¹{Načelniku godbe; kakor ‚Lilije‘. Psalm Davidov.} Reši me, o Bog, ker vode so mi prišle že do duše.

¹(Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy.)

²Pogrezam se v blato pregloboko, kjer ni tal pod nogo, zašel sem v globočino vodá, roj valov pritiska name.

²Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.

³S kričanjem sem se utrudil, vnelo se je grlo moje, oči moje pešajo, ko čakam svojega Boga.

³Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.

⁴Več jih je, nego glave moje las, ki me črté brez vzroka, močni so, ki me hočejo uničiti, sovražniki mi po krivici; česar nisem vzel, me silijo vrniti.

⁴Spracowałem się wołając, wyschło gardło moje; ustały oczy moje, gdym oczekiwał Boga mojego.

⁵O Bog, ti poznaš nespamet mojo in prestopki moji ti niso skriti.

⁵Więcej jest tych, którzy mię mają w nienawiści bez przyczyny, niż włosów na głowie mojej; zmocnili się ci, którzy mię wygubić usiłują, a są nieprzyjaciółmi mymi niesłusznie; czegom nie wydarł, musiałem nagradzać.

⁶Ne bodi jih spričo mene sram, ki tebe čakajo, o Gospod, GOSPOD nad vojskami; rdečica naj ne oblije zaradi mene njih, ki iščejo tebe, Bog Izraelov.

⁶Boże! ty znasz głupstwo moje, a występki moje nie są tajne przed tobą.

⁷Zakaj zavoljo tebe prenašam zasmehovanje, sramota je pokrila obličje moje.

⁷Niechajże nie będą zawstydzeni dla mnie ci, którzy na cię oczekują, Panie, Panie zastępów! niech nie przychodzą dla mnie do haóby ci, którzy cię szukają, o Boże Izraelski!

⁸Tujec sem postal bratom svojim in neznanec matere svoje sinovom.

⁸Bo dla ciebie ponoszę urąganie, a zelżywość okryła oblicze moje.

⁹Kajti gorečnost za hišo tvojo me je razjedla, in zasmehovanje njih, ki tebe zasmehujejo, je zadelo mene.

⁹Stałem się obcym braciom moim, a cudzoziemcem synom matki mojej,

¹⁰Ko sem jokal in s postom pokoril dušo svojo, bilo mi je le v zasmehovanje.

¹⁰Przeto, że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię.

¹¹Ko sem se oblačil v raševino, tedaj sem jim bil v pregovor.

¹¹Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohaóbienie.

¹²O meni govoričijo, kateri posedajo pri vratih, za pesem pa sem njim, ki pijejo opojno pijačo.

¹²Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.

¹³Jaz pa – prošnja moja je do tebe, GOSPOD, ob času milosti. O Bog, po obilosti milosti svoje me usliši, po zveličalni resnici svoji.

¹³Mówili o mnie ci, którzy siedzieli w bramie, a byłem piosnką u tych, którzy pili mocny napój.

¹⁴Potegni me iz blata, da se ne pogreznem, otet naj bodem sovražilcev svojih in iz globočin vodá.

¹⁴Ale jaobracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy zbawienia twego.

¹⁵Valovje vodá naj me ne potopi in globočina naj me ne pogoltne, in jama naj ne zapre žrela svojega nad mano.

¹⁵Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;

¹⁶Odgovóri mi, GOSPOD, ker dobra je milost tvoja, po obilosti usmiljenja svojega ozri se v me.

¹⁶Aby mię nie zatopiły strumienie wód, i nie pożarła głębia i nie zawarła nademną studnia wierzchu swego.

¹⁷In ne skrivaj obličja svojega svojemu hlapcu, ker v stiski sem, hitro mi odgovóri!

¹⁷Wysłuchajże mię, Panie! boć dobre jest miłosierdzie twoje; według wielkiej litości twojej wejrzyj na mię.

¹⁸Približaj se duši moji, reši jo, zavoljo sovražnikov mojih me odkupi!

¹⁸Nie zakrywajże oblicza twego od sługi swego, bom jest w utrapieniu; pośpieszże się, wysłuchaj mię.

¹⁹Ti poznaš zasramovanje moje in mojo sramoto ter nečast mojo, pred teboj so vsi sovražniki moji.

¹⁹Przybliż się do duszy mojej, a wybaw ją; dla nieprzyjaciół moich odkup mię.

²⁰Sramotenje je potrlo srce moje in hudo sem bolan; in čakal sem, da bi me kdo miloval, pa ni bilo nikogar, čakal sem tolažiteljev, pa jih nisem dobil.

²⁰Ty znasz pohaóbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

²¹Dá, za jed so mi dali žolča in v žeji moji so mi dali piti octa.

²¹Pohaóbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł.

²²Njih miza bodi pred njimi za zanko in brezskrbno njih življenje za zadrgo.

²²Owszem, miasto pokarmu podali mi żółć, a w pragnieniu mojem napoili mię octem.

²³Otemné naj njih oči, da ne vidijo, in daj, da ledja njih omahujejo neprestano.

²³Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.

²⁴Izlij nanje jezo svojo in srd tvoj naj jih dohiti.

²⁴Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.

²⁵Pusto bodi njih bivališče, v šatorih njih ne bodi prebivalca.

²⁵Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.

²⁶Kajti preganjajo njega, ki si ga ti udaril, in spletajo pripovedke o bolečini prebodencev tvojih.

²⁶Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka.

²⁷Pridevaj krivico njih krivici, in ne dosežejo naj pravičnosti tvoje.

²⁷Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają.

²⁸Izbrišejo naj se iz življenja knjige, in s pravičnimi naj se ne zapišejo.

²⁸Przydajże nieprawość ku nieprawości ich, a niech nie przychodzą do sprawiedliwości twojej.

²⁹Jaz pa sem ubožen in v bolečini; rešitev tvoja, o Bog, postavi me na varno.

²⁹Niech będą wymazani z ksiąg żyjących, a z sprawiedliwymi niech nie będą zapisani.

³⁰Hvalil bom ime Božje s pesmijo in poveličeval ga z zahvaljevanjem.

³⁰Jamci utrapiony, i zbolały; lecz zbawienie twoje, Boże! na miejscu bezpiecznem postawi mię.

³¹To bode všeč GOSPODU bolj nego vol, junec z rogovi in z razdeljenimi parklji.

³¹Tedy będę chwalił imię Boże pieśnią, a będę je wielbił z dziękczynieniem.

³²Ko bodo to videli krotki, se bodo veselili; naj oživi srce vaše, ki iščete Boga!

³²A będzie to przyjemniejsze Panu, niżeli wół albo cielec rogaty z rozdzielonemi kopytami.

³³Zakaj GOSPOD se ozira na potrebne in jetnikov svojih ne zameta.

³³To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;

³⁴Hvalijo naj ga nebesa in zemlja, morja in karkoli lazi po njih.

³⁴Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.

³⁵Zakaj Bog dá rešitev Sionu in sezida mesta Judova, da bodo stanovali tam in podedovali deželo.In zarodi hlapcev njegovih jo bodo posedli, in kateri ljubijo ime njegovo, v njej prebivali.

³⁵Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich rucha.

³⁶In zarodi hlapcev njegovih jo bodo posedli, in kateri ljubijo ime njegovo, v njej prebivali.

³⁶Bógci zaiste zachowa Syon, i pobuduje miasta Judzkie; i będą tam mieszkać, a ziemię tę dziedzicznie otrzymają.

³⁷Także i nasienie sług jego dziedzicznie ją otrzyma, a którzy miłują imię jego, będą w niej mieszkać.