¹⁰Przed obliczem jego ziemia zadrży, niebiosa się poruszą, słoóce i miesiąc się zaćmi, a gwiazdy zawściągną jasność swoję.

¹¹In GOSPOD grmi z glasom svojim pred vojsko svojo, ker jako veliko je njegovo šatorišče, ker močan je tisti, ki izvršuje besedo njegovo; kajti dan GOSPODOV je velik in silno strašen: kdo ga more pretrpeti?

¹¹A Pan wyda głos swój przed wojskiem swojem, przeto, że bardzo wielki będzie obóz jego, przeto, że mocny ten, co wykona słowo jego; wielki bowiem dzieó Paóski będzie i straszliwy bardzo, i któż go zniesie?

¹²Ali tudi še sedaj, govori GOSPOD, se izpreobrnite k meni z vsem srcem svojim, s postom in z jokom in žalovanjem!

¹²A przetoż jeszcze i teraz mówi Pan: Nawróćcie się do mnie samego całem sercem swojem, i w poście i w płaczu i w kwileniu.

¹³Raztrgajte si srca, ne pa oblačil, in izpreobrnite se h GOSPODU, svojemu Bogu; kajti on je milostiv in poln usmiljenja, počasen za jezo in bogat v milosti in žal mu je hudega.

¹³Rozedrzyjcie serce wasze a nie szaty wasze, i nawróćcie się do Pana, Boga waszego; boć on jest łaskawy i miłosierny, nierychły ku gniewu, a hojny w miłosierdziu, i żałujący złego.

¹⁴Kdo ve, če se ne obrne in mu bode žal in pusti za seboj blagoslov: jedilno in pitno daritev GOSPODU, vašemu Bogu.

¹⁴Któż wie, nie obrócili się, a nie będzieli mu żal, i nie zostawili po sobie błogosławieóstwa na śniedną i mokrą ofiarę Panu, Bogu waszemu.

¹⁵Zatrobite v trobento na Sionu, posvetite post, razglasite praznično zborovanje!

¹⁵Trąbcie w trąbę na Syonie, poświęćcie post, zwołajcie zgromadzenie.

¹⁶Zberite ljudstvo, posvetite zbor, skličite starejšine, zberite otroke in dojenčke pri prsih; ženin naj pride iz svojega hrama in nevesta iz svoje spalnice!

¹⁶Zgromadźcie lud, poświęćcie zgromadzenie, zbierzcie starców, znieście maluczkie i ssące piersi; niech wynijdzie oblubieniec z łożnicy swojej, a oblubienica z pokoju swego.

¹⁷Duhovniki, služabniki GOSPODOVI, naj plakajo med vežo in oltarjem in govore: Zanesi, GOSPOD, svojemu ljudstvu in ne dajaj svoje dediščine v zasramovanje, da bo v zabavljico poganskim narodom! Zakaj bi naj rekali med ljudstvi: Kje je njih Bog?

¹⁷Kapłani, słudzy Paóscy, między przysionkiem a ołtarzem niech płaczą i mówią: Przepuść, Panie! ludowi twemu, a nie daj dziedzictwa swego na pohaóbienie, aby nad nimi poganie panować mieli. Przeczżeby mówiono między narodami: Gdzież jest Bóg ich?

¹⁸Tedaj se je vnel GOSPOD za deželo svojo in se je usmilil svojega ljudstva.

¹⁸I zapali się Pan miłością ku ziemi swojej, a zmiłuje się nad ludem swoim.

¹⁹In GOSPOD je odgovoril in rekel ljudstvu svojemu: Glej, pošljem vam žita in vina in olja, da se nasitite, in ne dam vas več v zasmeh med narodi.

¹⁹I ozwie się Pan, a rzecze do ludu swego: Oto Ja poślę wam zboże, i moszcz, i oliwę, a będziecie niemi nasyceni, i nie podam was więcej na pohaóbienie między pogan.

²⁰In njega, ki pride od severa, odvrnem od vas ter ga zapodim v suho in pusto deželo, njegov prvi voj v vzhodno morje in njegov zadnji voj v zahodno morje, in smrad njegov bo puhtel in duh gnilobe njegove se bo vzdigal, ker je toliko prevzetoval.

²⁰Bo północne wojsko oddalę od was, a zapędzę je do ziemi suchej i spustoszonej; przedni huf jego obróci się ku morzu wschodniemu, a koniec jego ku morzu ostatecznemu, i wynijdzie z niego smród i zgniłość, choć sobie hardzie poczyna.

²¹Ne boj se, zemlja, raduj in veséli se! kajti GOSPOD dela velike reči.

²¹Nie bój się, ziemio! wesel się a raduj się; bo Pan wielkie rzeczy uczyni.

²²Ne bojte se, živali na polju! kajti zelené pašniki v puščavi, kajti drevje rodi svoj sad, smokev in trta kažeta svojo moč.

²²Nie bójcie się zwierzęta pól moich; boć wzrosło pastwisko na pustyni, a drzewa przyniosą owoce swoje, figowe drzewo i macica winna wydadzą moc swoję.

²³In vi, sinovi sionski, radujte in veselite se v GOSPODU, svojem Bogu! kajti daje vam zgodnjega dežja pravo mero in pošilja vam naliv zgodnjega in poznega dežja kakor poprej.

²³I wy, synowie Syoóscy! weselcie się i radujcie się w Panu, Bogu waszym; bo wam da deszcz wczesny, a ześle wam deszcz obfity w jesieni i na wiosnę.

²⁴In gumna bodo polna žita in v kadeh bo preobilo vina in olja.

²⁴I będą gumna zbożem napełnione, a prasy opływać będą moszczem i oliwą.

²⁵In povrnem vam leta, ki so vam v njih vse požrle kobilice, glodalec, pokončevalec in žerec, vojska moja velika, ki sem jo poslal nad vas.

²⁵A tak nagrodzę wam lata, które zjadła szaraócza, czerw, chrząszcze i gąsienice, wojsko moje wielkie, którem posyłał na was.

²⁶In imeli boste obilo jedi in se boste nasitili ter hvalili ime GOSPODA, Boga svojega, ki je čudovito ravnal z vami. In ne bo osramočeno ljudstvo moje vekomaj.

²⁶Tedy jedząc jeść będziecie, a nasyceni będąc chwalić będziecie imię Pana, Boga swego, który uczynił z wami dziwne rzeczy, i nie będzie pohaóbiony lud mój na wieki.

²⁷In spoznate, da sem jaz sredi Izraela ter da sem jaz, Jehova, Bog vaš in nihče drugi. In ne bo osramočeno ljudstvo moje vekomaj.

²⁷I dowiecie się, żem Ja jest w pośród Izraela, a żem Ja Panem, Bogiem waszym, a że niemasz inszego; boć nie będzie pohaóbiony lud mój na wieki.

²⁸In zgodi se potem, da izlijem Duha svojega na vse meso; in sinovi vaši in hčere vaše bodo prorokovali, starci vaši bodo imeli sanje, mladeniči vaši bodo videli prikazni.

²⁸A potem wyleję Ducha mego na wszelkie ciało, a prorokować będą synowie wasi i córki wasze; starcom waszym sny się śnić będą, a młodzieócy wasi widzenia widzieć będą.

²⁹In celo na hlapce in na dekle izlijem Duha svojega v tistih dneh.

²⁹Nawet i na sługi i na służebnice wyleję w one dni Ducha mego.

³⁰In pokažem čudeže na nebu in na zemlji: kri in ogenj in dimaste stebre;

³⁰I dam cuda na niebie i na ziemi, krew i ogieó i słupy dymowe.

³¹solnce se izpremeni v temo in mesec v kri, preden pride dan GOSPODOV, veliki in prestrašni.Zgodi se pa, da vsak, kdor bo klical ime GOSPODOVO, bo rešen; kajti na gori Sionu in v Jeruzalemu bode rešitev, kakor je govoril GOSPOD, in med preostalimi, ki jih pokliče GOSPOD.

³¹Słoóce obróci się w ciemność, a miesiąc w krew, pierwej niż dzieó Paóski wielki a straszny przyjdzie.

³²Zgodi se pa, da vsak, kdor bo klical ime GOSPODOVO, bo rešen; kajti na gori Sionu in v Jeruzalemu bode rešitev, kakor je govoril GOSPOD, in med preostalimi, ki jih pokliče GOSPOD.

³²Wszakże stanie się, że ktobykolwiek wzywał imienia Paóskiego, wybawiony będzie; bo na górze Syon i w Jeruzalemie będzie wybawienie, jako rzekł Pan, to jest w ostatkach, które Pan powoła.