¹Jaz sem tisti mož, ki okuša bridkost po šibi togote njegove.

¹YO soy el hombre que ha visto aflicción en la vara de su enojo.

²Mene vodi in goni po temi, ne pa po svetlobi.

²Guióme y llevóme en tinieblas, mas no en luz.

³Samo meni nasprotujoč, obrača proti meni roko svojo ves dan.

³Ciertamente contra mí volvió y revolvió su mano todo el día.

⁴Storil je, da se je postaralo meso moje in koža moja, kosti moje je potrl.

⁴Hizo envejecer mi carne y mi piel; quebrantó mis huesos.

⁵Zidal je zoper mene in me obdal s strupeno grenkobo in nadlogo.

⁵Edificó contra mí, y cercóme de tósigo y de trabajo.

⁶Velel mi je bivati v temnih krajih, kakor tisti, ki so mrtvi za vselej.

⁶Asentóme en oscuridades, como los ya muertos de mucho tiempo.

⁷Ogradil me je, da ne morem uiti, dejal me je v težko železje.

⁷Cercóme por todos lados, y no puedo salir; agravó mis grillos.

⁸Ko tudi kličem in vpijem, ne pusti k sebi prošnje moje.

⁸Aun cuando clamé y dí voces, cerro los oídos a mi oración.

⁹Pota moja je zagradil z rezanim kamenjem, steze mi je izprevrgel.

⁹Cercó mis caminos con piedra tajada, torció mis senderos.

¹⁰Kakor prežeč medved mi je, kakor lev v zasedi.

¹⁰Como oso que acecha fué para mí, como león en escondrijos.

¹¹Pota moja je napravil tavajoča in me je raztrgal, me opustošil.

¹¹Torció mis caminos, y depedazóme; tornóme asolado.

¹²Napel je lok svoj in me je postavil pšici svoji za cilj.

¹²Su arco entesó, y púsome como blanco a la saeta.

¹³V ledice moje je izpustil tula svojega strelice.

¹³Hizo entrar en mis riñones las saetas de su aljaba.

¹⁴V smeh sem vsemu ljudstvu svojemu, njih pesmica ves dan.

¹⁴Fuí escarnio á todo mi pueblo, canción de ellos todos los días.

¹⁵Nasitil me je z najhujšo bridkostjo, upijanil me je s pelinom.

¹⁵Hartóme de amarguras, embriagóme de ajenjos.

¹⁶In s kamenjem mi je zdrobil zobe, povalil me je v pepel.

¹⁶Quebróme los dientes con cascajo, cubrióme de ceniza.

¹⁷In vržena je daleč od miru duša moja, pozabil sem, kar je sreča.

¹⁷Y mi alma se alejó de la paz, olvidéme del bien.

¹⁸In rekel sem: Izginila je moč moja in moje upanje v GOSPODA.

¹⁸Y dije: Pereció mi fortaleza, y mi esperanza de Jehová.

¹⁹Spomni se edinščine moje in tavanja mojega, pelina in grenkega strupa!

¹⁹Acuérdate de mi aflicción y de mi abatimiento, del ajenjo y de la hiel.

²⁰Spominja se tega vedno duša moja in je potrta v meni.

²⁰Tendrálo aún en memoria mi alma, porque en mí está humillada.

²¹To si hočem vtisniti v srce, zato bom upal:

²¹Esto reduciré á mi corazón, por lo cual esperaré.

²²Prevelika dobrotljivost GOSPODOVA je, da nismo docela pokončani, ker nima konca usmiljenje njegovo,

²²Es por la misericordia de Jehová que no somos consumidos, porque nunca decayeron sus misericordias.

²³novo je vsako jutro; preobila je zvestoba tvoja.

²³Nuevas son cada mañana; grande es tu fidelidad.

²⁴Delež moj je GOSPOD, govori duša moja, zato bom upal vanj.

²⁴Mi parte es Jehová, dijo mi alma; por tanto en él esperaré.

²⁵Dober je GOSPOD njim, ki ga čakajo, duši, ki ga išče.

²⁵Bueno es Jehová á los que en él esperan, al alma que le buscare.

²⁶Dobro je možu, da upa in tiho čaka rešitve GOSPODOVE.

²⁶Bueno es esperar callando en la salud de Jehová.

²⁷Dobro je možu, da je nosil jarem v mladosti svoji.

²⁷Bueno es al hombre, si llevare el yugo desde su mocedad.

²⁸Samoten naj sedi in molči, ker mu ga je naložil Gospod.

²⁸Sentaráse solo, y callará, porque lo llevó sobre sí.

²⁹V prah naj položi usta: morda je še upanje.

²⁹Pondrá su boca en el polvo, por si quizá hay esperanza.

³⁰Njemu, ki ga bije, naj pomoli lice svoje; nasiti se naj s sramoto.

³⁰Dará la mejilla al que le hiriere; hartaráse de afrenta.

³¹Kajti Gospod ne zameta vekomaj;

³¹Porque el Señor no desechará para siempre:

³²marveč, ko je užalostil, se tudi usmili po obilosti dobrot svojih.

³²Antes si afligiere, también se compadecerá según la multitud de sus misericordias.

³³Nikakor ne muči iz srca, ne žali otrok človeških.

³³Porque no aflige ni congoja de su corazón á los hijos de los hombres.

³⁴Če kdo gazi vse zvezane na zemlji,

³⁴Desmenuzar bajo de sus pies todos los encarcelados de la tierra,

³⁵če zavija pravico možu pred obličjem Najvišjega,

³⁵Hacer apartar el derecho del hombre ante la presencia del Altísimo,

³⁶če prekanja človeka v pravdi njegovi: ne bo li Gospod pazil na to?

³⁶Trastornar al hombre en su causa, el Señor no lo sabe.

³⁷Kdo je, ki je velel, in se je zgodilo, če ni tega zapovedal Gospod?

³⁷¿Quién será aquel que diga, que vino algo que el Señor no mandó?

³⁸Ali ne prihaja iz ust Najvišjega hudo in dobro?

³⁸¿De la boca del Altísimo no saldrá malo y bueno?

³⁹Kaj bi tožil človek, dokler živi? Vsakdo naj toži zaradi svojih grehov!

³⁹¿Por qué murmura el hombre viviente, el hombre en su pecado?

⁴⁰Preiskujmo ter izsledujmo pota svoja in vrnimo se do GOSPODA!

⁴⁰Escudriñemos nuestros caminos, y busquemos, y volvámonos a Jehová.

⁴¹Povzdignimo dušo svojo z rokami vred k Bogu mogočnemu v nebesih!

⁴¹Levantemos nuestros corazones con las manos a Dios en los cielos.

⁴²Mi, mi smo se pregrešili in se uprli; ti nisi odpustil.

⁴²Nosotros nos hemos rebelado, y fuimos desleales; tú no perdonaste.

⁴³Ogrnil si se z jezo in preganjal nas, moril si brez milosti.

⁴³Desplegaste la ira, y nos perseguiste; mataste, no perdonaste.

⁴⁴Z oblakom si se ogrnil, da ne predere molitev.

⁴⁴Te cubriste de nube, porque no pasase la oración nuestra.

⁴⁵Za nesnago in izmeček si nas postavil sredi ljudstev.

⁴⁵Raedura y abominación nos tornaste en medio de los pueblos.

⁴⁶Vsi sovražniki naši so usta svoja razširili zoper nas.

⁴⁶Todos nuestros enemigos abrieron sobre nosotros su boca.

⁴⁷Groza in jama sta blizu nas, razdejanje in poguba.

⁴⁷Temor y lazo fué para nosotros, asolamiento y quebrantamiento.

⁴⁸Potoke vodá toči oko moje zavoljo pogube hčere mojega ljudstva.

⁴⁸Ríos de aguas echan mis ojos, por el quebrantamiento de la hija de mi pueblo.

⁴⁹Oko moje se solzi in ne neha, ni nobenega prestanka,

⁴⁹Mis ojos destilan, y no cesan, porque no hay alivio,

⁵⁰dokler se GOSPOD iz nebes ne ozre in ne vidi.

⁵⁰Hasta que Jehová mire y vea desde los cielos.

⁵¹Oko moje mi žali srce zavoljo vseh hčer mesta mojega.

⁵¹Mis ojos contristaron mi alma, por todas las hijas de mi ciudad.

⁵²Lovili so me hudo kakor ptičico, kateri me sovražijo brez vzroka.

⁵²Mis enemigos me dieron caza como á ave, sin por qué.

⁵³V jamo so pehnili življenje moje, da me uničijo, in kamenje so lučali v me.

⁵³Ataron mi vida en mazmorra, pusieron piedra sobre mí.

⁵⁴Vode so mi kipele čez glavo, dejal sem: Pokončan sem!

⁵⁴Aguas de avenida vinieron sobre mi cabeza; yo dije: Muerto soy.

⁵⁵Klical sem ime tvoje, o GOSPOD, iz jame pregloboke.

⁵⁵Invoqué tu nombre, oh Jehová, desde la cárcel profunda.

⁵⁶Glas moj si čul; ne skrivaj ušesa svojega zdihovanju mojemu, vpitju mojemu.

⁵⁶Oiste mi voz; no escondas tu oído á mi clamor, para mi respiro

⁵⁷Približal si se tisti dan, ko sem klical; rekel si: Ne boj se!

⁵⁷Acercástete el día que te invoqué: dijiste: No temas.

⁵⁸Sodil si, Gospod, pravdo duše moje, odrešil si življenje moje.

⁵⁸Abogaste, Señor, la causa de mi alma; redimiste mi vida.

⁵⁹Videl si, o GOSPOD, krivico, ki se mi godi; razsodi pravdo mojo!

⁵⁹Tú has visto, oh Jehová, mi agravio; defiende mi causa.

⁶⁰Videl si vse njih maščevanje in vse njih naklepe zoper mene.

⁶⁰Tú has visto toda su venganza; todos sus pensamientos contra mí.

⁶¹Slišal si njih zasramovanje, o GOSPOD, in vse njih namere zoper mene,

⁶¹Tú has oído el oprobio de ellos, oh Jehová, todas sus maquinaciones contra mí;

⁶²govorjenje tistih, ki so vstali nadme, in njih izmišljevanje zoper mene ves dan.

⁶²Los dichos de los que contra mí se levantaron, y su designio contra mí todo el día.

⁶³Glej jih, ko sede in ko vstajajo, da jim sem za pesmico!

⁶³Su sentarse, y su levantarse mira: yo soy su canción.

⁶⁴Plačaj jim povračilo, GOSPOD, po njih rok delu.

⁶⁴Dales el pago, oh Jehová, según la obra de sus manos.

⁶⁵Daj jim zaslepljenost srca, prokletje tvoje pridi nadnje!Preganjaj jih v jezi in zatri jih izpod nebes GOSPODOVIH!

⁶⁵Dales ansia de corazón, tu maldición á ellos.

⁶⁶Preganjaj jih v jezi in zatri jih izpod nebes GOSPODOVIH!

⁶⁶Persíguelos en tu furor, y quebrántalos de debajo de los cielos, oh Jehová.