¹Markaas dabadeed Ayuub intuu afkiisa furay ayuu habaaray maalintii uu dhashay.

¹Derefter oplot Job sin munn og forbannet den dag han blev født.

²Oo Ayuub intuu hadal bilaabay ayuu yidhi:

²Job tok til orde og sa:

³Dharaartii aan dhashay ha baabba'do Iyo habeenkii la yidhi, Wiil baa calool galay.

³Til grunne gå den dag da jeg blev født, og den natt som sa: Et guttebarn er undfanget!

⁴Maalintaasu gudcur ha ahaato; Oo Ilaah yuusan iyada xagga sare kaga fiirsan, Oo nuurkuna yuusan iftiimin.

⁴Måtte den dag bli til mørke! Måtte Gud i det høie ikke spørre efter den, og intet lys stråle over den!

⁵Gudcur iyo hooska dhimashadu iyada mulki ha ka dhigteen. Daruuru ha ku degto, Oo wixii maalin madoobeeya oo dhammu ha cabsiiyeen.

⁵Gid mørke og dødsskygge må kreve den tilbake, gid skyer må leire sig over den, gid alt som gjør en dag mørk, må skremme den!

⁶Oo habeenkaasna gudcur weynu ha qabsado, Oo ayaamaha sannadda yuusan ka dhex rayrayn. Oo yuusan soo dhex gelin bilaha tiradooda.

⁶Den natt - måtte mulm ta den! Den glede sig ikke blandt årets dager, den komme ikke med i måneders tall!

⁷Bal eeg, habeenkaasu cidla ha noqdo; Oo cod faraxsan yaanu ka dhex yeedhin.

⁷Ja, ufruktbar bli den natt! Aldri lyde det jubel i den!

⁸Oo isaga ha habaareen kuwa maalinta habaaraa, Oo kicin kara bahalka la yidhaahdo Lewiiyaataan.

⁸Måtte de som forbanner dager, ønske ondt over den, de som er kyndige i å mane frem Leviatan!

⁹Fiidka xiddigihiisu gudcur ha noqdeen, Iftiin ha doondoono oo yuusan helin; Oo innaba yuusan arkin kaaha waaberiga.

⁹Gid dens demrings stjerner må bli mørke! La den vente på lys, uten at det kommer! Måtte den aldri skue morgenrødens øielokk -

¹⁰Maxaa yeelay, isagu ma uu awdin irdihii maxalka hooyaday, Oo indhahaygana dhib kama uu qarin.

¹⁰fordi den ikke stengte døren til min mors liv og skjulte møie for mine øine.

¹¹Bal maxaan u dhiman waayay markaan uurka ka soo baxay? Oo maxaa naftu iiga bixi weyday isla markaan caloosha ka soo baxay?

¹¹Hvorfor døde jeg ikke i mors liv? Hvorfor utåndet jeg ikke straks i fødselsstunden?

¹²Bal jilbuhu maxay ii aqbaleen? Amase naasuhu inaan nuugo?

¹²Hvorfor tok knær imot mig, og hvorfor bryster som jeg kunde die?

¹³Waayo, hadda xasilloonaan baan ku jiifi lahaa; Oo waan iska seexan lahaa, oo waan nasan lahaa,

¹³For da kunde jeg nu ligge og hvile; jeg kunde sove og hadde da ro -

¹⁴Aniga iyo boqorrada iyo lataliyayaasha dunida Oo nafsaddooda taallooyin u dhistay,

¹⁴sammen med konger og jordens styrere, som bygget sig ruiner,

¹⁵Iyo amiirradii dahabka lahaan jiray, Oo guryahooda lacagta ka buuxsaday;

¹⁵eller med fyrster som eide gull, som fylte sine hus med sølv;

¹⁶Bal dhicis qarsoon maxaan u ahaan waayay? Ama sida dhallaan aan innaba iftiinka arag?

¹⁶eller jeg var nu ikke til, likesom et nedgravd, ufullbåret foster, lik barn som aldri så lyset.

¹⁷Halkaas kuwa sharka ahu cidna kuma sii dhibaan, Oo kuwa daallanuna halkaasay ku nastaan.

¹⁷Der har de ugudelige holdt op å rase, og der hviler de trette.

¹⁸Maxaabiistuna halkaasay dhammaantood ku wada istareexaan, Mana ay maqlaan kii dulmi jiray codkiisa.

¹⁸Der har alle fanger ro, de hører ikke driverens røst.

¹⁹Yar iyo weynba halkaasaa la wada joogaa, Oo addoonkuna sayidkiisa waa ka xor.

¹⁹Liten og stor er der like, og trælen er fri for sin herre.

²⁰Bal iftiin maxaa loo siiyaa kan dhibaataysan? Maxaase loo nooleeyaa kan naftiisu la qadhaadhaatay,

²⁰Hvorfor gir han* den lidende lys, og liv til dem som bærer sorg i sitt hjerte, / {* Gud.}

²¹Oo dhimasho u xiisooda, oo ayan u imanayn, Oo daraaddeed dhulka u qodqoda intuu khasnado qarsoon qodi lahaa in ka sii badan,

²¹dem som venter på døden uten at den kommer, og som leter efter den ivrigere enn efter skjulte skatter,

²²Kuwaasoo aad u reyreeya, Oo farxa hadday qabriga heli karaan?

²²dem som gleder sig like til jubel, som fryder sig når de finner en grav -

²³Bal maxaa iftiin loo siiyaa nin jidkiisu qarsoon yahay, Oo Ilaah deyr ku wareejiyey?

²³til den mann hvis vei er skjult for ham, og som Gud har stengt for på alle kanter?

²⁴Waayo, intaanan wax cunin ayaan taahaa, Oo cabaadkayguna wuxuu u shubmaa sida biyo oo kale.

²⁴For mine sukk er blitt mitt daglige brød, og mine klager strømmer som vannet.

²⁵Waayo, hadba wixii aan ka cabsado ayaa igu soo dega, Oo wixii aan ka baqo ayaa ii yimaada.Ma aan istareexsani, mana aan xasillooni, mana aan nasto; Laakiinse hadba dhibaato baa ii timaada.

²⁵For alt det fryktelige jeg reddes for, det rammer mig, og det jeg gruer for, det kommer over mig.

²⁶Ma aan istareexsani, mana aan xasillooni, mana aan nasto; Laakiinse hadba dhibaato baa ii timaada.

²⁶Jeg har ikke fred, ikke ro, ikke hvile - det kommer alltid ny uro.