¹Zvino zvatinobatawo pamwe, tinokumbira zvikuruwo kuti musagamuchira nyasha dzaMwari pasina.

¹Men som medarbeidere formaner vi eder også at I ikke forgjeves må ta imot Guds nåde.

²Nekuti unoti: Nenguva yakafanira ndakakunzwa, uye nepazuva reruponeso ndakakubatsira; tarirai, zvino nguva yakafanira; tarirai ikozvino zuva rekuponeswa.

²Han sier jo: På den tid som behaget mig, bønnhørte jeg dig, og på frelsens dag kom jeg dig til hjelp. Se, nu er en velbehagelig tid, se, nu er frelsens dag!

³Hatigumbusi nechinhu, kuti kushumira kurege kumhurwa;

³Og vi gir ikke i noget stykke noget anstøt, forat ikke tjenesten skal bli lastet,

⁴asi pazvose tinozviratidza savashumiri vaMwari, pakutsungirira kukuru, pamanikidzo, pakushaiwa, pakumanikidzwa,

⁴men viser oss i alt som Guds tjenere: ved stort tålmod i trengsler, i nød, i angst,

⁵pakurohwa, pakusungwa, pamabongozozo, pamabasa, pakusavata, pakutsanya,

⁵under slag, i fengsler, i oprør, i strengt arbeid, i nattevåk, i faste;

⁶pautsvene, paruzivo, pamoyo murefu, paunyoro, paMweya Mutsvene, parudo rusinganyepedzeri;

⁶ved renhet, ved skjønnsomhet, ved langmodighet, ved godhet, ved den Hellige Ånd, ved uskrømtet kjærlighet,

⁷pashoko rechokwadi, pasimba raMwari, pazvombo zvekururama, kurudyi nekuruboshwe,

⁷ved sannhets ord, ved Guds kraft, ved rettferds våben på høire og venstre side;

⁸nekukudzwa nekuzvidzwa, neguhu rakaipa neguhu rakanaka; sevanyepedzeri, asi tiri vechokwadi;

⁸i ære og vanære, med ondt rykte og godt rykte, som forførere og dog sanndrue,

⁹sevasingazikamwi, asi tichizikamwa zvikuru; sevanofa, asi tarirai, tiri vapenyu; sevanorohwa, asi tisingaurawi;

⁹som ukjente og dog velkjente; som de som dør, og se, vi lever, som de som refses og dog ikke ihjelslåes,

¹⁰sevanoshungurudzwa, asi tichigara tichifara; sevarombo, asi tichifumisa vazhinji; savasine chinhu, asi tine zvose.

¹⁰som bedrøvede, men alltid glade, som fattige, som dog gjør mange rike, som de som intet har og dog eier alt.

¹¹Imwi veKorinde, muromo wedu wakashama kwamuri, moyo wedu wakuriswa.

¹¹Vår munn er oplatt mot eder, I korintiere, vårt hjerte har utvidet sig.

¹²Hamumanikidzwi matiri, asi munomanikidzwa mumoyo menyu.

¹²I har ikke trangt rum hos oss, men det er trangt i eders hjerte.

¹³Zvino pakutsiva kwakadaro, ndinotaura sekune vana vangu, imwiwo mukuriswe.

¹³Men like for like - jeg taler som til barn - utvid også I eders hjerter!

¹⁴Musasungwa zvisina kufanira pajoko pamwe nevasingatendi; nekuti kururama kungava nekudyidzana kwei nekusarurama? Chiedza chingabatana sei nerima?

¹⁴Dra ikke i fremmed åk med vantro! for hvad samlag har rettferd med urett, eller hvad samfund har lys med mørke?

¹⁵Kristu unokunzwana kwei naBeriari? Unotenda ungava nemugove wei neusingatendi?

¹⁵Og hvad samklang er det mellem Kristus og Belial, eller hvad lodd og del har en troende med en vantro?

¹⁶Tembere yaMwari ine chitenderano chei nezvifananidzo? Nekuti imwi muri tembere yaMwari mupenyu, Mwari sezvaakareva achiti: Ndichagara mavari, nekufamba mavari; ndichava Mwari wavo, uye ivo vachava vanhu vangu.

¹⁶Og hvad enighet er det mellem Guds tempel og avguder? Vi er jo den levende Guds tempel, som Gud har sagt: Jeg vil bo iblandt dem og ferdes iblandt dem, og jeg vil være deres Gud, og de skal være mitt folk.

¹⁷Naizvozvo budai pakati pavo, muraurwe, ndizvo zvinotaura Ishe, uye musabata chine tsvina; uye ini ndichakugamuchirai,

¹⁷Derfor, gå ut fra dem og skill eder fra dem, sier Herren, og rør ikke ved urent, så skal jeg ta imot eder,

¹⁸Uye ndichava Baba kwamuri, nemwi muchava vanakomana nevanasikana vangu, ndizvo zvinotaura Ishe Wemasimbaose.

¹⁸og jeg vil være eder en far, og I skal være mig sønner og døtre, sier Herren, den Allmektige.