¹Zvino zvatine zvivimbiso izvi vadikamwa, ngatizvinatse patsvina dzose dzenyama nemweya, tikwanise utsvene mukutya Mwari.

¹Te tedy obietnice mając, najmilsi! oczyszczajmy samych siebie od wszelakiej zmazy ciała i ducha, wykonywając poświęcenie w bojaźni Bożej.

²Tigamuchirei; hatina kutadzira munhu, hatina kutadzisa munhu, hatina kubiridzira munhu.

²Przyjmijcież nas; nikogośmy nie ukrzywdzili, nikogośmy nie uszkodzili, nikogośmy przez łakomstwo nie podeszli.

³Handitauriri kupa mhosva; nekuti ndamboreva kuti imwi muri mumoyo medu, kuti tife nekurarama pamwe.

³Nie mówięć tego, abym was potępiać miał; bom przedtem powiedział, iż wy w sercach naszych tak jesteście, żebyśmy radzi z wami społecznie umierali i społecznie żyli.

⁴Ushingi hwekutaura kwangu kwamuri hwukuru, kuzvirumbidza kwangu kukuru pamusoro penyu; ndakazadzwa nenyaradzo, ndinofara zvikurusa pamatambudziko edu ose.

⁴Mam wielkie bezpieczeóstwo do mówienia u was, mam wielką chlubę z was, napełnionym jest pociechą, nader obfituję weselem w każdym ucisku naszym.

⁵Nekuti takati tasvika Makedhonia, nyama yedu haina kuva nezororo, asi takatambudzwa pamativi ose; kunze kukakavara, mukati kutya.

⁵Albowiem gdyśmy przyszli do Macedonii, ciało nasze żadnego odpoczynku nie miało, ale we wszystkiem byliśmy uciśnieni, zewnątrz walki, a wewnątrz postrachy.

⁶Asi Mwari, unonyaradza vakasuruvadzwa, wakatinyaradza nekusvika kwaTito;

⁶Ale Bóg, który cieszy uniżonych, pocieszył nas przez przyjście Tytusowe.

⁷uye kwete nekusvika kwake chete, asiwo nekunyaradzwa kwaakanyaradzwa nako pamusoro penyu, paakatiudza zvechishuwo chenyu chemoyo wose, kuchema kwenyu, kushingaira kwenyu pamusoro pangu, zvekuti ndakanyanya kufara.

⁷A nie tylko przez przyjście jego, ale też przez pociechę, którą on ucieszony jest z was, oznajmiwszy nam żądność waszę, narzekanie wasze, gorliwość waszę za mną, tak żem się też więcej uweselił.

⁸Nekuti kunyange ndakakushungurudzai netsamba, handizvidyi moyo; kunyange ndichizvidya moyo; nekuti ndinoona kuti tsamba iyoyo yakakushungurudzai, asi yakanga iri nguva duku.

⁸Bo chociażem was zasmucił przez list, nie żal mi tego, chociaż mi żal było; bo widzę, iż ten list, chociaż na chwilę, zasmucił was był.

⁹Zvino ndinofara, kwete nekuti makashungurudzwa, asi kuti makashungurudzika mukatendeuka; nekuti makashungurudzwa sezvinoda Mwari, kuti murege kurashikirwa nechinhu nekuda kwedu.

⁹Jednak teraz weselę się, nie dlatego, żeście zasmuceni byli, ale żeście zasmuceni byli w pokucie; albowiem byliście zasmuceni według Boga, żebyście w niczem nie szkodowali przez nas.

¹⁰Nekuti kuchema kweuMwari kunouyisa kutendeukira kuruponeso, kwete kuzvidya moyo nako; asi kushungurudzika kwenyika kunouyisa rufu.

¹⁰Albowiem smutek, który jest według Boga, pokutę sprawuje ku zbawieniu, której nikt nie żałuje; ale smutek według świata sprawuje śmierć.

¹¹Nekuti tarirai chinhu chimwe ichocho chekuti makashungurudzika nenzira yeuMwari, chakauyisa mukati menyu kunanzerera kwakadini, hongu nekuzvichenura, hongu kutsamwa, hongu kutya, hongu chishuvo chakasimba, hongu kurwadza moyo, hongu kutsiva. Pazvinhu zvose makazviratidza kuti makachena pachinhu ichi.

¹¹Bo oto to samo, żeście według Boga byli zasmuceni, jako wielką w was pilność sprawiło, owszem obronę, owszem zapalczywość, owszem bojaźó, owszem żądność, owszem gorliwość, owszem pomstę, tak iż we wszystkiem okazaliście się być czystymi w tej sprawie.

¹²Naizvozvo kunyange ndakakunyorerai, ndakazviita kwete nekuda kwaiye wakaita zvisakarurama, kana nekuda kwaiye wakaitirwa zvisakarurama, asi kuti kushingaira kwedu nekuda kwenyu kuonekwe nemwi pamberi paMwari.

¹²A tak chociażem pisał do was, nie pisałem dla tego, który krzywdę uczynił, ani dla owego, któremu się krzywda stała, ale dla tego, iżby wam wiadoma była ona pilność nasza o was przed oblicznością Bożą.

¹³Nemhaka iyi takanyaradzwa panyaradzo yenyu asi takafara zvikuru kwazvo pamusoro pemufaro waTito, nekuti mweya wake wakavandudzwa nemwi mose.

¹³Dlategośmy się ucieszyli z pociechy waszej; aleśmy się więcej ucieszyli z wesela Tytusowego, i ochłodzony jest duch jego od was wszystkich.

¹⁴Nekuti kana ndakazvikudza nechinhu kwaari pamusoro penyu, handinyadziswi; asi sezvatakataura zvinhu zvose kwamuri muchokwadi, saizvozvowo kuzvikudza kwedu kuri pamberi paTito kwakavonekwa kuri chokwadi.

¹⁴A iż jeźlim się w czem przed nim z was chlubił, nie zawstydziłem się; ale jakośmy wam prawdziwie wszystko mówili, tak się też chluba nasza przed Tytusem prawdziwa pokazała.

¹⁵Nehanya dzake dzawedzerwa kwamuri, achirangarira kuteerera kwenyu mose, kuti makamugachira sei nekutya nekudedera.

¹⁵A wnętrzności jego tem więcej skłonione są ku wam, gdy wspomina posłuszeóstwo wszystkich was, i jakoście go bojaźnią i ze drżeniem przyjęli.

¹⁶Ndinofara naizvozvo kuti pazvose ndine chivimbo nemwi.

¹⁶Raduję się tedy, iż wam we wszystkiem mogę zaufać.