¹Hubaal lacagtu waxay leedahay god laga qodo, Oo dahabkuna wuxuu leeyahay meel lagu safeeyo.

¹Sølvet har jo sin grube, og gullet, som renses, sitt finnested;

²Birta waxaa laga soo bixiyaa ciidda, Oo naxaastana waxaa laga dhalaaliyaa dhagaxa.

²jern hentes frem av jorden, og sten smeltes til kobber.

³Dadku gudcurkuu dhammeeyaa, Oo tan iyo soohdinta ugu shishaysana waxay baadhaan Dhagaxyada ku jira gudcurka qarada leh iyo hooska dhimashada.

³De gjør ende på mørket, og inn i de innerste kroker gransker de stener som ligger i det sorte mørke;

⁴Isagu god dheer ayuu ka qodaa meel ka fog meesha dadku deggan yahay. Iyaga waxaa illooba qofka ag mara; Oo waxay ka laallaadaan meel dadka ka fog, oo hor iyo dib bay u ruxmadaan.

⁴de bryter en sjakt langt borte fra menneskers bolig; der ferdes de glemt, dypt under menneskers føtter; der henger de og svever langt borte fra mennesker.

⁵Cuntadu dhulkay ka soo baxdaa, Oo dhankiisa hoosena wuu rogmadaa sida wax dabku rogo oo kale.

⁵Av jorden kommer det brød; men inne i den blir alt veltet om som av ild.

⁶Dhagaxyadiisu waa meeshii dhagaxyo safayr ah, Wuxuuna leeyahay dahab boodh ah.

⁶Safiren har sin bolig i dens stener, og gullklumper finnes der.

⁷Wadiiqadaas haadka adagu ma yaqaan, Oo gorgorka ishiisuna ma ay arag,

⁷Ingen rovfugl kjenner stien dit ned, og intet falkeøie har sett den;

⁸Bahallada kibirka lahu kuma ay joogsan, Oo libaaxa cadhaysanina ma uu ag marin.

⁸stolte rovdyr har ikke trådt på den, ingen løve har skredet frem over den.

⁹Isagu gacantiisuu soo fidiyaa oo wuxuu saaraa dhagaxa adag, Oo buurahana wuu afgembiyaa oo xididdaduu ku rujiyaa.

⁹På den hårde sten legger de sin hånd, de velter hele fjell om fra grunnen av.

¹⁰Dhagaxyada dhexdooda wuxuu ka jeexaa keliyo, Oo ishiisuna wax kasta oo qaali ah way aragtaa.

¹⁰I berget sprenger de ganger, og allehånde kostelige ting får de se.

¹¹Wuxuu xidhaa durdurrada si ayan u dareerin, Oo waxa qarsoonna wuxuu u soo bannaan bixiyaa iftiinka.

¹¹De demmer for dryppet av vannårene og fører skjulte ting frem i lyset.

¹²Laakiinse waa xaggee meesha xigmadda laga helaa? Oo waxgarashada meesheeduse waa xaggee?

¹²Men visdommen hvor skal den finnes? Og hvor har forstanden sin bolig?

¹³Dadku qiimaheeda ma yaqaan, Oo kuwa nool dalkoodana lagama helo.

¹³Intet menneske kjenner dens verd, og den finnes ikke i de levendes land.

¹⁴Moolku wuxuu leeyahay, Iguma jirto, Badduna waxay leedahay, Aniga ilama jirto.

¹⁴Dypet sier: I mig er den ikke, og havet sier: Den er ikke hos mig.

¹⁵Dahab laguma heli karo, Lacagna looma miisaamo.

¹⁵Den kan ikke kjøpes for kostelig gull, og dens pris ikke opveies med sølv.

¹⁶Laguma qiimayn karo dahabka Oofir, Ama dhagaxa qaaliga ah oo onika la yidhaahdo ama xataa dhagaxa safayr la yidhaahdo.

¹⁶Den opveies ikke med Ofirs gull, med den dyre onyks og safir.

¹⁷Dahab iyo madarad toona uma qalmi karaan, Oo beddelkeeduna ma noqon karo jawhar laga sameeyo dahab saafi ah.

¹⁷Gull og glass kommer ikke op imot den, og en kan ikke bytte den til sig for kar av fint gull.

¹⁸Waxba lagama sheegi doono dhagax cas oo raamood la yidhaahdo, amase madarad, Hubaal xigmadda qiimaheedu waa ka sii sarreeyaa luul.

¹⁸Koraller og krystall kan ikke engang nevnes, og det å eie visdom er bedre enn perler.

¹⁹Dhagaxa tobasiyos la yidhaahdo ee Itoobiya ka yimaadana uma qalmi doono, Oo xataa dahab saafi ahna laguma qiimayn doono.

¹⁹Etiopias topas kommer ikke op imot den; den kan ikke opveies med det reneste gull.

²⁰Haddaba xigmaddu xaggee bay ka timaadaa? Oo waxgarashada meesheeduse waa xaggee?

²⁰Hvor kommer da visdommen fra? Og hvor har forstanden sin bolig?

²¹Maxaa yeelay, way ka qarsoon tahay kuwa nool indhahooda, Oo haadka hawadana waa laga deday.

²¹Den er dulgt for alle levendes øine, den er skjult for himmelens fugler;

²²Halligaadda iyo Dhimashadu waxay leeyihiin, Dhegahayaga ayaannu warkeeda ku maqalnay.

²²avgrunnen og døden sier: Bare et frasagn om den er kommet oss for øre.

²³Ilaah ayaa jidkeeda garanaya, Oo isagaa meesheeda yaqaan.

²³Gud kjenner veien til den, og han vet hvor den har sin bolig.

²⁴Waayo, isagu wuxuu fiiriyaa dunida darfaheeda, Oo wuxuu u jeedaa inta samada ka hoosaysa oo dhan,

²⁴For hans øie når til jordens ender; allting under himmelen ser han.

²⁵Markuu dabaysha miisaamo, Oo uu biyahana qiyaaso.

²⁵Da han fastsatte vindens vekt og gav vannet dets mål,

²⁶Markuu roobka qaynuun u sameeyey, Oo uu hillaaca onkodkana jid u sameeyey,

²⁶da han satte en lov for regnet og en vei for lynstrålen,

²⁷Ayuu arkay, oo ka hadlay, Oo intuu adkeeyey ayuu weliba baadhay.Oo wuxuu dadka ku yidhi, Bal eega, Sayidka ka cabsashadiisa ayaa xigmad ah, Oo in sharka laga fogaadona waa waxgarasho.

²⁷da så han visdommen og åpenbarte den, da lot han den stå frem og utforsket den.

²⁸Oo wuxuu dadka ku yidhi, Bal eega, Sayidka ka cabsashadiisa ayaa xigmad ah, Oo in sharka laga fogaadona waa waxgarasho.

²⁸Og han sa til mennesket: Se, å frykte Herren, det er visdom, og å fly det onde er forstand.