¹{Načelniku godbe. Psalm Davidov.} GOSPOD, preiskal si me in me poznaš!

¹Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Panie! doświadczyłeś i doznałeś mię.

²Ti poznaš sedenje moje in vstajanje moje, mišljenje moje umeš oddaleč.

²Tedy znasz siedzenie moje, i powstanie moje, wyrozumiewasz myśli moje z daleka.

³Hojo mojo in ležo mojo zasleduješ in znana so ti vsa pota moja.

³Tyś chodzenie moje i leżenie moje ogarnął, świadomeś wszystkich dróg moich.

⁴Ko ni še beseda na jeziku mojem, glej, GOSPOD, jo poznaš docela.

⁴Nim przyjdzie słowo na język mój, oto Panie! ty to wszystko wiesz.

⁵Zadaj in spredaj me obdajaš in name pokladaš roko svojo.

⁵Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.

⁶Taka vednost je prečudovita zame, visoka je, ne morem je doseči.

⁶Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.

⁷Kam naj grem pred duhom tvojim, ali kam naj bežim pred tvojim obličjem?

⁷Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?

⁸Ko bi stopil na nebesa, tam si ti, ali bi ležišče si izbral v kraju mrtvih, tudi ondi si.

⁸Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.

⁹Ko bi si vzel zarje peruti in odletel prebivat ob najzadnjem kraju morja,

⁹Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na koócu morza,

¹⁰tudi tja bi me spremljala roka tvoja in zgrabila bi me desnica tvoja.

¹⁰I tamby mię ręka twoja prowadziła, a dosięgłaby mię prawica twoja.

¹¹Ko bi pa rekel: Teme me bodo vsaj pokrile in svetloba okoli mene postane naj noč –

¹¹Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie,

¹²tudi teme ti ne morejo ničesar omračiti, noč ti je svetla kakor dan, temina ti je kakor noč.

¹²Gdyż i ciemności nic nie zakryją przed tobą; owszem tobie noc jako dzieó świeci; ciemnościć są jako światłość.

¹³Zakaj ti si imel v lasti ledice moje, stkal si me v telesu matere moje.

¹³Ty zaiste w nocy masz nerki moje; okryłeś mię w żywocie matki mojej.

¹⁴Hvalim te, da sem storjen na strašen, čudovit način; čudovita so dela tvoja, predobro to pozna duša moja.

¹⁴Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.

¹⁵Ni ti bilo skrito okostje moje, ko sem bil ustvarjen na skrivnem, umetno narejen, kakor v zemlje globočinah.

¹⁵Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi.

¹⁶Zarodek moj so videle tvoje oči, in v knjigo tvojo je bilo vpisano vse to; dnevi so mi bili določeni, ko še eden njih ni bil napočil.

¹⁶Niedoskonały płód ciała mego widziały oczy twoje; w księgi twoje wszystkie członki moje wpisane są, i dni, w których kształtowane były, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.

¹⁷Zatorej kako so mi dražestne misli tvoje, o Bog mogočni, kako ogromna so njih števila!

¹⁷Przetoż o jako drogie są u mnie myśli twoje, Boże! a jako ich jest wielka liczba.

¹⁸Hotel bi jih našteti, a več jih je od peska; kadar se zdramim, sem z mislimi še pri tebi.

¹⁸Jeźlibym je chciał zliczyć, nad piasek rozmnożyły się; ocucęli się, jeszczem ci ja z tobą.

¹⁹O da bi pokončal, o Bog, brezbožnika! In vi, možje krvoločni: Poberite se izpred mene!

¹⁹Zabiłlibyś, o Boże! niezbożnika, tedyćby mężowie krwawi odstąpili odemnie;

²⁰Kajti zoper tebe govoré pregrešno, tvoje ime rabijo za laž tvoji sovražniki.

²⁰Którzy mówią przeciwko tobie obrzydłości, którzy próżno wynoszą nieprzyjaciół twoich.

²¹Ali naj bi ne sovražil, o GOSPOD, sovražilcev tvojih, ali naj mi ne mrzé, ki se vzpenjajo zoper tebe?

²¹Izali tych, którzy cię w nienawiści mają, o Panie! niemam w nienawiści? a ci, którzy przeciwko tobie powstawają, izaż mi nie omierzli?

²²S skrajnim sovraštvom jih sovražim, za neprijatelje so meni.

²²Główną nienawiścią nienawidzę ich, a mam ich za nieprzyjaciół.

²³Preiskuj me, Bog mogočni, in spoznaj srce moje, izkusi me in spoznaj misli moje,in glej, hodim li po potu, ki pelje v trpljenje, in vodi me po večnem potu.

²³Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,

²⁴in glej, hodim li po potu, ki pelje v trpljenje, in vodi me po večnem potu.

²⁴I obacz, jeźli droga odporności jest we mnie, a prowadź mię drogą wieczną.