1Ishe, makanga muri ugaro bwedu Pamarudzi namarudzi.
1
خداوندا، تو همیشه پناهگاه ما بودهای.
2Makomo asati azvarwa, Musati matongosika nyika nevhu, Kubva pakusingaperi kusvikira pakusingaperi imwi muri Mwari.
2
پیش از آن که کوهها را بیافرینی
و زمین و جهان را به وجود آوری،
از ازل خدا بودهای
و تا ابد خدا خواهی بود.
3Munodzosera munhu kuguruva; Muchiti, Dzokai vana vavanhu.
3
تو آدمیان را به خاک برمیگردانی و میگویی:
«ای فرزندان آدم به خاک بازگردید.»
4nekuti kwamuri makore ane chiuru Akangofanana nezuva razuro kana rapfuura, Senguva yokurinda yousiku.
4
هزاران سال در نظر تو مانند یک روز است،
مانند دیروز که گذشته است
و مانند پاسی از شب.
5Munovakukura semvura zhinji; vava sehope; Mangwanani vakaita souswa hunotunga.
5
تو ما را مانند توفان از جا میکنی،
زندگی ما مانند یک خواب است،
مثل گیاهی که صبحگاهان میروید،
6Mangwanani hunotumbuka, hunomera; Madekwana hunodzurwa, ndokusvava.
6
صبحگاهان میروید
و شب هنگام از بین میرود.
7nekuti tinopedzwa nokutsamwa kwenyu, Tinotambudzika nehasha dzenyu.
7
با غضب تو از بین میرویم
و خشم تو ما را به وحشت میاندازد.
8Makaisa zvakaipa zvedu pamberi penyu, Zvivi zvedu zvakavanzika pachiedza chechiso chenyu.
8
گناهان ما را در حضور خود گذاشتهای
و خطاهای پنهانی ما نزد تو آشکار است.
9Nekuti mazuva edu ose anopfuura makatsamwa; Makore edu anopera sebefu.
9
غضب تو عمر ما را کوتاه میسازد
و مانند خیالی به آن خاتمه میدهد.
10Mazuva amakore edu anosvika makore makumi manomwe, Kana tine simba makore makumi masere; Asi kunyange achikudzwa ndiko kutambudzika nenhamo chete. nekuti gare-gare aenda, nesu tabhururuka taenda.
10
دوران عمر ما هفتاد سال است
و یا اگر قویتر باشیم، ممکن است هشتاد سال زندگی کنیم،
امّا همهٔ دوران زندگی ما آمیخته با رنج و زحمت است
و بزودی به سر میرسد و فنا میشویم.
11Ndianiko anoziva simba rokutsamwa kwenyu, Nehasha dzenyu, kuti mutyiwe zvakafanira here?
11
چه کسی میتواند میزان خشم تو را بداند؟
چه کسی میداند که از غضب تو چقدر باید ترسید؟
12Tidzidzisei kunatsoverenga mazuva edu, Kuti tizviwanire moyo wakachenjera.
12
به ما تعلیم بده تا بدانیم که دوران عمر ما چقدر کوتاه است،
تا شاید عاقل شویم.
13Dzokai Jehovha; kusvikira rinhiko? nzwirai tsitsi varanda venyu.
13
خداوندا، خشم تو چقدر طول خواهد کشید؟
بر بندگان خود رحم فرما.
14Tigutsei mangwanani netsitsi dzenyu; Kuti tifarise, tive nomufaro mazuva edu ose.
14
صبحگاهان دلهای ما را از محبّت پایدار خود لبریز گردان
تا عمر خود را با سرود و شادی به سر بریم.
15Tifadzei zvinoenzana namazuva amakatitambudza, Namakore atakaona zvakaipa.
15
به اندازهٔ روزهایی كه غم نصیب ما کردی،
اکنون ما را شادمان ساز.
16Zvamakaita ngazvionekwe navaranda venyu, Nokubwinya kwenyu pamusoro pavana vavo.
16
تا بندگانت کارهای عجیب تو را مشاهده کنند
و فرزندان ما قدرت عظیم تو را ببینند.
رحمت و لطف تو، ای خدای ما، نصیب ما باد
و خدا ما را در تمام كارهایمان برکت دهد!
17Kunaka kwaJehovha Mwari wedu ngakuve pamusoro pedu; Mutisimbisire basa ramaoko edu; Zvirokwazvo, basa ramaoko edu murisimbise.
17
رحمت و لطف تو، ای خدای ما، نصیب ما باد
و خدا ما را در تمام كارهایمان برکت دهد!