¹{Načelniku godbe. Psalm sinov Korahovih. Pouk.} O Bog, z ušesi svojimi smo slišali, očetje naši so nam pripovedovali, kako delo si storil v njih časih, v časih starodavnih.

¹O Perëndi, e kemi dëgjuar me veshët tona, etërit tanë na kanë treguar veprën që ti ke bërë në ditët e tyre në kohërat e lashta.

²Ti si z roko svojo izgnal poganske narode in naselil njé, zatrl si ljudstva in razširil njé.

²Për t'i vendosur me dorën tënde ti ke shpronësuar kombet, ke çrrënjosur popuj për t'u bërë vend atyre. Në fakt nuk e pushtuan vendin me shpatën e tyre dhe nuk qe krahu i tyre që i shpëtoi, por ishte dora jote e djathtë, krahu yt dhe drita e fytyr

³Niso namreč z mečem svojim dobili dežele v oblast, in njih rama jim ni dala rešenja, marveč desnica tvoja in rama tvoja in obličja tvojega luč, ker blagovoljen si jim bil.

³ës sate, sepse të pëlqenin.

⁴Ti sam si kralj moj, o Bog: Pošlji vsakršno rešenje Jakobu.

⁴Ti je mbreti im, o Perëndi, që vendos fitoret për Jakobin.

⁵S teboj poderemo na tla zatiralce svoje, v imenu tvojem pogazimo nje, ki se vzpenjajo zoper nas.

⁵Me anën tënde do të përmbysim armiqtë tanë; në emër tënd do të shkelim ata që ngrihen kundër nesh.

⁶Ker na lok svoj se ne zanašam, in meč moj me ne reši.

⁶Sepse nuk kam besim tek harku im dhe nuk do të jetë shpata ime ajo që do të më shpëtojë.

⁷Ali ti nas otimlješ zatiralcev naših in sovražilce naše osramočuješ.

⁷Por je ti ai që na shpëton nga armiqtë tanë dhe që i mbulon me turp ata që na urrejnë.

⁸Z Bogom se hvalimo vse dni in ime tvoje bomo slavili vekomaj. (Sela.)

⁸Ne do të lëvdojmë çdo ditë Perëndinë dhe do të kremtojmë emrin tënd përjetë. (Sela)

⁹Zdaj pa si nas zavrgel in izdal v sramoto in ne hodiš z našimi vojskami.

⁹Por ti na dëbove dhe na mbulove me turp, dhe nuk del më me ushtritë tona.

¹⁰Storil si, da smo se umaknili sovražniku, in neprijatelji naši si kopičijo plen.

¹⁰Ti ke bërë të kthejmë kurrizin përpara armikut, dhe ata që na urrejnë na kanë grabitur.

¹¹Izdal si nas kakor ovce v hrano in med pogane si nas razkropil.

¹¹Ti na ke dhënë si dele për therje dhe na ke shpërndarë midis kombeve.

¹²Prodal si ljudstvo svoje za malo in povišal nisi cene njegove.

¹²Ti e ke shitur popullin tënd për asgjë dhe nuk ke nxjerrë asnjë fitim nga shitja e tij.

¹³Izpostavil si nas v zasrambo sosedom našim, v zasramovanje in zasmehovanje njim, ki so okoli nas.

¹³Ti na bëre për turp me fqinjët tanë, u bëmë gazi dhe tallja e atyre që rrijnë rreth nesh.

¹⁴Za pregovor si nas postavil med narodi in da ljudstva majejo z glavo nad nami.

¹⁴Ti na ke bërë të jemi gazi i kombëve; përsa na përket neve, popujt tundin kokën.

¹⁵Ves dan mi je nečast moja pred očmi in obličja mojega sramota me pokriva.

¹⁵Turpi im më rri gjithmonë përpara, dhe fytyra ime është e mbuluar nga turpi,

¹⁶Zaradi glasu zasramovalca in preklinjalca, spričo sovražnika in maščevalca.

¹⁶për shkak të atij që më fyen dhe më poshtëron, për shkak të armikut dhe atij që kërkon hakmarrje.

¹⁷Vse to nas je zadelo, in vendar te nismo pozabili niti nezvesto ravnali proti zavezi tvoji.

¹⁷Të tëra këto na kanë rënë mbi kurriz, por ne nuk kemi harruar dhe nuk kemi tradhëtuar besëlidhjen tënde.

¹⁸Ni se umeknilo srce naše in stopinja naša ni zavila v stran od steze tvoje,

¹⁸Zemra jonë nuk është kthyer prapa dhe hapat tona nuk janë larguar nga rruga jote,

¹⁹da si nas tako potrl v kraju šakalov in pokril s senco smrti.

¹⁹por ti na ke copëtuar, duke na futur në vende çakejsh dhe duke na mbuluar me hijen e vdekjes.

²⁰Ko bi bili pozabili ime Boga svojega in iztegnili roke svoje k bogu tujemu,

²⁰Po të kishim harruar emrin e Perëndisë tonë dhe po t'i kishim shtrirë duart tona drejt një perëndie të huaj,

²¹ali bi ne bil Bog tega poiskal? Saj on pozna srca skrivnosti.

²¹a nuk do ta kishte zbuluar Perëndia këtë gjë? Në fakt ai i njeh sekretet e zemrës.

²²Toda zavoljo tebe nas moré ves dan, cenijo nas kakor ovce za klanje.

²²Po, për shkakun tënd ne vritemi çdo ditë dhe konsiderohemi si dele.

²³Zbúdi se, zakaj spiš, o Gospod? Vstani, ne zametaj nas na večno!

²³Zgjohu! Pse fle, o Zot? Çohu, mos na kthe për gjithnjë.

²⁴Zakaj skrivaš obličje svoje, pozabljaš bedo našo in zatiranje naše?

²⁴Pse e fsheh fytyrën tënde, dhe harron pikëllimin tonë dhe shtypjen tonë?

²⁵Ker v prah je ponižana duša naša, tal se je prijelo telo naše.Vstani na pomoč nam in reši nas zavoljo milosti svoje.

²⁵Sepse shpirtërat tona janë ulur deri te pluhuri dhe trupi ynë i është ngjitur tokës.

²⁶Vstani na pomoč nam in reši nas zavoljo milosti svoje.

²⁶Çohu të na ndihmosh dhe na shpëto për hir të mirësisë sate.