1{Pesem stopinj.} Ko je GOSPOD nazaj peljal jetnike sionske, nam je bilo kakor v sanjah.
1Kur Zoti i bëri robërit e Sionit të kthehen, na u duk si ëndërr.
2Tedaj so se smeha napolnila usta naša in jezik naš z radostnim petjem. Tedaj so rekli med pogani: Veličastne reči je ž njimi storil GOSPOD!
2Atëherë goja jonë u mbush me qeshje dhe gjuha jonë me këngë gëzimi, atëherë thuhej midis kombeve: "Zoti ka bërë gjëra të mëdha për ta".
3Veličastne reči je storil z nami GOSPOD, veseli smo bili!
3Zoti ka bërë gjëra të mëdha për ne, dhe jemi tërë gëzim.
4Pripelji nazaj, o GOSPOD, jetnike naše kakor potoke v suho deželo!
4Bëj të rikthehen robërit tanë, o Zot, ashtu si përrenjtë në jug.
5Kateri sejejo s solzami, z radostnim bodo želi petjem.Kdorkoli hodi semtertja z jokom, noseč seme za setev, vrne se domov z glasnim petjem, noseč snope svoje.
5Ata që mbjellin me lotë, do të korrin me këngë gëzimi.
6Kdorkoli hodi semtertja z jokom, noseč seme za setev, vrne se domov z glasnim petjem, noseč snope svoje.
6Vërtetë ecën duke qarë ai që mban farën që do të mbillet, por ai do të kthehet më këngë gëzimi duke sjellë duajt e tij.