1{Načelniku godbe. Psalm Davidov.} Doklej, o GOSPOD? Boš li zabil me večno? Doklej boš skrival obličje svoje pred menoj?
1Deri kur do të më harrosh, o Zot? Vallë kështu do të jetë përjetë? Deri kur do të më fshehësh fytyrën tënde?
2Doklej naj gojim skrbi v duši svoji, žalost v srcu svojem vse dni? Doklej se bo vzpenjal sovražnik moj proti meni?
2Deri kur do të marr vendime në shpirtin tim dhe do të kem pikëllim në zemrën time tërë ditën? Deri kur do të ngrihet armiku im mbi mua?
3Ozri se sem, odgovóri mi, GOSPOD, moj Bog, razsvetli oči moje, da ne zaspim na smrt;
3Shiko me vëmendje dhe përgjigjmu, o Zot, Perëndia im, ndriço sytë e mi, që të mos më zërë gjumi në gjumin e vdekjes,
4da ne poreče sovražnik moj: Premagal sem ga; da se ne bodo radovali nasprotniki moji, če bi omahnil.
4dhe armiku im të mos thotë: "E munda", dhe armiqtë e mi të mos gëzohen kur unë lëkundem.
5Jaz pa upam v milost tvojo; radovalo se bo srce moje v zveličanju tvojem;prepeval bom GOSPODU, ker mi je storil dobro.
5Por unë kam besim në mirësinë tënde dhe zemra ime do të ngazëllojë në çlirimin tënd;
6prepeval bom GOSPODU, ker mi je storil dobro.
6unë do t'i këndoj Zotit, sepse ai më ka trajtuar me shumë shpirtmadhësi.