1{Načelniku godbe. Psalm Davidov.} Nespametnež govori v srcu svojem: Ni Boga. Izprijeni so, ostudno je, kar počenjajo, ni ga, ki bi delal dobro.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.
2GOSPOD je pogledal iz nebes na sinove človeške, da bi videl, je li kateri razumen, je li kdo, ki išče Boga.
2Pan z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby obaczył, byłliby kto rozumny i szukający Boga.
3Vsi so odstopili, vsi skupaj so se pokazili; ni ga, ki bi delal dobro, enega samega ne.
3Aleć wszyscy odstąpili, jednako się nieużytecznymi stali; niemasz, ktoby czynił dobrze, niemasz i jednego.
4Nimajo li nič spoznanja vsi, ki delajo krivico? ki žro ljudstvo moje, kakor da jedo kruh, in GOSPODA ne kličejo.
4Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Pana nie wzywają.
5Tu se preplašijo od groze, ker Bog je na strani pravičnemu rodu.
5Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.
6Sklep siromaka sramotite, seveda! ker GOSPOD je zavetje njegovo.O da bi prišlo s Siona zveličanje Izraelovo! Ko bo GOSPOD nazaj peljal iz sužnosti ljudstvo svoje, radoval se bo Jakob, veselil se Izrael.
6Haóbicie radę ubogiego; ale Pan jest nadzieją jego.
7O da bi prišlo s Siona zveličanje Izraelovo! Ko bo GOSPOD nazaj peljal iz sužnosti ljudstvo svoje, radoval se bo Jakob, veselil se Izrael.
7Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdyż zasię wyprowadzi Pan z więzienia lud swój; rozraduje się Jakób, a Izrael się rozweseli.