¹Kdor stanuje v zavetju Najvišjega, bo počival v senci Vsemogočnega.

¹Ten, który mieszka w ochronie Najwyższego, i w cieniu Wszechmocnego przebywać będzie;

²Zato pravim GOSPODU: Pribežališče si moje in grad moj, Bog moj, v katerega upam.

²Rzecze Panu: Nadzieja moja i zamek mój, Bóg mój, w nim nadzieję mieć będę.

³Kajti on te bo rešil iz zanke ptičarjeve in kuge pogubne.

³Onci zaiste wybawi cię z sidła łowczego, i z powietrza najjadowitszego.

⁴S perutjo svojo te pokrije, in pod krili njegovimi ti bo zavetje, ščit in bran je resnica njegova.

⁴Pierzem swem okryje cię, a pod skrzydłami jego bezpiecznym będziesz; prawda jego tarczą i puklerzem.

⁵Ne boj se nočnega strahu, ne pšice, ki šviga po dnevi,

⁵Nie ulękniesz się strachu nocnego, ani strzały latającej we dnie;

⁶ne pogube, ki lazi v temi, ne kuge, ki razsaja opoldne.

⁶Ani zarazy morowej, która przechodzi w ciemności, ani powietrza morowego, które zatraca w południe.

⁷Pade jih ob strani tvoji tisoč in desetkrat tisoč na desnici tvoji, a k tebi se ne približa.

⁷Padnie po boku twym tysiąc, a dziesięć tysięcy po prawej stronie twojej; ale się do ciebie nie przybliży.

⁸Samo z očmi svojimi boš to gledal in videl povračilo brezbožnikov.

⁸Tylko to oczyma twemi obaczysz, a nagrodę niepobożnych oglądasz.

⁹Ker si rekel: Ti, GOSPOD, si pribežališče moje, Najvišjega si postavil za prebivališče svoje,

⁹Ponieważeś ty Pana, który jest nadzieją moją, i Najwyższego, za przybytek swój położył:

¹⁰ne zadene te nesreča nobena in šiba se ne približa šatoru tvojemu.

¹⁰Nie spotka cię nic złego, ani jaka plaga przybliży się do namiotu twego.

¹¹Zakaj angelom svojim zapove zate, da te hranijo po vseh potih tvojih.

¹¹Albowiem Aniołom swoim przykazał o tobie, aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.

¹²Na rokah te bodo nosili, da ne zadeneš z nogo svojo ob kamen.

¹²Na rękach nosić cię będą, byś snać nie obraził o kamieó nogi twojej.

¹³Po divjem levu boš hodil in po kači, teptal boš leva mladiča in zmaja.

¹³Po lwie, i po bazyliszku deptać będziesz, lwię i smoka podepczesz.

¹⁴Ker mi je vdan v ljubezni, pravi Bog, ga hočem oteti; na varno ga postavim, ker pozna ime moje.

¹⁴Iż się we mnie, mówi Pan, rozkochał, wyrwę go, i wywyższę go, przeto, iż poznał imię moje.

¹⁵Kadar me zakliče, ga uslišim, na strani mu bodem v stiski; rešim ga in počastim.Nasitim ga z dolgostjo življenja in storim, da z veseljem gleda zveličanje moje.

¹⁵Będzie mię wzywał, a wysłucham go; Ja z nim będę w utrapieniu, wyrwę go, i uwielbię go.

¹⁶Nasitim ga z dolgostjo življenja in storim, da z veseljem gleda zveličanje moje.

¹⁶Długością dni nasycę go, i okażę mu zbawienie moje.