¹Jezus pa, svetega Duha poln, se vrne od Jordana in Duh ga vodi po puščavi štirideset dni,

¹A Jezus pełen będąc Ducha Świętego, wrócił się od Jordanu, i pędzony jest od Ducha na puszczą.

²in hudič ga izkuša. In ničesar ni jedel v teh dneh; in ko minejo, postane lačen.

²I był przez czterdzieści dni kuszony od dyjabła, a nie jadł nic przez one dni; ale gdy się te skoóczyły, potem łaknął.

³In reče mu hudič: Če si Sin Božji, reci temu kamenu, naj postane kruh.

³I rzekł mu dyjabeł: Jeźliś jest Syn Boży, rzecz kamieniowi temu, aby się stał chlebem.

⁴In odgovori mu Jezus: Pisano je: „Ne bo živel človek ob samem kruhu“.

⁴Ale Jezus odpowiedział mu, mówiąc: Napisano, iż nie samym chlebem żyć będzie człowiek, ale każdem słowem Bożem.

⁵In pripelje ga hudič na vrh in mu pokaže vsa kraljestva sveta v trenutku časa.

⁵I wwiódł go dyjabeł na górę wysoką, i pokazał mu wszystkie królestwa świata we mgnieniu oka.

⁶In mu reče hudič: Tebi dam vso to oblast in njih slavo, kajti meni je izročena, in dajem jo, komurkoli hočem.

⁶I rzekł mu dyjabeł: Dam ci tę wszystkę moc i sławę ich; bo mi jest dana, a komu chcę, dawam ją.

⁷Ti torej če se pokloniš pred menoj, bode vse tvoje.

⁷A tak jeźli się ukłonisz przede mną, będzie wszystko twoje.

⁸In odgovori in reče mu Jezus: Pisano je: „Gospoda, Boga svojega, moli in njemu samemu služi“.

⁸A odpowiadając Jezus rzekł mu: Pójdź precz ode mnie, szatanie! albowiem napisano: Panu, Bogu twemu, kłaniać się będziesz, i jemu samemu służyć będziesz.

⁹In pelje ga v Jeruzalem in ga postavi na vrh templja in mu reče: Če si Sin Božji, spusti se odtod doli,

⁹Potem wiódł go do Jeruzalemu, i postawił go na ganku kościelnym, i rzekł mu: Jeźliś jest Syn Boży, spuść się stąd na dół;

¹⁰kajti pisano je: „Angelom svojim bo zapovedal zate, naj te varujejo“,

¹⁰Albowiem napisano: Że Aniołom swoim przykazał o tobie, aby cię strzegli,

¹¹in „Na rokah te bodo nosili, da se kje z nogo ne udariš ob kamen“.

¹¹A że cię na rękach nosić będą, byś snać nie obraził o kamieó nogi twojej.

¹²In odgovori in mu reče Jezus: Rečeno je: „Ne izkušaj Gospoda, Boga svojega“.

¹²A odpowiadając Jezus rzekł mu: Powiedziano: Nie będziesz kusił Pana, Boga twego.

¹³In ko je končal hudič vsako izkušnjavo, odstopi od njega do časa.

¹³A gdy dokoóczył wszystkich pokus dyjabeł, odstąpił od niego do czasu.

¹⁴In Jezus se vrne v moči Duha v Galilejo; in glas o njem se raznese po vsem okolišu.

¹⁴I wrócił się Jezus w mocy onego Ducha do Galilei. I rozeszła się o nim wieść po wszystkiej onej okolicznej krainie.

¹⁵In učil je po njih shodnicah, in vsi so ga slavili.

¹⁵A on nauczał w bóżnicach ich, i był sławiony od wszystkich.

¹⁶In pride v Nazaret, kjer je bil vzrejen; in gre po navadi svoji v sobotni dan v shodnico, in vstane, da bere.

¹⁶I przyszedł do Nazaretu, gdzie był wychowany, i wszedł według zwyczaju swego w dzieó sabatu do bóżnicy, i wstał, aby czytał.

¹⁷In dado mu knjigo Izaija proroka. In ko razgane knjigo, najde mesto, kjer je pisano:

¹⁷I podano mu księgi Izajasza proroka; a otworzywszy księgi, znalazł miejsce, gdzie było napisano:

¹⁸„Duh Gospodov je nad menoj, zato ker me je pomazilil, da naj oznanim blagovestje ubogim, poslal me je, da oznanim jetnikom izpuščenje in slepcem izpregled, da izpustim zatirance na svobodo,

¹⁸Duch Paóski nade mną; przeto mię pomazał, abym opowiadał Ewangieliję ubogim; posłał mię, abym uzdrawiał skruszone na sercu, abym zwiastował pojmanym wyzwolenie, i ślepym przejrzenie, i abym wypuścił uciśnione na wolność;

¹⁹da razglasim milostno leto Gospodovo“.

¹⁹Abym opowiadał rok Paóski przyjemny.

²⁰In zapre knjigo in jo odda strežaju, in sede, in oči vseh v shodnici se vpirajo vanj.

²⁰A zawarłszy księgę i oddawszy ją słudze, usiadł; a oczy wszystkich w bóżnicy pilnie naó patrzały.

²¹In začne jim govoriti: Danes se je izpolnilo to pismo v ušesih vaših.

²¹I począł do nich mówić: Dziści się wypełniło to pismo w uszach waszych.

²²In vsi mu pričajo in se čudijo besedam milosti, ki so prihajale iz ust njegovih, in pravijo: Ali ni ta sin Jožefov?

²²I wszyscy mu dawali świadectwo, i dziwowali się wdzięczności onych słów, które pochodziły z ust jego, i mówili: Izaż ten nie jest syn Józefowy?

²³In reče jim: Gotovo mi porečete ta pregovor: Zdravnik, ozdravi se sam! Karkoli smo slišali, da se je zgodilo v Kafarnavmu, stori tudi tu v domovini svoji.

²³I rzekł do nich: Pewnie mi rzeczecie onę przypowieść: Lekarzu! ulecz samego siebie! Cośmy słyszeli, żeś uczynił w Kapernaum, uczyó i tu w ojczyźnie swojej.

²⁴Reče pa: Resnično vam pravim, da noben prorok ni prijeten v domovini svoji.

²⁴I rzekł do nich: Zaprawdę wam powiadam: Żaden prorok nie jest przyjemnym w ojczyźnie swojej.

²⁵Ali v resnici vam pravim, da je bilo veliko vdov v dneh Elija v Izraelu, ko je bilo nebo zaprto tri leta in šest mesecev, da je nastala velika lakota po vsej zemlji,

²⁵Aleć wam w prawdzie powiadam, że wiele wdów było za dni Elijaszowych w ludzie Izraelskim, gdy było zamknione niebo przez trzy lata i sześć miesięcy, tak iż był wielki głód po wszystkiej ziemi;

²⁶a k nobeni od njih ni bil poslan Elija, razen v Sarepto Sidonsko k ovdoveli ženi.

²⁶Wszakże do żadnej z nich nie był posłany Elijasz, tylko do Sarepty, miasta Sydoóskiego, do jednej wdowy.

²⁷In veliko gobavcev je bilo za proroka Elizeja v Izraelu. A nobeden od njih ni bil očiščen razen Naamana Sirca.

²⁷I wiele było trędowatych za Elizeusza proroka, w ludzie Izraelskim, wszakże żaden z nich nie był oczyszczony, tylko Naaman, Syryjczyk.

²⁸In vsi v shodnici se napolnijo jeze, ko to slišijo.

²⁸Tedy wszyscy w bóżnicy, gdy to słyszeli, napełnieni byli gniewem;

²⁹In vstanejo in ga ženo ven iz mesta ter ga peljejo na rob gore, na kateri je bilo njih mesto sezidano, da bi ga doli pahnili.

²⁹A wstawszy, wypchnęli go precz z miasta, i wywiedli go na wierzch góry, na której miasto ich zbudowane było, aby go z niej na dół zrzucili.

³⁰Ali on gre sredi med njimi, in odide.

³⁰Ale on przeszedłszy przez pośrodek ich, uszedł.

³¹In pride v Kafarnavm, mesto galilejsko, in jih uči ob sobotah.

³¹I zstąpił do Kapernaum, miasta Galilejskiego, a tam je nauczał w sabaty.

³²In čudijo se nauku njegovemu, ker je bila beseda njegova oblastna.

³²I zdumiewali się nad nauką jego; bo była mocna mowa jego.

³³In v shodnici je bil človek, ki je imel nečistega zlega duha, in zakriči z močnim glasom:

³³A w bóżnicy był człowiek, który miał ducha dyjabła nieczystego, i zawołał głosem wielkim,

³⁴Ah, kaj imaš z nami, Jezus iz Nazareta? Prišel si, da nas pogubiš? Poznam te, kdo si: Svetnik Božji.

³⁴Mówiąc: Ach! Cóż my z tobą mamy, Jezusie Nazareóski? Przyszedłeś, abyś nas wytracił; znam cię, ktoś jest, żeś on Święty Boży.

³⁵In zapreti mu Jezus rekoč: Umolkni in idi iz njega! In trešči ga zli duh na sredo in odide iz njega, in mu ni nič škodoval.

³⁵I zgromił go Jezus, mówiąc: Umilknij, a wynijdź z niego. Tedy dyjabeł porzuciwszy go w pośrodek, wyszedł z niego, nic mu nie zaszkodziwszy.

³⁶In obide jih groza vse, in pomenkujejo se med seboj, govoreč: Kakšna je ta beseda, da z oblastjo in močjo ukazuje nečistim duhovom, pa izhajajo?

³⁶I przyszedł strach na wszystkie, i rozmawiali między sobą, mówiąc: Cóż to za słowo, że z władzą i z mocą rozkazuje duchom nieczystym, a wychodzą?

³⁷In glas o njem pride v vsako mesto te okolice.

³⁷I rozeszła się o nim wieść na wszystkie miejsca okolicznej krainy.

³⁸Vstavši pa gre iz shodnice in pride v hišo Simonovo. Tašča Simonova pa je imela hudo mrzlico; in prosijo ga zanjo.

³⁸A Jezus wstawszy, z bóżnicy wszedł w dom Szymona, a świekra Szymonowa miała gorączkę wielką; i prosili go za nią.

³⁹In pristopivši se nagne nadnjo in zapreti mrzlici, in mrzlica jo pusti; ona pa zdajci vstane ter jim streže.

³⁹Tedy on stanąwszy nad nią, zgromił gorączkę, i opuściła ją; a zarazem wstawszy, posługiwała im.

⁴⁰Ko pa je solnce zahajalo, vsi, ki so imeli bolnike z različnimi boleznimi, jih privedo k njemu; on pa na vsakega izmed njih položi roke ter jih ozdravi.

⁴⁰A gdy słoóce zachodziło, wszyscy, którzy mieli chorujące na rozmaite niemocy, przywodzili je do niego, a on na każdego z nich ręce włożywszy, uzdrawiał je.

⁴¹Izhajali so pa tudi zli duhovi iz mnogih, kričeč in govoreč: Ti si Sin Božji. In jim zagrozi in ne dovoli govoriti, ker so vedeli, da je on Kristus.

⁴¹Ku temu wychodzili i dyjabli z wielu ich, wołając i mówiąc: Tyś jest on Chrystus, Syn Boży; ale on zgromiwszy je, nie dopuszczał im mówić; bo wiedzieli, iż on jest Chrystus.

⁴²Ko se pa zdani, gre ven in odide na samoten kraj; in množice ga iščejo in pridejo tja k njemu in ga pridržujejo, da ne bi šel od njih.

⁴²A gdy był dzieó, wyszedłszy, szedł na miejsce puste. A lud go szukał, i przyszli aż do niego, i zatrzymywali go, aby nie odchodził od nich.

⁴³On pa jim reče: Tudi drugim mestom moram oznanjevati evangelij o kraljestvu Božjem, ker zato sem poslan.In propovedoval je po shodnicah galilejskih.

⁴³A on rzekł do nich: I innym miastom muszę opowiadać królestwo Boże; bom na to posłany.

⁴⁴In propovedoval je po shodnicah galilejskih.

⁴⁴I kazał w bóżnicach Galilejskich.