1{Načelniku godbe. Psalm Davidov.} O Bog hvale moje, ne molči!
1O Perëndi i lëvdimit tim, mos hesht,
2Kajti usta krivičnega in usta zvijačna so se odprla zoper mene, govorila so zoper mene z lažnivim jezikom;
2sepse njerëz të pabesë dhe të pandershëm kanë hapur gojën e tyre kundër meje dhe kanë folur kundër meje me një gjuhë gënjeshtare;
3in z besedami sovražnimi so me obdali, se vojskovali z menoj brez vzroka.
3më kanë sulmuar me fjalë urrejtjeje dhe më kanë luftuar pa shkak.
4Za ljubezen mojo so mi črtilci, jaz pa stanovitno molim,
4Në këmbim të dashurisë sime më akuzojnë, por unë i drejtohem lutjes.
5in vračajo mi hudo za dobro in sovraštvo za ljubezen mojo.
5Ata më kanë larë të mirën me të keqen dhe dashurinë time me urrejtje.
6Postavi čezenj brezbožnika in protivnik naj mu stoji kot tožnik na desni.
6Vendos një njeri të keq mbi të dhe një akuzues le të jetë në të djathtë të tij.
7Ko pride pred sodbo, odide naj obsojen; in molitev njegova bodi mu v greh.
7Kur të gjykohet, bëj që të gjendet fajtor dhe lutja e tij të bëhet mëkat.
8Malo bodi dni njegovih in službo njegovo naj prejme drug.
8Qofshin të pakta ditët e tij dhe një tjetër zëntë vendin e tij.
9Otroci njegovi naj bodo sirote in žena njegova bodi vdova.
9Bijtë e tij mbetshin jetimë dhe gruaja e tij e ve.
10In neprestano naj se klatijo in beračijo otroci njegovi in iščejo naj kruha daleč od podrtih bivališč svojih.
10U bëfshin endacakë dhe lypsarë bijtë e tij dhe e kërkofshin ushqimin larg shtëpive të tyre të rrënuara.
11Upnik naj ga odere za vse, kar ima, in tujci naj uplenijo, kar si je pridobil.
11Fajdexhiu i marrtë të gjitha pasuritë e tij dhe të huajtë i vjedhshin frytin e mundit të tij.
12Ne bodi mu nikogar, ki mu dobroto pomoli, in nihče naj ne izkaže usmiljenja sirotam njegovim.
12Askush mos pastë mëshirë për të dhe askujt mos i ardhtë keq për jetimët e tij.
13Pokončan bodi zarod njegov, v drugem rodu bodi izbrisano njih ime.
13U shkatërrofshin pasardhësit e tij; në brezin e dytë emri i tyre u shoftë.
14V spominu bodi krivica očetov njegovih pri GOSPODU in greh matere njegove se ne izbriši.
14U kujtoftë para Zotit paudhësia e etërve të tij dhe mëkati i nënës së tij mos u shoftë.
15Bodo naj vedno pred očmi GOSPODU, da iztrebi z zemlje njih spomin.
15U dalshin gjithnjë mëkatet e tyre para Zotit, me qëllim që ai të zhdukë nga toka kujtimin e tyre.
16Zato ker ni maral izkazovati usmiljenja, ampak je preganjal moža ubogega in potrebnega in njega, ki mu je srce potrto, da ga usmrti.
16Sepse atij nuk i shkoi ndër mend të kishte dhemshuri, por e ka përndjekur të varfërin, nevojtarin dhe atë që ishte zemërthyer deri sa t'u shkaktonte vdekjen.
17In ljubil je prokletstvo, zato ga je zadelo, in ni se veselil blagoslova, zato mu je daleč ostalo.
17Mbasi e ka dashur mallkimin, rëntë ai mbi të; dhe mbasi nuk është kënaqur me bekimin, ky u largoftë prej tij.
18Oblačil se je s prokletstvom kakor z oblačilom svojim, in šlo mu je v notranjščino kakor voda in kakor olje v kosti njegove.
18Mbasi u mbulua me mallkim si me një rrobe, i hyftë ai si ujë në trupin e tij dhe si vaj në kockat e tij;
19Bodi mu torej kakor suknja, ki se ž njo ogrinja, in kakor pas, ki se ž njim vedno opasuje.
19Qoftë për të si një rrobe që e mbulon dhe si një brez që e lidh përjetë.
20To bodi plačilo protivnikom mojim od GOSPODA in njim, ki hudo govoré zoper dušo mojo.
20Qoftë ky nga ana e Zotit shpërblimi për kundërshtarët e mi dhe për ata që flasin keq kundër meje.
21Ti pa, o Jehova Gospod, ravnaj milostno z menoj zavoljo imena svojega; ker je dobra milost tvoja, reši me!
21Por ti, o Zot, o Zot, vepro në favorin tim për hir të emrit tënd, çliromë me dhemshurinë dhe mirësinë tënde,
22Kajti ubožen sem in potreben, in srce moje je prebodeno v meni.
22sepse unë jam i varfër dhe nevojtar, dhe zemra ime është plagosur brenda meje.
23Kakor senca, ko se nagiblje, ginem; kakor kobilico me semtertja podé.
23Unë iki si një hije që zgjatet, jam i tronditur si një karkalec.
24Kolena moja se šibé od posta in meso mi hujša, da ni več tolščobe.
24Gjunjët e mi dridhen nga të pangrënët dhe trupi im është dobësuar për mungesë të dhjamit.
25Vrhutega sem jim v zasramovanje; ko me vidijo, majejo z glavo svojo.
25Jam bërë një faqezi për ta; kur më shohin, tundin kokën.
26Pomagaj mi, o GOSPOD, Bog moj, reši me po milosti svoji,
26Ndihmomë, o Zot, Perëndia im, shpëtomë për dhemshurinë tënde,
27da spoznajo, da je to roka tvoja, da si ti, GOSPOD, to storil.
27dhe ta dinë që kjo është vepër e duarve të tua, dhe që ti, o Zot, e ke bërë.
28Preklinjajo naj, ti me blagoslavljaj! Ko se povzdignejo, bodo osramočeni, a hlapec tvoj se bo veselil.
28Ata do të mallkojnë, por ti do të bekosh; kur të ngrihen, do të mbeten të hutuar, por shërbëtori yt do të gëzohet.
29Z nečastjo se morajo odeti protivniki moji in ogrniti se kakor s plaščem s sramoto svojo.
29U mbulofshin me turp kundërshtarët e mi dhe u mbështjellshin me turp si me mantel,
30Hvalil bom močno z usti svojimi GOSPODA in sredi mnogih ga bom proslavljal,da stoji na desni siromaku, da ga reši njih, ki mu obsojajo dušo.
30Unë do të kremtoj me të madhe Zotin me gojën time dhe do ta lëvdoj në mes të një turme të madhe,
31da stoji na desni siromaku, da ga reši njih, ki mu obsojajo dušo.
31sepse ai rri në të djathtë të të varfërit për ta shpëtuar nga ata që e dënojnë me vdekje.