¹A kakor sodelavci Božji vas tudi opominjamo, da bi ne bili zaman prejeli milosti Božje –

¹Dhe, duke qenë bashkëpunëtorë të tij, ju këshillojmë të mos e pranoni më kot hirin e Perëndisë,

²govori namreč: „Ob času prijetnem sem te uslišal in v dan zveličanja sem ti pomogel“. Glej, sedaj je čas jako prijeten, glej, sedaj je dan zveličanja; –

²sepse ai thotë: ''Në kohë të pëlqyer unë të dëgjova dhe në ditë shpëtimi të ndihmova''. Ja, pra, koha e pëlqyer, ja, pra, dita e shpëtimit.

³nikomur v ničemer ne dajemo spotike, da se naši službi nič ne očita,

³Ne nuk japim asnjë shkas për skandal në asnjë gjë, që të mos shahet shërbesa jonë;

⁴temuč v vsem se izkazujemo kakor Božje služabnike v mnogem potrpljenju, v stiskah, v potrebah, v težavah,

⁴por në çdo gjë e rekomandojmë veten tonë si shërbëtorë të Perëndisë në shumë vuajtje, në shtrëngime, në nevoja, në ngushtica,

⁵v udarcih, v ječah, v uporih, v trudih, v nespavanju, v postu;

⁵në rrahje, në burgosje, në kryengritje, në mundime, në të pafjetura, në agjërime,

⁶v čistosti, v znanju, v prizanesljivosti, v dobrotljivosti, v svetem Duhu, v nehinavski ljubezni,

⁶me pastërti, me njohuri, me durim, me mirësi, me Frymën e Shenjtë, me dashuri jo të shtirur,

⁷v besedi resnice, v moči Božji; z orožjem pravičnosti na desno in levo,

⁷me fjalën e së vërtetës, me fuqinë e Perëndisë, me armët e drejtësisë në të djathtë dhe në të majtë,

⁸pri slavi in nečasti, na slabem in dobrem glasu, kakor zapeljivci, in vendar resnični,

⁸në lavdi dhe në çnderim, me emër të mirë dhe me emër të keq;

⁹kakor neznani, a dobro znani, kakor umirajoči, in glej, živimo, kakor kaznjeni, in vendar ne umorjeni,

⁹si gënjeshtarë, por të vërtetë; si të panjohur, por të njohur; si njerëz që vdesin, por ja, jetojmë; si të ndëshkuar, por jo të vrarë;

¹⁰kakor žalosteči se, a vedno se veselimo, kakor siromaki, a mnoge bogatimo, kakor ničesar neimajoči, pa imamo vse.

¹⁰si të brengosur, por gjithmonë të gëzuar; si të varfër, por shumë veta i bëjmë të pasur; si njerëz që s'kanë kurrgjë, por kanë gjithçka.

¹¹Naša usta so odprta k vam, Korinčani, srce naše je razširjeno.

¹¹Goja jonë u hap për ju, o Korintas, zemra jonë u bë e gjërë.

¹²Vam ni tesno v nas, ali vam je tesno v srcih vaših;

¹²Ju nuk jeni ngushtë në ne, por ju jeni të ngushtë në zemrat tuaj.

¹³a da nam isto povrnete (kakor svojim otrokom govorim), razširite se tudi vi.

¹³Por në shkëmbim po ju flas si fëmijve, bëhuni të gjërë edhe ju.

¹⁴Ne vlecite tujega jarma z neverniki. Kako se namreč druži pravica s krivico? ali kakšno tovarištvo ima svetlost s temo?

¹⁴Mos hyni në një zgjedhë bashkë me të pabesët, sepse ç'lidhje ka drejtësia me paudhësinë? Dhe çfarë afrie ka drita me terrin?

¹⁵Kakšno pa soglasje Kristusa z Belijalom? ali kakšen delež ima vernik z nevernikom?

¹⁵Dhe ç'harmoni ka Krishti me Belialin? Ose ç'pjesë ka besimtari me jobesimtarin?

¹⁶A kakšna je zveza templja Božjega z maliki? Kajti mi smo tempelj Boga živega, kakor je rekel Bog: „Prebival bom v njih in med njimi bom hodil, in bodem njih Bog in oni bodo moje ljudstvo.

¹⁶Dhe çfarë marrëveshje ka tempulli i Perëndisë me idhujt? Sepse ju jeni tempulli i Perëndisë së gjallë, sikurse tha Perëndia: ''Unë do të banoj në mes tyre, dhe do të ec ndër ta; do të jem Perëndia i tyre dhe ata do të jenë populli im''.

¹⁷Zato odidite izmed njih in se ločite, govori Gospod, in nečistega se ne dotikujte, in jaz vas sprejmem,in bodem vam Oče in vi bodete meni sinovi in hčere, pravi Gospod Vsemogočni“.

¹⁷Prandaj ''dilni nga mesi i tyre dhe ndahuni prej tyre, thotë Zoti, dhe mos prekni asgjë të ndyrë, dhe unë do t'ju pranoj,

¹⁸in bodem vam Oče in vi bodete meni sinovi in hčere, pravi Gospod Vsemogočni“.

¹⁸dhe do të jem si një Atë për ju, dhe ju do të jeni për mua si bijtë e bijat, thotë Zoti i Plotfuqishëm''.