¹Zvino Bharamu akati kuna Bharaki, Ndivakire pano aritari nomwe, undigadzirire pano nzombe nomwe namakondobwe manomwe.

¹I rzekł Balaam do Balaka: Zbuduj mi tu siedem ołtarzów, a nagotuj mi tu siedem cielców, i siedem baranów;

²Bharaki akaita sezvakataura Bharamu; Bharaki naBharamu vakabayira paaritari imwe neimwe nzombe imwe negondobwe rimwe.

²Uczynił tedy Balak, jako mówił Balaam, i ofiarował Balak z Balaamem cielca, i barana na każdym ołtarzu.

³Zvino Bharamu akati kuna Bharaki, Chimira iwe pachipiriso chako chinopiswa, asi ini ndichaenda; zvimwe Jehovha achauya kuzosangana neni; zvose zvaanondiratidza, ndichakuudza izvo. Akaenda pakakwirira, pakanga pasina chinhu.

³Potem rzekł Balaam do Balaka: Staó przy całopaleniu twojem, a ja odejdę; owa się snać spotka Pan ze mną, a cokolwiek mi objawi, powiem ci; i odszedł sam.

⁴Ipapo Mwari akasangana naBharamu, iye akati kwaari, Ndagadzira aritari nomwe, ndikabayira nzombe negondobwe paaritari imwe neimwe.

⁴I spotkał się Pan z Balaamem; i rzekł mu Balaam: Postawiłem siedem ołtarzów, i ofiarowałem cielca i barana na każdym ołtarzu.

⁵Jehovha akaisa shoko mumuromo waBharamu, akati, Dzokera kuna Bharaki, utaure kwaari kudai.

⁵Tedy Pan włożył słowa w usta Balaamowe, i rzekł: Wróć się do Balaka, a mów tak.

⁶Akadzokera kwaari, akamuwana amire pachipiriso chake chinopiswa, iye namachinda ose aMoabhu.

⁶I wrócił się do niego, a oto stał u ofiary swojej palonej, on i wszystkie książęta Moabskie.

⁷Ipapo akataura nomufananidzo wake, akati, Bharaki akanditora paArami, Mambo waMoabhu akanditora pamakomo okumabvazuva, Achiti, Uya unditukire Jakove, Uya, unditsamwire Isiraeri.

⁷A tak zaczął przypowieść swoję, i rzekł: Z Aram przywiódł mię Balak, król Moabski, z gór wschodnich, mówiąc: Przyjdź, przeklinaj mi Jakóba, a przyjdź, złorzecz Izraelowi.

⁸Ini ndingatuka seiko asina kutukwa naMwari; Ini ndingatsamwira seiko asina kutsamwirwa naJehovha?

⁸Jakoż ja przeklinać mam, kogo Bóg nie przeklina? albo jako złorzeczyć mam, komu Pan nie złorzeczy?

⁹nekuti ndinomuona ndiri pamusoro pamatombo, Ndinomutarira ndiri pamusoro pezvikomo;

⁹Bo z wierzchu skał oglądam go, a z pagórków będę naó patrzał; oto, lud ten sam mieszkać będzie, a między narody mieszać się nie będzie.

¹⁰Ndianiko angaverenga guruva raJakove, Kana kuverenga chikamu chechina chaIsiraeri? Kuguma kwangu ngakufanane nokwake!

¹⁰Któż policzy proch Jakóbów, i liczbę czwartej części Izraela? Niech umrze dusza moja śmiercią sprawiedliwych, i niech będzie dokonanie moje, jako ich.

¹¹Zvino Bharaki akati kuna Bharamu, Wandiiteiko? Ndanokutora kuti utuke vavengi vangu; tarira, waramba uchingovaropafadza.

¹¹Tedy rzekł Balak do Balaama: Cóżeś mi uczynił? Na przeklinanie nieprzyjaciół moich przyzwałem cię, a oto, błogosławiąc błogosławiłeś im.

¹²Akapindura, akati, Ko handifaniri kuchenjera kuti nditaure zvinoiswa naJehovha mumuromo mangu here?

¹²A on odpowiedział i rzekł: Azaż nie mam tego pilnować i mówić, co Pan włożył w usta moje?

¹³Bharaki akati kwaari, Douya hako neni kune imwe nzvimbo, paungavaona uripo; ungangoona vokumudzivo voga, haungavaoni vose; nditukirei ivo uri ipapo.

¹³I rzekł do niego Balak: Pójdź proszę ze mną na miejsce inne, żebyś go stamtąd widział; (ale tylko część jego ujrzysz, a wszystkiego widzieć nie będziesz;) przeklinajże mi go stamtąd.

¹⁴Zvino akaenda naye kumunda waZofimu, pamusoro pePisiga, akavaka aritari nomwe, akabayira nzombe negondobwe paaritari imwe neimwe.

¹⁴I zawiódł go na pole Sofim, na wierzch góry Fazga, i zbudował siedem ołtarzów, i ofiarował cielca i barana na każdym ołtarzu.

¹⁵Akati kuna Bharaki, Chimira pano pachipiriso chako chinopiswa, ini ndindosangana naJehovha uko.

¹⁵Rzekł tedy Balaam do Balaka: Zostaó tu przy całopaleniu twojem, a ja zabieżę tam Panu.

¹⁶Ipapo Jehovha akasangana naBharamu, akaisa shoko mumuromo make, akati, Dzokera kuna Bharaki utaure kudai.

¹⁶I zaszedł Pan Balaamowi, który włożył słowa w usta jego, i rzekł:

¹⁷Iye akaenda kwaari, akamuwana amire pachipiriso chake chinopiswa, machinda aMoabhu anaye. Bharaki akati kwaari, Jehovha wakataureiko?

¹⁷Wróć się do Balaka, a tak mów. Przyszedł tedy do niego, a oto on stał przy całopaleniu swojem, i książęta Moabskie z nim; i rzekł mu Balak: Cóż ci powiedział Pan?

¹⁸Ipapo akataura nomufananidzo wake, akati, Simuka, iwe Bharaki, unzwe; Nditeerere, iwe mwanakomana waZipori:

¹⁸I zaczął rzecz swą temi słowy: Wstaó Balaku, a słuchaj: przyjmij w uszy swe słowa moje, synu Seforów.

¹⁹Mwari haazi munhu kuti areve nhema; kunyange Mwanakomana womunhu Haangashanduki; Chaakataura, haangachiiti kanhi? Chaakataura, haangachisimbisi kanhi?

¹⁹Nie jestci Bóg jako człowiek, aby kłamał, ani jako syn człowieczy, ażeby żałował; azaż on rzecze, a nie uczyni? wymówi, a nie wypełni?

²⁰Tarira, ndakarairwa kuti ndiropafadze; lye wakatopafadza, ini handigoni kuzvishandura.

²⁰Otom wziął rozkazanie, abym błogosławił; on błogosławieóstwo dał a ja go nie odwrócę.

²¹Haana kuona zvakaipa kuna Jakove; Haana kuona zvakashata kuna Isiraeri; Jehovha Mwari wake anaye, Vanopupurira mambo pakati pavo.

²¹Nie baczy nieprawości w Jakóbie; ani widzi przestępstwa w Izraelu; Pan, Bóg jego, jest z nim, a trąbienie zwycięstwa królewskiego przy nim.

²²Mwari akavabudisa Egipita, Ane simba rakafanana nerenyati.

²²Bóg wywiódł je z Egiptu, mocą jednorożcową był mu.

²³Zvirokwazvo hakuna un'anga kuna Jakove, Uye hakuna kuuka kuna Isiraeri; Zvino zvicharehwa pamusoro paJakove napamusoro paIsiraeri, Zvakaitwa naMwari,

²³Albowiem nie masz wieszczby przeciw Jakóbowi, ani wróżki przeciw Izraelowi; od tego czasu mówiono będzie o Jakóbie i o Izraelu, co z nimi uczynił Bóg.

²⁴Tarirai, vanhu avo vanosimuka seshumbakadzi, Vanosimuka seshumba. Havangavati pasi vasati vadya chakabatwa, Nokumwa ropa rechakaurawa.

²⁴Oto lud ten jako lew silny powstanie, jako lwię młode podniesie się, aż pożre łupy, i krew pobitych wypije.

²⁵Zvino Bharaki akati kuna Bharamu, Usatongovatuka, kana kutongovaropafadza.

²⁵Tedy rzekł Balak do Balaama: Ani ich przeklinaj więcej, ani im też błogosław więcej.

²⁶Asi Bharamu akapindura, akati kuna Bharaki, Handina kukuudza here, ndikati, Zvose zvinotaurwa naJehovha, ndizvo zvandinofanira kuita?

²⁶I odpowiedział Balaam, a rzekł do Balaka: Azażem ci nie powiadał, mówiąc, że cokolwiek mówić będzie Pan, to uczynię?

²⁷Bharaki akati kuna Bharamu, Uya zvino, ndiende newe kune imwe nzvimbo; zvimwe Mwari angafara nazvo kuti unditukire ivo, uri ipapo.

²⁷I rzekł Balak do Balaama: Pójdź, proszę, zawiodę cię na insze miejsce, jeźli snać podoba się Bogu, żebyś je stamtąd przeklinał.

²⁸Zvino Bharaki akaenda naBharamu pamusoro pePeori, panotarira pasi kurenje.

²⁸Tedy wiódł Balak Balaama na wierzch góry Fegor, która patrzy ku puszczy.

²⁹Bharamu akati kuna Bharaki, Ndivakire pano aritari nomwe, undigadzirire pano nzombe nomwe namakondobwe manomwe.

²⁹I rzekł Balaam do Balaka: Zbuduj mi siedem ołtarzów, a nagotuj mi tu siedem cielców i siedem baranów.

³⁰Bharaki akaita sezvakarehwa naBharamu, akabayira nzombe negondobwe paaritari imwe neimwe.

³⁰I uczynił Balak, jako mu rozkazał Balaam, i ofiarował cielca i barana na każdym ołtarzu.