¹Spomni se, o GOSPOD, kaj nas je zadelo, ozri se in poglej sramoto našo!

¹Wspomnij, Panie! na to, co się nam przydało; wejrzyj a obacz pohaóbienie nasze.

²Dediščina naša je pripadla tujcem, hiše naše inozemcem.

²Dziedzictwo nasze obrócone jest do obcych, a domy nasze do cudzoziemców.

³Sirote smo, brez očeta, matere naše so kakor vdove.

³Sierotamiśmy a bez ojca; matki nasze są jako wdowy.

⁴Vode svoje pijemo za denar, drva svoja dobivamo za plačilo.

⁴Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.

⁵Preganjalci naši nam stopajo na vrat; utrujeni smo, ne dovolijo nam pokoja.

⁵Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć.

⁶Egipčanu molimo roko, tudi Asircu, da se nasitimo kruha.

⁶Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.

⁷Očetje naši so grešili, in ni jih več; nam pa je nositi njih krivice.

⁷Ojcowie nasi zgrzeszyli, niemasz ich, a my nieprawość ich ponosimy.

⁸Hlapci nam gospodujejo; nikogar ni, ki bi nas oprostil iz njih roke.

⁸Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.

⁹Z nevarnostjo življenja svojega prinašamo kruh svoj spričo meča puščave.

⁹Z odwagą duszy naszej szukamy chleba swego dla strachu miecza i na puszczy.

¹⁰Koža naša je začrnela kakor peč zavoljo vroče lakote.

¹⁰Skóra nasza jako piec zczerniała od srogości głodu.

¹¹Žene na Sionu so oskrunjali, device po mestih Judovih.

¹¹Niewiasty w Syonie pogwałcono; i panny w miastach Judzkich.

¹²Poglavarje obešajo njih roke, starčkov obličje se ne časti.

¹²Książęta ręką ich powieszeni są, a osoby starszych nie mają w uczciwości.

¹³Mladeniči nosijo mlinske kamene in dečki padajo pod lesom.

¹³Młodzięców do żarn biorą, a młodzieniaszkowie po drwami padają.

¹⁴Starci so nehali shajati se med vrati, mladeniči na petje svoje.

¹⁴Starcy w bramach więcej nie siadają, a młodzieócy przestali pieśni swoje.

¹⁵Minilo je srca našega veselje, v žalost se je preobrnil naš ples.

¹⁵Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.

¹⁶Venec naše glave je padel. Gorje nam! ker smo grešili.

¹⁶Spadła korona z głowy naszej; biada nam, żeśmy zgrzeszyli!

¹⁷Zato omedleva srce naše, zavoljo tega so nam otemnele oči:

¹⁷Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;

¹⁸zavoljo gore Sionske, ki je opustošena; lisice prosto hodijo po njej.

¹⁸Dla góry Syoóskiej, że jest spustoszona, liszki chodzą po niej.

¹⁹Ti, GOSPOD, ostaneš vekomaj, prestol tvoj od roda do roda.

¹⁹Ty, Panie! trwasz na wieki, a stolica twoja od narodu do narodu.

²⁰Zakaj nas vekomaj pozabljaš, hočeš li nas zapustiti za dolge čase?

²⁰Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?

²¹Pelji nas nazaj k sebi, o GOSPOD, da se povrnemo; ponovi dni naše kakor v prejšnjih časih!Ali bi nas popolnoma zavrgel, razsrdil se zoper nas tako silno?

²¹Nawróć nas do siebie, o Panie! a nawróceni będziemy; odnów dni nasze, jako z dawna były.

²²Ali bi nas popolnoma zavrgel, razsrdil se zoper nas tako silno?

²²Bo izali nas cale odrzucisz, a gniewać się będziesz na nas tak bardzo?