¹Kako lepe so noge tvoje v opankah, o knežja hči! Pregibi tvojega bedra so kakor nakitne verižice, rok umetnikovih delo.

¹Obyżeś był jako bratem moim, pożywając piersi matki mojej! abym cię znalazłszy na dworzu, pocałowała cię, a nie była wzgardzona.

²Popek tvoj je kakor lepo okrogla čašica, v kateri ne manjka mešanega vina; život tvoj je kakor kup pšenice, z lilijami obtaknjen.

²Prowadziłabym cię, i wprowadziła do domu matki mojej, gdziebyś mię uczył; a jabym ci dała pić wino przyprawne i moszcz z jabłek moich granatowych.

³Prsi tvoje so kakor dve srnici, dvojčeti gazelini.

³Lewica jego pod głową moją, a prawicą swoją obłapia mię.

⁴Vrat tvoj je podoben stolpu iz slonove kosti, oči tvoje so kakor ribniki v Hesbonu, pri vratih ljudnatega mesta; nos tvoj kakor libanonski stolp, ki gleda proti Damasku.

⁴Poprzysięgam was, córki Jeruzalemskie! abyście nie budziły ani przerywały snu miłego mego, dokąd nie zechce.

⁵Glava tvoja na tebi je podobna Karmelu, in lasje glave tvoje so kakor škrlat: kralj je v sponah kodrov tvojih.

⁵Któraż to jest, co występuje z puszczy, podparłszy się miłego swego? Pod jabłonią wzbudziłam cię, tam cię poczęła matka twoja, tam cię poczęła rodzicielka twoja.

⁶Kako si ti lepa in mila, o ljubav, med vsemi radostmi!

⁶Przyłóż mię jako pieczęć na serce swoje, jako sygnet do ramienia swego! albowiem miłość mocna jest jako śmierć, twarda jako grób zawistna miłość; węgle jej jako węgle ogniste i jako płomieó gwałtowny.

⁷Ta rast tvoja je podobna palmovemu drevesu in prsi tvoje grozdom.

⁷Wody wielkie nie mogłyby zagasić tej miłości, ani rzeki zatopić; choćby kto wszystkę majętność domu swego dał za takową miłość, byłby pewnie wzgardzony.

⁸Dejal sem: Zlesti hočem na palmovo drevo in prijeti za njegove mladice; in naj mi bodo prsi tvoje kakor grozdje na vinski trti in tvojega diha vonj kakor jabolka

⁸Mamy sistrę maluczką, która jeszcze nie ma piersi. Cóż uczynimy z siostrą naszą w dzieó, którego o niej mowa będzie?

⁹in usta tvoja kakor najboljše vino... Ki mojemu ljubemu gladko teče, ki daje govor ustom spečih.

⁹Jeźliże jest murem, zbudujmyż na niej pałac srebrny; a jeźli jest drzwiami, oprawmyż ją deszczkami cedrowymi.

¹⁰Jaz sem ljubega svojega, in poželenje njegovo je po meni.

¹⁰Jam jest mur, a piersi moje jako wieże. Wtenczas byłam przed oczyma jego, jako ta, która znajduje pokój.

¹¹Pridi, ljubi moj, pojdiva ven na polje, prenočujva v vaseh.

¹¹Winnicę miał Salomon w Baalhamon, którą winnicę najął stróżom, aby każdy przynosił za owoc jej tysiąc srebrników.

¹²Zgodaj vstaneva in pojdiva k vinogradom, poglejva, če dela vinska trta popke in če se njen cvet odpira in če cveto margaranove jablani: tam ti dam ljubezni svoje.Ljubezenska jabolčka vonjajo svoj vonj in nad našimi durmi je vsakršnega sadja, novega in starega, ki sem ga prihranila tebi, ljubi moj.

¹²Ale winnica moja, którą mam, jest przedemną. Miej sobie tysiąc srebrników, Salomonie, a dwieście ci którzy strzegą owocu jej.

¹³Ljubezenska jabolčka vonjajo svoj vonj in nad našimi durmi je vsakršnega sadja, novega in starega, ki sem ga prihranila tebi, ljubi moj.

¹³O ty, która mieszkasz w ogrodach! przyjaciele słyuchają głosu twego; ozwijże mi się!

¹⁴Pospiesz się, miły mój! a bądź podobnym sarnie, albo młodemu jelonkowi na górach ziół wonnych.