¹Zvino zvakaitika nemazuva iwayo, chiga chakabuda kubva kuna Kesari Agasto, kuti nyika yose inyorwe.

¹I stało się w one dni, że wyszedł dekret od cesarza Augusta, aby popisano wszystek świat.

²Kunyorwa uku kwaiva kwekutanga kwakaitwa Kuriniosi ari mutungamiriri weSiria.

²A ten popis pierwszy stał się, gdy Cyreneusz był starostą Syryjskim.

³Vose ndokuenda kunonyorwa, umwe neumwe kuguta rekwake.

³I szli wszyscy, aby popisani byli, każdy do miasta swego.

⁴NaJosefawo akakwira achibva Garirea muguta Nazareta, akaenda Judhiya kuguta raDhavhidhi, rinonzi Bhetirehemu, nekuti waiva weimba nedzinza raDhavhidhi,

⁴Wstąpił też i Józef z Galilei z miasta Nazaretu do ziemi Judzkiej, do miasta Dawidowego, które zowią Betlehem, (przeto iż on był z domu i z familii Dawidowej;)

⁵kunonyorwa naMaria mukadzi wakange atsidzira kuwanikwa naye, ava nemimba.

⁵Aby był popisany z Maryją, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienną.

⁶Zvakaitika kuti vachipo, mazuva okusununguka kwake akazadzisika;

⁶I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni, aby porodziła.

⁷ndokuzvara mwanakomana wake wedangwe, akamuputira nemicheka, akamuvanzarika muchidyiro, nekuti makange musina nzvimbo yavo muimba yevaeni.

⁷I porodziła syna swego pierworodnego; a uwinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, przeto iż miejsca nie mieli w gospodzie.

⁸Zvino kwakange kune vafudzi munyika iyoyo vaigara kuuragu vachichengetedza nguva dzekurinda mapoka avo usiku.

⁸A byli pasterze w onej krainie w polu nocujący i straż nocną trzymający nad stadem swojem.

⁹Zvino tarira, mutumwa waIshe akamira pedo navo, nekubwinya kwaIshe kukapenya kwakavakomba; vakatya nekutya kukuru.

⁹A oto Anioł Paóski stanął podle nich, a chwała Paóska zewsząd oświeciła je, i bali się bojaźnią wielką.

¹⁰Zvino mutumwa akati kwavari: Musatya; nekuti tarirai, ndinokuparidzirai mashoko akanaka emufaro mukuru, uchava kuvanhu vose;

¹⁰I rzekł do nich Anioł: Nie bójcie się; bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi:

¹¹nekuti mazvarirwa nhasi Muponesi, unova Kristu Ishe, muguta raDhavhidhi.

¹¹Iż się wam dziś narodził zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem.

¹²Zvino ichi chiratidzo kwamuri: Muchandowana mucheche akaputirwa nemicheka, avete muchidyiro.

¹²A to wam będzie za znak: znajdziecie niemowlątko uwinione w pieluszki, leżące w żłobie.

¹³Uye pakarepo kukavapo pamwe nemutumwa chaunga chehondo yekudenga vachirumbidza Mwari, vachiti:

¹³A zaraz z onym Aniołem przybyło mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących:

¹⁴Rumbidzo kuna Mwari kumusoro-soro, norugare panyika; chishuwo chakanaka kuvanhu.

¹⁴Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, w ludziach dobre upodobanie.

¹⁵Zvino kwakaitika kuti vatumwa vabva kwavari vaenda kudenga, vanhu vafudzi vakataurirana, vachiti: Ngatiende ikozvino Bhetirehemu, tinoona chinhu ichi chakaitika, Ishe chaatizivisa.

¹⁵I stało się, gdy odeszli Aniołowie od nich do nieba, że oniż pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmyż aż do Betlehemu, a oglądajmy tę rzecz, która się stała, którą nam Pan oznajmił.

¹⁶Zvino vakakurumidza kusvika, vakawana vose Maria naJosefa, nemucheche avete muchidyiro.

¹⁶A tak spiesząc się, przyszli i znaleźli Maryję i Józefa, i ono niemowlątko leżące w żłobie.

¹⁷Vakati vaona, vakazivisa kose shoko ravakange vaudzwa maererano neucheche uyu.

¹⁷I ujrzawszy rozsławili to, co im było powiedziano o tem dzieciątku.

¹⁸Zvino vose vakanzwa vakashamisika nezvinhu zvakange zvataurwa kwavari nevafudzi.

¹⁸A wszyscy, którzy słyszeli, dziwowali się temu, co im pasterze powiadali.

¹⁹Asi Maria wakachengeta zvinhu izvi zvose, achifungisisa mumoyo make.

¹⁹Lecz Maryja zachowywała wszystkie te słowa, uważając je w sercu swojem.

²⁰Zvino vafudzi vakadzokera, vachikudza nekurumbidza Mwari pamusoro pezvinhu zvose zvavakange vanzwa nekuona, sezvakange zvataurwa kwavari.

²⁰I wrócili się pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga ze wszystkiego, co słyszeli i widzieli, tak jako im było powiedziano.

²¹Mazuva masere akati apera kuti mucheche adzingiswe, zita rake ndokunzi Jesu, raakange atumidzwa nemutumwa asati agamuchirwa mudumbu.

²¹A gdy się wypełniło ośm dni, aby obrzezano ono dzieciątko, tedy imię jego nazwane jest Jezus, którem było nazwane od Anioła, pierwej niż się w żywocie poczęło.

²²Zvino mazuva ekunatswa kwake nemurairo waMozisi akati apera, vakauya naye kuJerusarema, kuti vamukumikidze kuna Ishe,

²²Gdy się też wypełniły dni oczyszczenia jej według zakonu Mojżeszowego, przynieśli go do Jeruzalemu, aby go stawili Panu,

²³(sezvazvakanyorwa pamurairo waIshe kuti: Chirume chose chinozarura chizvaro, chichanzi chitsvene kuna Ishe),

²³(Tak jako napisano w zakonie Paóskim: że wszelki mężczyzna, otwierający żywot, świętym Panu nazwany będzie.)

²⁴uye vabayire chibayiro sezvazvakarehwa pamurairo waIshe, hangaiwa mbiri, kana njiva mbiri duku.

²⁴A żeby oddali ofiarę według tego, co powiedziano w zakonie Paóskim, parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt.

²⁵Zvino tarira, kwakange kune munhu muJerusarema, zita rake raiva Simioni, ndiyewo munhu waiva akarurama akazvipira kushumira Mwari, akamirira kunyaradzwa kwaIsraeri, neMweya Mutsvene wakange uri pamusoro pake.

²⁵A oto był człowiek w Jeruzalemie, któremu imię było Symeon; a ten człowiek był sprawiedliwy i bogobojny, oczekujący pociechy Izraelskiej, a Duch Święty był nad nim.

²⁶Zvino zvakange zvaratidzwa kwaari neMweya Mutsvene, kuti haangaoni rufu asati aona Kristu waIshe.

²⁶I obwieszczony był od Boga przez Ducha Świętego, że nie miał oglądać śmierci, ażby pierwej oglądał Chrystusa Paóskiego.

²⁷Wakapinda mutembere neMweya; zvino vabereki vakati vachiuisa mucheche Jesu, kuti vaite pamusoro pake netsika yemurairo,

²⁷Ten przyszedł z natchnienia Ducha Świętego do kościoła; a gdy rodzice wnosili dzieciątko, Jezusa, aby uczynili według zwyczaju zakonnego przy nim.

²⁸iye akamutora mumaoko ake, akavonga Mwari, achiti:

²⁸Tedy on wziąwszy go na ręce swoje, chwalił Boga i mówił:

²⁹Tenzi, ikozvino regai muranda wenyu aende nerugare, seshoko renyu;

²⁹Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju:

³⁰nekuti meso angu aona ruponeso rwenyu,

³⁰Gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje,

³¹rwamakagadzirira pamberi pezviso zvevanhu vose;

³¹Któreś zgotował przed obliczem wszystkich ludzi;

³²chiedza chekuzarurira vahedheni, nekubwinya kwerudzi rwenyu Israeri.

³²Światłość ku objawieniu poganom, a chwałę ludu twego Izraelskiego.

³³Josefa namai vake vakashamisika nezvinhu zvakarehwa pamusoro pake.

³³A ojciec i matka jego dziwowali się temu, co powiadano o nim.

³⁴Zino Simioni akavaropafadza, akati kuna Maria mai vake: Tarira, uyu wakaisirwa kuwa nekumuka kwevazhinji kuna Israeri, nekuva chiratidzo chichapikiswa;

³⁴I błogosławił im Symeon, i rzekł do Maryi, matki jego: Oto ten położony jest na upadek i na powstanie wielu ich w Izraelu, i na znak, przeciw któremu mówić będą.

³⁵uye newe, munondo uchapinda nemweya wako pachako; kuti ndangariro dzemoyo mizhinji dzifukurwe.

³⁵(I twoję własną duszę miecz przeniknie,)aby myśli z wielu serc objawione były.

³⁶Zvino kwakange kuna Ana muporofitakadzi, mukunda waFanueri, wedzinza raAsheri; wakange akwegura kwazvo, wakararama nemurume makore manomwe kubvira paumhandara hwake.

³⁶A była Anna prorokini, córka Fanuelowa, z pokolenia Asser, która była bardzo podeszła w latach, i żyła siedm lat z mężem od panieóstwa swego.

³⁷Uye ari chirikadzi yemakore angava makumi masere nemana, wakange asingabvi mutembere, achishumira nemitsanyo neminyengetero usiku nemasikati.

³⁷A ta była wdową, około ośmdziesiąt i czterech lat; która nie wychodziła z kościoła, w postach i w modlitwach służąc Bogu w nocy i we dnie.

³⁸Naiye wakati achisvika nenguva iyoyo akatenda Mwari, akataura pamusoro pake kuna vose vakange vachitarisira kusunungurwa muJerusarema.

³⁸Ta też onejże godziny nadszedłszy, wyznawała Pana, i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia w Jeruzalemie.

³⁹Zvino vakati vapedza zvinhu zvose zvaienderana nemurairo waIshe, vakadzokera Garirea kuguta ravo Nazareta.

³⁹A tak wykonawszy wszystko według zakonu Paóskiego, wrócili się do Galilei, do miasta swego Nazaretu.

⁴⁰Mucheche akakura, akasimba mumweya, akazara nenjere; nenyasha dzaMwari dzakange dziri pamusoro pake.

⁴⁰A dzieciątko ono rosło, i umacniało się w Duchu, pełne będąc mądrości, a łaska Boża była nad niem.

⁴¹Zvino vabereki vake vaienda kuJerusarema makore ose pamutambo wepasika.

⁴¹A rodzice jego chadzali na każdy rok do Jeruzalemu na święto wielkanocne.

⁴²Zvino wakati ava nemakore gumi nemaviri, vakakwira kuJerusarema zvichienderana netsika yemutambo,

⁴²A gdy już był we dwunastym roku, a oni wstępowali do Jeruzalemu według zwyczaju onego święta;

⁴³vakati mazuva apera, pakudzoka kwavo, mwana Jesu akasara kuJerusarema, asi Josefa namai vake vasingazvizivi,

⁴³I gdy skoóczyli one dni, a już się wracali nazad, zostało dziecię Jezus w Jeruzalemie, a tego nie wiedział Józef i matka jego.

⁴⁴asi vaimufungira kuva mune vamwe vevakange vachifamba navo, vakafamba mufambo wezuva, vakazomutsvaka pakati pehama nekuvazikanwi.

⁴⁴Lecz mniemając, że jest w towarzystwie podróżnem, uszli dzieó drogi, i szukali go między krewnymi i między znajomymi.

⁴⁵Asi vakati vasingamuwani, vakadzokera kuJerusarema vachimutsvaka.

⁴⁵A gdy go nie znaleźli, wrócili się do Jeruzalemu, szukając go,

⁴⁶Zvino zvakaitika shure kwemazuva matatu, vakamuwana mutembere, agere pakati pavadzidzisi, achivateerera, achivabvunza.

⁴⁶I stało się po trzech dniach, że go znaleźli siedzącego w kościele w pośrodku doktorów, słuchającego ich i pytającego ich.

⁴⁷Vose vakange vachimunzwa vakavhiringidzika nekuziva nemhinduro dzake.

⁴⁷I zdumiewali się wszyscy, którzy go słuchali, nad rozumem i nad odpowiedziami jego.

⁴⁸Zvino vakati vamuona vakakatyamara; mai vake vakati kwaari: Mwana, waitirei zvakadai kwatiri? Tarira, baba vako neni tanga tichikutsvaka tichishungurudzika.

⁴⁸A ujrzawszy go rodzice, zdumieli się. I rzekła do niego matka jego: Synu! przeczżeś nam to uczynił? Oto ojciec twój i ja z boleścią szukaliśmy cię.

⁴⁹Akati kwavari: Munonditsvaka sei? Manga musingazivi kuti ndinofanira kuva pazvinhu zvaBaba vangu here?

⁴⁹I rzekł do nich: Cóż jest, żeście mię szukali? Izaliście nie wiedzieli, iż w tych rzeczach, które są Ojca mego, ja być muszę?

⁵⁰Asi ivo havana kunzwisisa shoko raakataura kwavari.

⁵⁰Lecz oni nie zrozumieli tego słowa, które im mówił.

⁵¹Zvino akaburuka navo, akasvika Nazareta; akazviisa pasi pavo. Asi mai vake vakachengeta mashoko iwayo ose mumoyo mavo.

⁵¹I zstąpił z nimi, i przyszedł do Nazaretu, a był im poddany. A matka jego zachowywała wszystkie te słowa w sercu swojem.

⁵²Jesu akawedzera panjere nekukura, nepakudiwa naMwari nevanhu.

⁵²A Jezus pomnażał się w mądrości, i we wzroście i w łasce u Boga i u ludzi.