¹{Pesem stopinj.} Spominjaj se, o GOSPOD, Davidu vsega truda njegovega!

¹Mbaje mend, o Zot, Davidin dhe të gjitha mundimet e tij,

²Kako je prisegel GOSPODU, obljubil Mogočnemu Jakobovemu:

²ashtu si ai iu betua Zotit dhe lidhi kusht me të Fuqishmin e Jakobit, duke thënë:

³Ne pojdem v hiše svoje šator, ne stopim na posteljo ležišča svojega,

³"Nuk do të hyj në çadrën e shtëpisë sime, nuk do të hipi mbi shtratin tim;

⁴spanja ne dam očem svojim, dremanja trepalnicam svojim,

⁴nuk do t'i jap gjumë syve të mi as pushim qepallave të mia,

⁵dokler ne najdem mesta za GOSPODA, bivališča za Mogočnega Jakobovega!

⁵deri sa të kem gjetur një vend për Zotin, një banesë për të Fuqishmin e Jakobit".

⁶Glej, skrinja zaveze je bila, kakor smo slišali, v Efrati, našli smo jo na poljanah Jaarskih.

⁶Ja, dëgjuam të flitet për të në Efratah, e gjetëm në fushat e Jaarit.

⁷Pojdimo v šatore njegove, priklanjajmo se pred nog njegovih podnožjem!

⁷Le të shkojmë në banesën e tij, le ta adhurojmë përpara fronit të këmbëve të tij.

⁸Vstani, GOSPOD, stopi v počivališče svoje, ti in skrinja moči tvoje!

⁸Çohu, o Zot, dhe eja në vendin ku pushon ti dhe arka e forcës sate.

⁹Duhovniki tvoji naj se oblečejo s pravičnostjo in sveti tvoji naj pojó veselo.

⁹Priftërinjtë e tu le të vishen me drejtësi, dhe le të këndojnë nga gëzimi shenjtorët e tu.

¹⁰Zavoljo Davida, hlapca svojega, ne zavrni maziljenca svojega obličja!

¹⁰Për hir të Davidit, shërbëtorit tënd, mos e dëbo fytyrën e të vajosurit tënd.

¹¹Prisegel je GOSPOD Davidu resnico, od katere ne bo odstopil: „Od sadú telesa tvojega posadim na prestol tvoj.

¹¹Zoti iu betua Davidit në të vërtetë dhe nuk do të ndryshojë: "Unë do të vë mbi fronin tënd një fryt të të përbrendëshmëve të tua.

¹²Ako se bodo držali zaveze moje sinovi tvoji in pričevanj mojih, katerih jih bom učil, bodo tudi njih sinovi vekomaj sedeli na prestolu mojem.“

¹²Në rast se bijtë e tu do të respektojnë besëlidhjen time dhe porositë e mia, që unë do t'u mësojë atyre, edhe bijtë e tyre do të ulen përjetë mbi fronin tënd".

¹³Zakaj GOSPOD je izvolil Sion, želel si ga je za prebivališče svoje:

¹³Duke qenë se Zoti e ka zgjedhur Sionin, ai e ka dashur atë për banesën e tij:

¹⁴To je počivališče moje vekomaj, tu bom prebival, ker njega sem si želel.

¹⁴"Ky është vendi im i pushimit përjetë; këtu do të banoj, sepse e kam dashur.

¹⁵Hrano njegovo bom bogato blagoslovil, potrebne njegove nasitim s kruhom;

¹⁵Do të bekoj fort zahiretë e tij, do t'i ngop me bukë të varfërit e tij;

¹⁶in duhovnike njegove oblečem z zveličanjem, in sveti njegovi bodo veselo peli.

¹⁶do t'i vedh priftërinjtë e tij me shpëtim, do të ngazëllojnë shenjtorët e tij me britma gëzimi.

¹⁷Storim, da tam požene rog Davidu, kjer sem pripravil svetilo maziljencu svojemu.Sovražnike njegove ogrnem s sramoto, nad njim pa bo cvetel venec njegov.

¹⁷Këtu do ta rris fuqinë e Davidit dhe do t'i jap një llambë të vajosurit tim.

¹⁸Sovražnike njegove ogrnem s sramoto, nad njim pa bo cvetel venec njegov.

¹⁸Do t'i mbuloj me turp armiqtë e tij, por mbi të do të lulëzojë kurora e tij".