1Zvino Sauro wakange achitenderana nerufu rwake. Zvino pazuva iro kwamuka kushushwa kukuru kwakanangana nekereke yaiva paJerusarema; vose ndokuparadzirwa kunyika dzeJudhiya neSamaria, kunze kwevaapositori.
1A Saul zezwolił na zabicie jego. I wszczęło się onegoż czasu wielkie prześladowanie przeciwko zborowi, który był w Jeruzalemie, i rozproszyli się wszyscy po krainach ziemi Judzkiej i Samaryi, oprócz Apostołów.
2Varume vaitenda vakaviga Sitefano, vakamuchema zvikuru.
2I pogrzebli Szczepana mężowie bogobojni i uczynili nad nim płacz wielki.
3Asi Sauro wakaparadza kereke, achipinda muimba imwe neimwe, achikakata varume nevakadzi nekukumikidza mutirongo.
3A Saul niszczył zbór, wchodząc w domy, a wywłóczając męże i niewiasty, podawał je do więzienia.
4Naizvozvo avo vakange vaparadzirwa vakagura vachiparidza shoko.
4A ci, którzy byli rozproszeni, chodzili opowiadając słowo Boże.
5Firipi ndokuburukira kuguta reSamaria, akaparidza Kristu kwavari.
5Lecz Filip zaszedłszy do miasta Samaryjskiego, opowiadał im Chrystusa.
6Zvaunga ndokuteerera nemoyo umwe kuzvinhu zvinotaurwa naFiripi, vachinzwa nekuona zviratidzo zvaaiita.
6A lud miał wzgląd jednomyślnie na to, co Filip mówił, słuchając i widząc cuda, które czynił.
7Nekuti mweya yetsvina yakabuda kuvazhinji vaiva vakabatwa, ichidanidzira nenzwi guru; nevazhinji vakange vakafa mitezo nevaikamhina vakaporeswa.
7Albowiem duchy nieczyste od wielu tych, którzy je mieli, wołając głosem wielkim wychodziły, a wiele powietrzem ruszonych i chromych uzdrowieni są.
8Zvino kwakava nemufaro mukuru muguta iro.
8I stała się radość wielka w onem mieście.
9Zvino umwe murume, wainzi Simoni, waimboita un'anga paguta, achishamisa rudzi rweSamaria, achizviti munhu mukuru;
9A niektóry mąż, imieniem Szymon, był przedtem w onem mieście bawiący się nauką czarnoksięską i lud Samaryjski mamił, powiadając się być czymś wielkim.
10wavaiteerera vose kubva kumuduku kusvika kumukuru, vachiti: Uyu isimba guru raMwari.
10Na którego się oglądali wszyscy od najmniejszego aż do największego, mówiąc: Tenci jest ona moc Boża wielka.
11Zvino vaimuteerera, nekuti wakange avashamisa neun'anga nguva refu.
11A oglądali się naó przeto, iż je od niemałego czasu mamił czarnoksięstwy swemi.
12Zvino vakati vatenda Firipi achiparidza mashoko akanaka nezveushe hwaMwari uye nezvezita raJesu Kristu, vakabhabhatidzwa vose varume nevakadzi.
12A gdy uwierzyli Filipowi, opowiadającemu królestwo Boże i imię Jezusa Chrystusa, chrzcili się mężowie i niewiasty.
13NaSimoniwo pachake wakatenda, zvino wakati abhabhatidzwa, wakagara naFiripi; akashamisika, achiona mabasa esimba nezviratidzo zvaiitwa.
13Tedy i sam Szymon uwierzył, a ochrzciwszy się, trzymał się Filipa, a widząc cuda i mocy wielkie, które się działy, zdumiewał się.
14Zvino vaapositori vaiva paJerusarema vakati vanzwa kuti Samaria yagamuchira shoko raMwari, vakatumira kwavari Petro naJohwani;
14A usłyszawszy Apostołowie, którzy byli w Jeruzalemie, iż Samaryja przyjęła słowo Boże, posłali do nich Piotra i Jana.
15ivo vakati vaburukirako vakavanyengeterera, kuti vagamuchire Mweya Mutsvene;
15Którzy tam przyszedłszy, modlili się za nimi, aby przyjęli Ducha Świętego.
16nekuti wakange asati aburukira pamusoro peumwe wavo, asi vakange vabhabhatidzwa muzita raIshe Jesu chete.
16(Albowiem jeszcze był na żadnego z nich nie zstąpił; ale tylko pochrzczeni byli w imię Pana Jezusowe.)
17Ipapo vakaisa maoko pamusoro pavo, zvino vakagamuchira Mweya Mutsvene.
17Tedy na nie wkładali ręce, a oni przyjmowali Ducha Świętego.
18Zvino Simoni wakati aona kuti nekuiswa kwemaoko evaapositori Mweya Mutsvene waipiwa, akauisa mari kwavari,
18A ujrzawszy Szymon, że przez wkładanie rąk apostolskich był dawany Duch Święty, przyniósł im pieniądze.
19achiti: Ndipei iniwo simba iri, kuti pana ani nani wandinoisa maoko pamusoro, agamuchire Mweya Mutsvene.
19Mówiąc: Dajcie i mnie tę moc, aby ten, na któregokolwiek bym ręce włożył, wziął Ducha Świętego.
20Asi Petro wakati kwaari: Sirivheri yako pamwe newe ngazvive zvekuparadzwa, nekuti wafunga kuti chipo chaMwari chingawanikwa nemari.
20I rzekł mu Piotr: Pieniądze twoje niech z tobą będą na zginienie, żeś mniemał, żeby dar Boży miał być za pieniądze nabywany.
21Hauna mugove kana nhaka pashoko iri. Nekuti moyo wako hauna kururama pamberi paMwari.
21Nie masz w tej rzeczy cząstki, ani losu, gdy serce twoje nie jest proste przed obliczem Bożem.
22Naizvozvo tendeuka pakuipa kwako uku, ukumbirise Mwari, kuti zvimwe murangariro wemwoyo wako uukangamwirwe.
22Przetoż pokutuj z tej twojej złości, a proś Boga; ować snać będzie odpuszczony ten zamysł serca twego.
23Nekuti ndinoona kuti uri munduru inovava, uye musungo weuipi.
23Albowiem cię widzę być w gorzkości żółci i w związce nieprawości.
24Zvino Simoni akapindura akati: Ndikumbirirei imwi kuna Ishe, kuti pasava nechimwe chezvinhu izvi zvamataura chingawira pamusoro pangu.
24Odpowiedziawszy tedy Szymon, rzekł: Módlcie się wy za mną Panu, aby na mię nic nie przyszło z tych rzeczy, któreście powiedzieli.
25Naizvozvo vakati vapupura nekutaura shoko raIshe, vakadzokera kuJerusarema, uye vakaparidza evhangeri mumisha mizhinji yevaSamaria.
25A tak oni oświadczywszy i opowiedziawszy słowo Paóskie, wrócili się do Jeruzalemu i w wielu miasteczkach Samarytaóskich Ewangieliję opowiadali.
26Zvino mutumwa waIshe wakataura kuna Firipi, achiti: Simuka, upfuurire kuchamhembe kunzira inoburuka kubva kuJerusarema ichienda kuGaza; iyo irenje.
26Lecz Anioł Paóski rzekł do Filipa, mówiąc: Wstaó, a idź ku południowi na drogę, która od Jeruzalemu idzie ku Gazie, która jest pusta.
27Zvino wakasimuka akaenda; zvino tarira munhu weEtiopia, muchekwa, gurukota guru raKandase mambokadzi wevaEtiopia, waivona nezvefuma yake yose, uye wakange auya kuJerusarema kuzonamata,
27A on wstawszy, szedł. A oto mąż Murzyn rzezaniec, komornik królowej murzyóskiej Kandaces, który był nad wszystkiemi skarbami jej, a przyjechał był do Jeruzalemu, aby się modlił;
28wakange achidzokera uye agere mungoro yake, achiverenga muporofita Isaya.
28I wracał się, siedząc na wozie swoim, a czytał Izajasza proroka.
29Mweya ndokuti kuna Firipi: Swedera unamatire pangoro iyo.
29I rzekł Duch Filipowi: Przystąp, a przyłącz się do tego wozu.
30Firipi ndokumhanyirako, akamunzwa achiverenga muporofita Isaya, ndokuti: Zvino unonzwisisa zvaunoverenga here?
30A przybieżawszy Filip, usłyszał go czytającego Izajasza proroka i rzekł: Rozumieszże, co czytasz?
31Iye ndokuti: Zvino ndingagona sei, kunze kwekuti umwe munhu andirairira? Zvino akakumbira Firipi kuti akwire agare naye.
31A on rzekł: Jakoż mogę rozumieć, jeźliby mi kto nie wyłożył? I prosił Filipa, a wstąpił i siedział z nim.
32Zvino ndima yerugwaro yaaiverenga yaiva iyi: Wakatinhwa segwai rinoenda kunobayiwa; uye segwayana rinyerere pamberi pemuvevuri waro, saizvozvo haana kushamisa muromo wake.
32A miejsce onego Pisma, które czytał, to było: Jako owca ku zabiciu wiedziony jest, a jako baranek niemy przed tym, który go strzyże, tak nie otworzył ust swoich;
33Mukuninipiswa kwake mutongo wake wakabviswa, zvino ndiani ucharondedzera zera rake? Nekuti upenyu hwake hunobviswa panyika.
33W uniżeniu jego sąd jego zniesiony jest, a rodzaj jego któż wypowie? albowiem zniesiony był z ziemi żywot jego.
34Muchekwa ndokupindura Firipi akati: Ndinokukumbirisa, muporofita unoreva izvi maererano nani? Nezvake amene kana nezveumwewo?
34A odpowiadając rzezaniec Filipowi, rzekł: Proszę cię, o kim to prorok mówi? Sam o sobie, czyli o kim innym?
35Firipi ndokuzarura muromo wake; akatanga parugwaro irworwo, ndokumuparidzira Jesu.
35Tedy otworzywszy Filip usta swe, a począwszy od tego Pisma, opowiadał mu Jezusa.
36Zvino pavaifamba munzira, vakasvika pane imwe mvura; muchekwa ndokuti: Heyi mvura; chii chinondidzivirira kubhabhatidzwa?
36A gdy jechali drogą, przyjechali nad jednę wodę. Tedy rzekł rzezaniec: Otóż woda! Cóż na przeszkodzie, abym nie miał być ochrzczony?
37Firipi ndokuti: Kana uchitenda nemoyo wose, zvinotenderwa. Akapindura ndokuti: Ndinotenda kuti Jesu Kristu Mwanakomana waMwari.
37I rzekł Filip: Jeźliż wierzysz z całego serca, wolnoć. A on odpowiedziawszy, rzekł: Wierzę, iż Jezus Chrystus jest Syn Boży.
38Zvino akaraira ngoro kuti imire; ndokuburukira mumvura vari vaviri, Firipi nemuchekwa; ndokumubhabhatidza.
38I kazał stanąć wozowi; i zstąpili obadwaj w wodę, Filip i rzezaniec, i ochrzcił go.
39Zvino vakati vakwira kubva mumvura, Mweya waIshe wakabvuta Firipi; muchekwa ndokusazomuonazve; nekuti wakafamba nenzira yake achifara.
39A gdy wystąpili z wody, porwał Filipa Duch Paóski i nie widział go więcej rzezaniec, ale jechał drogą swoją, radując się.
40Asi Firipi wakawanikwa paAzota; uye achipfuura wakaparidza evhangeri pamaguta ose, kusvikira asvika paKesariya.
40A Filip aż w Azocie jest znaleziony, a chodząc kazał Ewangieliję po wszystkich miastach, aż przyszedł do Cezaryi.