¹Shure kwaizvozvo Jobho wakashamisa muromo wake, akatuka zuva rake.

¹ بالاخره ایّوب لب به سخن گشود و روزی را که متولّد شده بود نفرین کرد: ایّوب

²Jobho akapindura akati,

² لعنت بر آن روزی که به دنیا آمدم و شبی که نطفه‌ام در رحم مادرم بسته شد.

³Zuva randakaberekwa naro ngarirove, Nousiku uhwo hwavakati, Mwana womukomana agamuchirwa.

³ آن روز تاریک شود، خدا آن را به یاد نیاورد و نور در آن ندرخشد.

⁴Zuva iro ngarive rima; Mwari ari kumusoro ngaarege kurirangarira, Nechiedza ngachirege kurivhenekera.

⁴ در ظلمت و تاریکی ابدی فرو رود؛ ابر تیره بر آن سایه افکند و کسوف آن را بپوشاند.

⁵Rima nomumvuri worufu ngazviritore rive razvo; Gore ngarigare pamusoro paro; Zvose zvinosvibisa zuva ngazvirivhunduse.

⁵ آن شب را تاریکی غلیظ فرا گیرد، در خوشی با روزهای سال شریک نشود، و جزء شبهای ماه به حساب نیاید.

⁶Kana huri vusiku uhwo, ngahubatwe nerima guru; Ngahurege kufara pakati pamazuva egore; Ngahurege kurahwa pakati pemwedzi.

⁶ آن شب، شبی خاموش باشد و صدای خوشی در آن شنیده نشود.

⁷Usiku uhwo ngahuve ngomwa; inzwi romufaro ngarirege kupinda mahuri.

⁷ آنهایی که می‌توانند هیولای دریایی را رام سازند، آن شب را نفرین کنند.

⁸Vanotuka zuva iro ngavavutukewo, Ivo vanogona kumutsa shato huru.

⁸ در آن شب ستاره‌ای ندرخشد و به امید روشنایی باشد، امّا سپیدهٔ صبح را نبیند،

⁹Nyeredzi dzamambakwedza ahwo ngadzisvibe; Ngahumirire chiedza, asi huchishaiwe; Ngaurege kuona fungiro dzameso amangwanani;

⁹ زیرا رحم مادرم را نبست و مرا به این بلاها دچار کرد.

¹⁰Zvahusina kupfiga mikova yemimba yamai vangu, Kana kuvanza kutambudzika pameso angu.

¹⁰ چرا در وقت تولّدم نمردم و چرا زمانی که از رحم مادر به دنیا آمدم، جان ندادم؟

¹¹Ndakaregereiko kufa ndichiri mumimba? Ndakaregerei kuparara ndichibuda mudumbu,

¹¹ چرا مادرم مرا بر زانوان خود گذاشت و پستان به دهنم نهاد؟

¹²Mabvi akandigamuchirireiko? Kana mazamu, kuti ndimwe?

¹² اگر در آن وقت می‌مردم، اکنون آرام و آسوده با پادشاهان و رهبران جهان که قصرهای خرابه را دوباره آباد نمودند، و خانه‌های خود را با طلا و نقره پُر کردند، خوابیده بودم.

¹³nekuti ndingadai zvino ndakatandavara, ndinyerere; Ndingadai ndivete; ipapo ndingadai ndazorora;

¹³ چرا مانند جنین سقط شده دفن نشدم؛ مانند طفلی که هرگز روشنایی را ندید.

¹⁴Pamwechete namadzimambo namakurukota enyika Vakazvivakira matongo;

¹⁴ زیرا در گور، مردمان شریر به کسی آسیب نمی‌رسانند و اشخاص خسته آرامش می‌یابند.

¹⁵Kana namachinda, aiva nendarama, Akazadza dzimba dzawo nesirivha;

¹⁵ در آنجا حتّی زندانیان در صلح و صفا با هم به سر می‌برند و صدای زندانبان را نمی‌شنوند.

¹⁶Kana ndingadai ndisina kuvapo somwana akaponiwa nguva isina kusvika; Savacheche vasina kutongoona chiedza.

¹⁶ کوچک و بزرگ یکسان هستند و غلام از دست صاحب خود آزاد می‌باشد.

¹⁷Vakaipa vanorega kutambudza kwavo ipapo; Vakaneta vanozorora ipapo.

¹⁷ چرا کسانی‌که بدبخت و اندوهگین هستند در روشنی به سر می‌برند؟

¹⁸Vasungwa vanorugare pamwechete ipapo; Havanzwi inzwi romutariri.

¹⁸ آنها در آرزوی مرگ هستند، امّا مرگ به سراغشان نمی‌آید و بیشتر از گنج در جستجوی گور خود می‌باشند

¹⁹Vaduku navakuru varipo; Uye muranda akasununguka panatenzi wake.

¹⁹ و چقدر خوشحال می‌شوند، وقتی‌که می‌میرند و در گور می‌روند.

²⁰Munhu ari panjodzi anopirweiko chiedza, Noupenyu kuno ane shungu pamoyo;

²⁰ چرا نور بر کسانی بتابد که بیچاره هستند و راههای امید را از هر سو بسته می‌بینند؟

²¹Avo vanoshuva rufu, asi haruuyi; Vanoruchera kupfuura fuma yakavanzwa pasi;

²¹ به جای غذا، غم می‌خورم و اشک و زاریم مانند آب جاری است.

²²Vanopembera kwazvo, Nokufara, kana vachiwana hwiro?

²² از آنچه می‌ترسیدم و وحشت می‌کردم، به سرم آمد. آرام و قرار ندارم و رنج و غم من روزافزون است.

²³Munhu, akadzimira nzira yake, anopirweiko upenyu, Iye akadzivirirwa norumhanda naMwari?

²³ آرام و قرار ندارم و رنج و غم من روزافزون است.

²⁴Nekuti ndinogomera ndisati ndadya, Kuvuvura kwangu kunodururwa semvura.

²⁵Nekuti chinhu chandaitya chandiwira, Nechandinoteta chandivinga.

²⁶Handina mufaro, kana kunyarara, kana kuzorora; Asi njodzi inongosiuya.