1{Načelniku godbe. Psalm sinov Korahovih. Pouk.} O Bog, z ušesi svojimi smo slišali, očetje naši so nam pripovedovali, kako delo si storil v njih časih, v časih starodavnih.
1(Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm nauczający.)
2Ti si z roko svojo izgnal poganske narode in naselil njé, zatrl si ljudstva in razširil njé.
2Boże! uszami naszemi słyszeliśmy; ojcowie nasi powiadali nam o sprawach, któreś czynił za dni ich, za dni starodawnych.
3Niso namreč z mečem svojim dobili dežele v oblast, in njih rama jim ni dala rešenja, marveč desnica tvoja in rama tvoja in obličja tvojega luč, ker blagovoljen si jim bil.
3Tyś ręką swą wypędził pogan, a onycheś wszczepił; wytraciłeś narody, a onycheś rozkrzewił.
4Ti sam si kralj moj, o Bog: Pošlji vsakršno rešenje Jakobu.
4Bo nie przez miecz swój posiedli ziemię, i ramię ich nie wybawiło ich, ale prawica twoja i ramię twoje, a światłość oblicza twego, przeto, żeś ich upodobał sobie.
5S teboj poderemo na tla zatiralce svoje, v imenu tvojem pogazimo nje, ki se vzpenjajo zoper nas.
5Tyś sam król mój, o Boże! sprawże wielkie wybawienie Jakóbowi.
6Ker na lok svoj se ne zanašam, in meč moj me ne reši.
6Przez cię nieprzyjaciół naszych porażaliśmy; w imieniu twojem deptaliśmy powstawających przeciwko nam.
7Ali ti nas otimlješ zatiralcev naših in sovražilce naše osramočuješ.
7Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;
8Z Bogom se hvalimo vse dni in ime tvoje bomo slavili vekomaj. (Sela.)
8Aleś nas ty wybawiał od nieprzyjaciół naszych, a nienawidzących nas zawstydzałeś.
9Zdaj pa si nas zavrgel in izdal v sramoto in ne hodiš z našimi vojskami.
9Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzieó, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.
10Storil si, da smo se umaknili sovražniku, in neprijatelji naši si kopičijo plen.
10Ale teraz odrzuciłeś i zawstydziłeś nas, a nie wychodzisz z wojskami naszemi.
11Izdal si nas kakor ovce v hrano in med pogane si nas razkropil.
11Sprawiłeś, żeśmy tył podali nieprzyjacielowi, a ci, którzy nas mają w nienawiści, rozchwycili między się dobra nasze.
12Prodal si ljudstvo svoje za malo in povišal nisi cene njegove.
12Podałeś nas jako owce na żer, a między pogan rozproszyłeś nas.
13Izpostavil si nas v zasrambo sosedom našim, v zasramovanje in zasmehovanje njim, ki so okoli nas.
13Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.
14Za pregovor si nas postavil med narodi in da ljudstva majejo z glavo nad nami.
14Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.
15Ves dan mi je nečast moja pred očmi in obličja mojega sramota me pokriva.
15Wystawiłeś nas na przypowieść między poganami, tak, że nad nami narody głową kiwają.
16Zaradi glasu zasramovalca in preklinjalca, spričo sovražnika in maščevalca.
16Na każdy dzieó wstyd mój jest przedemną, a haóba twarzy mojej okrywa mię.
17Vse to nas je zadelo, in vendar te nismo pozabili niti nezvesto ravnali proti zavezi tvoji.
17Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.
18Ni se umeknilo srce naše in stopinja naša ni zavila v stran od steze tvoje,
18To wszystko przyszło na nas; a wżdyśmy cię nie zapomnieli, aniśmy wzruszyli przymierza twego.
19da si nas tako potrl v kraju šakalov in pokril s senco smrti.
19Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,
20Ko bi bili pozabili ime Boga svojega in iztegnili roke svoje k bogu tujemu,
20Chociażeś nas był potarł, wrzuciwszy nas na miejsce smoków, i okryłeś nas cieniem śmierci.
21ali bi ne bil Bog tega poiskal? Saj on pozna srca skrivnosti.
21Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,
22Toda zavoljo tebe nas moré ves dan, cenijo nas kakor ovce za klanje.
22Iazliby się był Bóg o tem nie pytał? gdyż on wie skrytości serca.
23Zbúdi se, zakaj spiš, o Gospod? Vstani, ne zametaj nas na večno!
23Aleć nas dla ciebie zabijają na każdy dzieó; poczytają nas jako owce na rzeź zgotowane.
24Zakaj skrivaš obličje svoje, pozabljaš bedo našo in zatiranje naše?
24Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.
25Ker v prah je ponižana duša naša, tal se je prijelo telo naše.Vstani na pomoč nam in reši nas zavoljo milosti svoje.
25Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?
26Vstani na pomoč nam in reši nas zavoljo milosti svoje.
26Albowiem potłoczona jest aż do prochu dusza nasza, a przylgnął do ziemi żywot nasz.
27Powstaóże na ratunek nasz, a odkup nas dla miłosierdzia twego.