1{Načelniku godbe; kakor ‚Ne pogubi!‘ Davidova zlata pesem, ko je bežal pred Savlom v votlino.} Milosten mi bodi, Bog, milosten mi bodi, ker k tebi je pribežala duša moja, in v senci peruti tvojih iščem zavetja, dokler ne minejo težave.
1Ki mëshirë për mua, o Perëndi, ki mëshirë për mua, sepse shpirti im gjen strehë te ti; gjej strehë në hijen e krahëve të tu deri sa të kalojnë fatkeqësitë.
2Klical bom k Bogu Najvišjemu, k Bogu mogočnemu, ki vse izvršuje zame.
2Unë do t'i thërras Perëndisë, Shumë të Lartit, Perëndisë që kryen çdo gjë për mua.
3Pošlje iz nebes in mi da rešenje, osramoti njega, ki me rohneč preganja. (Sela.) Pošlje Bog milost svojo in resnico svojo.
3Ai do të dërgojë nga qielli për të më shpëtuar, ai qorton ashpër atë që dëshiron të më përpijë. (Sela) Perëndia do të dërgoj mirësinë e tij dhe të vërtetën e tij.
4Duša moja je sredi levov, ležati mi je med razkačenimi, med ljudmi, katerih zobje so sulice in pšice, in jezik njih je oster meč.
4Shpirti im është si në mes të luanëve; banoj midis njerëzve që vjellin zjarr, midis njerëzve dhëmbët e të cilëve janë shtiza dhe shigjeta, dhe gjuha e tyre është një shpatë e mprehur mirë.
5Povišaj se nad nebesa, o Bog, nad vso zemljo bodi slava tvoja!
5U lartofsh mbi qiejtë, o Perëndi; shkëlqeftë lavdia jote mbi të gjithë tokën.
6Mrežo so nastavili stopinjam mojim, sovražnik je potlačil dušo mojo, jamo so izkopali pred menoj, a sami so popadali vanjo. (Sela.)
6Ata kanë shtrirë një rrjetë mbi hapat e mia; unë jam i tëri i kërrusur; kanë hapur një gropë para meje, por ata vetë ranë brenda. (Sela)
7Utrjeno je srce moje, o Bog, utrjeno je srce moje, pel bom in na strune brenkal.
7Zemra ime është e prirur mirë, o Perëndi, zemra ime është e prirur mirë; unë do të këndoj dhe do të lëvdoj.
8Prebudi se slava moja, prebudite se, brenklje in strune, zbudim naj jutranjo zarjo!
8Rizgjohu, fryma ime; rizgjohuni, psaltir dhe qeste; unë do të rizgjoj agimin.
9Slavil te bom med ljudstvi, Gospod, psalme ti prepeval med narodi.
9Do të të kremtoj midis popujve, o Zot, do të këndoj lavdet e tua midis kombeve,
10Zakaj velika je do nebes milost tvoja, do nebeških višav resnica tvoja.Povišaj se nad nebesa, o Bog, nad vso zemljo bodi slava tvoja!
10sepse e madhe deri në qiell është mirësia jote, dhe e vërteta jote arrin deri në retë.
11Povišaj se nad nebesa, o Bog, nad vso zemljo bodi slava tvoja!
11U lartofsh mbi qiejtë, o Perëndi; lavdia jote shkëlqeftë mbi të gjithë tokën.