¹Sin moj, na modrost mojo pazi, proti umnosti moji nagni uho svoje,

¹Biri im, ki kujdes për diturinë time, vëri veshin arsyetimit tim,

²da obdržiš premišljenost in ustne tvoje ohranijo spoznanje.

²me qëllim që ti të ruash gjykimin dhe buzët e tua të fiksojnë diturinë.

³Zakaj med cede ustne tujke in glajša od olja so usta njena.

³Sepse buzët e gruas që shkel kurorën nxjerrin mjaltë dhe goja e saj është më e butë se vaji;

⁴Ali njen konec je grenek kakor pelin, oster kakor dvorezen meč.

⁴por në fund ajo është e hidhur si pelini, e mprehtë si një shpatë me dy presa.

⁵Noge njene gredo v smrt, v kraj mrtvih držé stopinje njene.

⁵Këmbët e saj zbresin drejt vdekjes, hapat e saj çojnë drejtpërdrejt në Sheol.

⁶Še mar ji ni, da bi krenila na pot življenja; po krivih stezah hodi, a ne ve tega.

⁶Ajo nuk ecën në shtegun e jetës, por ti nuk i jep rëndësi kësaj gjëje; rrugët e saj janë të gabuara, por ti nuk e kupton.

⁷Sedaj torej, sinovi, poslušajte me in ne odstopajte od besed mojih ust.

⁷Prandaj tani, bij të mi, më dëgjoni dhe mos u largoni nga fjalët e gojës sime.

⁸Daleč od nje hodi svojo pot in ne bližaj se durim hiše njene,

⁸Mbaje larg prej saj rrugën tënde dhe mos iu afro portës së shtëpisë së saj,

⁹da ne bi dal drugim dike svoje in let svojih grozovitniku;

⁹për të mos ua dhënë të tjerëve fuqinë tënde dhe vitet e tua dikujt që nuk ka mëshirë.

¹⁰da ne bi se sitili tujci s premoženjem tvojim in trudi tvoji ostali v hiši inostranca.

¹⁰Me qëllim që të huajt të mos ngopen me pasurinë tënde, dhe mundi yt të mos shkojë në shtëpinë e një të huaji,

¹¹In ne bi zdihoval ob koncu svojem, ko se ti posuši meso in telo,

¹¹dhe të mos rënkosh kur do të të vijë fundi, kur mishi dhe trupi yt do të jenë të konsumuar,

¹²in govoril: „Kako sem sovražil pouk in svarjenje je zametalo srce moje!

¹²dhe të thuash: "Vallë si urreva mësimin, dhe si e ka përçmuar qortimin zemra ime?

¹³Poslušal nisem glasú učiteljev svojih, ne ušesa svojega nagibal k njim, ki so me učili.

¹³Nuk dëgjova zërin e atyre që më mësonin dhe nuk ua vura veshin atyre që më udhëzonin.

¹⁴Skoraj da nisem obtičal v vsej nesreči sredi zbora in občine!“

¹⁴U ndodha pothuajse në një të keqe të plotë në mes të turmës dhe të kuvendit".

¹⁵Pij vodo iz lastnega vodnjaka in kar ti priteka iz tvojega studenca!

¹⁵Pi ujin e sternës sate dhe ujin e rrjedhshëm të pusit tënd.

¹⁶Ali naj se ven razlivajo viri tvoji, po ulicah tvoji potoki?

¹⁶A duhet burimet e tua të derdhen jashtë, si rrëke uji nëpër rrugë?

¹⁷Imej jih sam zase, a ne za tujce s seboj vred.

¹⁷Qofshin vetëm për ty dhe jo për të huajtë bashkë me ty.

¹⁸Blagoslovljen bodi vrelec tvoj in veseli se žene mladosti svoje,

¹⁸Qoftë i bekuar burimi yt dhe gëzohu me nusen e rinisë sate.

¹⁹košute predrage, gazele drežestne –! prsi njene naj te mamijo vsak čas, vedno hodi zamaknjen v njeno ljubezen!

¹⁹Drenushë e dashur dhe gazelë hirplotë, sisët e saj le të të kënaqin kurdoherë, dhe qofsh vazhdimisht i dhënë pas dashurisë që ke për të.

²⁰Ker zakaj bi taval, sin moj, s tujko in bi objemal prsi tuje ženske?

²⁰Pse vallë, biri im, të biesh në dashuri me një grua që ka shkelur kurorën dhe të rrokësh gjirin e një të huaje?

²¹Kajti pred očmi GOSPODOVIMI so pota vsakega in on meri vse steze njegove.

²¹Sepse rrugët e njeriut janë gjithnjë përpara syve të Zotit, dhe ai vëzhgon të gjitha shtigjet e tij.

²²Brezbožnika ujamejo krivice njegove in vrvi greha njegovega ga bodo držale.Umre, ker mu nedostaje pouka, in v obilosti nespameti svoje bo blodil.

²²I pabesi zihet nga vetë paudhësitë e tij dhe mbahet nga litarët e mëkatit të tij.

²³Umre, ker mu nedostaje pouka, in v obilosti nespameti svoje bo blodil.

²³Ai ka për të vdekur sepse nuk korrigjohet dhe do të zhduket për shkak të marrëzisë së tij.