1{Načelniku godbe. Psalm Davidov.} Čuj, o Bog, glas moj, ko žalujem, strahu sovražnikovega varuj življenje moje!
1(Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.)
2Skrivaj me skrivnemu naklepu hudobnih, hrumeči množici njih, ki delajo krivico;
2Wysłuchaj, o Boże! głos mój, gdy się modlę; od strachu nieprzyjaciela strzeż żywot mój.
3ki so nabrusili kakor meč jezik svoj, namerili pšico – grenko besedo,
3Skryj mię przed skrytą radą złośników, przed zbuntowaniem czyniących nieprawość.
4da ustrele iz zakotja nedolžnega; nenadoma streljajo vanj in se nič ne boje.
4Którzy zaostrzyli język swój jako miecz, nałożyli strzałę swoję, słowo jadowite,
5Potrjujejo si hudobni dogovor, pogovarjajo se, kako naj skrijejo zanke, pravijo: Kdo bi jih videl?
5Aby strzelali z skrytości na niewinnego; niespodzianie naó strzelają, a nikogo się nie boją.
6Izmišljajo si hudobije: Dognali smo, pravijo, zvit naklep! In notranje mišljenje vsakega in srce je pregloboko.
6Stwierdzają się w złem; zmawiają się, jakoby zakryć sidłą, i mówią: Któż je obaczy?
7Ali Bog ustreli vanje, naglo prileti pšica, hipoma bodo ranjeni
7Szukają pilnie nieprawości; giniemy od rad zdradliwie wynalezionych. Takci wnętrzność i serce człowiecze głębokie jest.
8in pasti morajo; naklep njih jezika pride nadnje; kdorkoli jih bo videl, bo majal z glavo.
8Ale gdy Bóg na nich wypuści prędką strzałę, porażeni będą;
9In vsi ljudje se bodo bali in oznanjali delo Božje in premišljevali dejanje njegovo.Veselil se bo pravični v GOSPODU in upal vanj, in hvalili se bodo vsi, ki so pravega srca.
9A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy.
10Veselil se bo pravični v GOSPODU in upal vanj, in hvalili se bodo vsi, ki so pravega srca.
10I ulękną się wszyscy ludzie, a będą opowiadali sprawę Bożą, i dzieło jego zrozumieją.
11Ale sprawiedliwy się będzie weselił w Panu, a będzie w nim ufał; i będą się chlubili wszyscy, którzy są uprzejmego serca.