1Spomni se, o GOSPOD, kaj nas je zadelo, ozri se in poglej sramoto našo!
1ACUÉRDATE, oh Jehová, de lo que nos ha sucedido: Ve y mira nuestro oprobio.
2Dediščina naša je pripadla tujcem, hiše naše inozemcem.
2Nuestra heredad se ha vuelto á extraños, Nuestras casas á forasteros.
3Sirote smo, brez očeta, matere naše so kakor vdove.
3Huérfanos somos sin padre, Nuestras madres como viudas.
4Vode svoje pijemo za denar, drva svoja dobivamo za plačilo.
4Nuestra agua bebemos por dinero; Nuestra leña por precio compramos.
5Preganjalci naši nam stopajo na vrat; utrujeni smo, ne dovolijo nam pokoja.
5Persecución padecemos sobre nuestra cerviz: Nos cansamos, y no hay para nosotros reposo.
6Egipčanu molimo roko, tudi Asircu, da se nasitimo kruha.
6Al Egipcio y al Asirio dimos la mano, para saciarnos de pan.
7Očetje naši so grešili, in ni jih več; nam pa je nositi njih krivice.
7Nuestros padres pecaron, y son muertos; Y nosotros llevamos sus castigos.
8Hlapci nam gospodujejo; nikogar ni, ki bi nas oprostil iz njih roke.
8Siervos se enseñorearon de nosotros; No hubo quien de su mano nos librase.
9Z nevarnostjo življenja svojega prinašamo kruh svoj spričo meča puščave.
9Con peligro de nuestras vidas traíamos nuestro pan Delante del cuchillo del desierto.
10Koža naša je začrnela kakor peč zavoljo vroče lakote.
10Nuestra piel se ennegreció como un horno A causa del ardor del hambre.
11Žene na Sionu so oskrunjali, device po mestih Judovih.
11Violaron á las mujeres en Sión, A las vírgenes en las ciudades de Judá.
12Poglavarje obešajo njih roke, starčkov obličje se ne časti.
12A los príncipes colgaron por su mano; No respetaron el rostro de los viejos.
13Mladeniči nosijo mlinske kamene in dečki padajo pod lesom.
13Llevaron los mozos á moler, Y los muchachos desfallecieron en la leña.
14Starci so nehali shajati se med vrati, mladeniči na petje svoje.
14Los ancianos cesaron de la puerta, Los mancebos de sus canciones.
15Minilo je srca našega veselje, v žalost se je preobrnil naš ples.
15Cesó el gozo de nuestro corazón; Nuestro corro se tornó en luto.
16Venec naše glave je padel. Gorje nam! ker smo grešili.
16Cayó la corona de nuestra cabeza: Ay ahora de nosotros! porque pecamos.
17Zato omedleva srce naše, zavoljo tega so nam otemnele oči:
17Por esto fué entristecido nuestro corazón, Por esto se entenebrecieron nuestro ojos:
18zavoljo gore Sionske, ki je opustošena; lisice prosto hodijo po njej.
18Por el monte de Sión que está asolado; Zorras andan en él.
19Ti, GOSPOD, ostaneš vekomaj, prestol tvoj od roda do roda.
19Mas tú, Jehová, permanecerás para siempre: Tu trono de generación en generación.
20Zakaj nas vekomaj pozabljaš, hočeš li nas zapustiti za dolge čase?
20¿Por qué te olvidarás para siempre de nosotros, Y nos dejarás por largos días?
21Pelji nas nazaj k sebi, o GOSPOD, da se povrnemo; ponovi dni naše kakor v prejšnjih časih!Ali bi nas popolnoma zavrgel, razsrdil se zoper nas tako silno?
21Vuélvenos, oh Jehová, á ti, y nos volveremos: Renueva nuestros días como al principio.
22Ali bi nas popolnoma zavrgel, razsrdil se zoper nas tako silno?
22Porque repeliendo nos has desechado; Te has airado contra nosotros en gran manera.